Η αναζήτηση του ιερού θηλυκού στις πρωτοχριστιανικές κοινότητες: Μαρία Μαγδαληνή η χαμένη θεά του Χριστιανισμού; - Κουδουμάκη, Αναστασία (2020)
Μύθοι, θρύλοι, παραμύθια και ιστορία έχουν πλέξει έναν απερίγραπτο ιστό γύρω από την πιο πολυσυζητημένη γυναικεία φιγούρα της Καθολικής και της Ορθόδοξης θρησκείας. Άλλοτε πόρνη και μετανοημένη, άλλοτε Αγία και σοφή η Μαρία Μαγδαληνή κατάφερε να απασχολήσει τόσο τον κόσμο της θρησκείας όσο και αυτόν της επιστήμης αλλά και των τεχνών. Για την Ορθόδοξη θρησκεία η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή ήταν σοφή και μορφωμένη γυναίκα με ήθος και αρχές έμεινε κοντά στην Παναγία και τον Ευαγγελιστή Ιωάννη βοηθώντας στο έργο τους. Η Ορθοδοξία παραδέχεται όντως την απελευθέρωση της Μαγδαληνής από τα επτά δαιμόνια αλλά για τους ορθοδόξους έχουν μια εντελώς διαφορετική σημασία από την πορνεία των Καθολικών. Αντίθετα ο Καθολικισμός, διαπόμπευσε όσο κανέναν/καμιά άλλο/η τη Μαρία Μαγδαληνή. Την αποκάλεσε πόρνη που μετανοημένη μπροστά στο μεγαλείο του Ιησού γονάτισε για να ξεπλύνει και σκουπίσει με τα δάκρυά της τα πόδια του και κατ’ επέκταση τις αμαρτίες της. Η Δυτική Εκκλησία ίδρυσε, επίσης, στο όνομά της τα Μαγδαλήνια Ιδρύματα που σκοπός τους ήταν η δημιουργία προσωπικοτήτων με χαμηλή αυτοεκτίμηση, απουσία οποιασδήποτε θηλυκότητας. Στον αντίποδα των Καθολικών έρχονται τα Γνωστικά Ευαγγέλια, να αποτίσουν φόρο τιμής στην γυναίκα που τόσο πολύ ταπεινώθηκε από την Εκκλησία του Πέτρου. Στα Ευαγγέλια που ανακαλύφθηκαν στο Ναγκ Χαμαντί η Μαγδαληνή αναγνωρίζεται ως Απόστολος ισάξια με τους άρρενες μαθητές, έχει λόγο ο οποίος εισακούεται, είναι η «Ραββουνί» του Ιησού, η Κοινωνός Του, το alter ego Του. «Συνήθιζε να τη φιλάει συχνά στο στόμα» (Ευ. Φιλίππου) είναι η φράση που έκανε την ανθρωπότητα να ριγήσει στο άκουσμά της. Αδιαμφισβήτητα προκάλεσε πολλές αντιδράσεις όμως η σχέση τους πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα μιας πιο πνευματικής σχέσης διότι δεν υπάρχουν επιστημονικώς αποδεκτά στοιχεία για το αντίθετο. Η Μαρία Μαγδαληνή ως άλλη Ίσιδα ή Ινάννα έρχεται με το αλαβάστρινο δοχείο της γεμάτο μύρο να μυρώσει τον Ιησού στο τραπέζι που καθόντουσαν, δείχνοντας παντού την ιδιαίτερη σχέση που τους συνέδεε, η Νύμφη στο Άσμα Ασμάτων τελεί το μυστήριο του Ιερού Γάμου με τον Νυμφίο της και όλα ξεκινούν με το μύρωμα του. Η Ινάννα και η Ίσιδα έκαναν ακριβώς το ίδιο, μήπως και ο Ιησούς με τη Μαγδαληνή προχώρησαν στον Ιερό τους Γάμο; Το τελετουργικό όριζε πως μόνο έτσι ο Νυμφίος έφτανε στην Γνώση, αποκτούσε δύναμη, γινότανε «Χριστός» στα εβραϊκά «Μεσσίας». Και η μοναδική που μπορούσε να μυρώσει τον Νυμφίο ήταν η νόμιμη σύζυγός του κανένας/καμία άλλος/άλλη. Τα ανεξήγητα φαινόμενα γύρω από το όνομα της Μαγδαληνής δεν έχουν τελειωμό, αυστηρά ανδροκρατούμενες σέχτες του Μεσαίωνα λάτρευαν τη Μαγδαληνή και ορκίζονταν στο όνομά της, θέτοντας όλο τάγμα στην υπηρεσία της. Στην περιοχή της Προβηγκίας εκατοντάδες που πίστευαν και λάτρευαν τη Μαγδαληνή μαρτύρησαν στην πυρά για την πίστη τους μετά από τις διαταγές του Πάπα. Αδιαμφισβήτητα το ενδιαφέρον γύρω από τη Μαρία Μαγδαληνή αναζωπύρωσε η σύγχρονη λογοτεχνία με τον Dan Brown και τον «Κώδικα Ντα Βίντσι» (2003) ή με τους Μπέιζεντ, Λι και Λίνκολν νωρίτερα με το «Άγιο Αίμα και Άγιο Γκράαλ» (2000), όμως η ανακάλυψη του Ναγκ Χαμαντί και η δημοσιοποίησή της, οι φεμινιστικές έρευνες γύρω από τη διαμόρφωση του γυναικείου φύλου από τις απαρχές του Χριστιανισμού είναι μόνο μερικές αιτίες της έξαρσης του ενδιαφέροντος. Σύμφωνα όμως με τους ειδικούς όλο το ενδιαφέρον πηγάζει, κυρίως, από την αποξένωση των ανθρώπων από την εκκλησία αφού η στάση της για τις σεξουαλικές σχέσεις τους χαρακτηρίζεται από άκαμπτες λογοκρισίες. Εν κατακλείδι φτάνουμε στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει γυναικεία φιγούρα στον θρησκευτικό κόσμο που να έχει χρησιμοποιηθεί περισσότερο από τη Μαρία Μαγδαληνή. Θα μας επιτρεπόταν να πούμε πως εκείνη ξεκίνησε τον Χριστιανισμό, εκείνη είδε πρώτη άλλωστε τον Ιησού μετά την Ανάστασή του και εκείνη επιφορτίστηκε πρώτη με το βάρος της διάδοσης, παρ’ όλες τις αποσπασματικές, αντιφατικές και σε ορισμένα σημεία μηδαμινές πληροφορίες που έχουμε για αυτήν. Σκοπός της εργασίας δεν ήταν να πάρει μέρος σε κάτι τόσο προσωπικό όπως είναι η ανθρώπινη πίστη. Σκοπός μας ήταν η μελέτη της πιο πολυσυζητημένες γυναικείας φιγούρας του θρησκευτικού κόσμου και το γεγονός μάλιστα ότι ήταν μια άδικα ταπεινωμένη γυναίκα μας ενέπνευσε ακόμα περισσότερο.