Ανίχνευση συναισθηματικών και ψυχολογικών αντιδράσεων και επιπτώσεων σε παιδιά μετά από ένα σεισμικό φαινόμενο: περιοχή μελέτης: Λέσβος - Τσακού, Δήμητρα (2020)
Η παρούσα έρευνα, παρουσιάζει ένα καινοτόμο ερευνητικό σχέδιο για την προσέγγιση και καταγραφή των συναισθηματικών αντιδράσεων μαθητών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και των πιθανών επιπτώσεων στην συμπεριφορά τους, μετά από ένα σφοδρό συμβάν. Αναφέρεται στο σεισμό που έπληξε την Λέσβο στις 12 Ιουνίου 2017, μεγέθους 6,1 της κλίμακας Ρίχτερ, με αποτέλεσμα την έντονη αίσθηση του στους κατοίκους του νησιού και την ισοπέδωση ενός χωριού. Στόχοι της έρευνας, είναι η κατανόηση των παιδικών συναισθημάτων, η γνωστοποίηση της πιθανότητας ψυχολογικών επιπτώσεων και σωστής αντιμετώπισης στα πλαίσια της εκπαίδευσης. Επιπλέον, η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας ως προς τις επιπτώσεις και τις διαταραχές που εμφανίζονται στα παιδιά, ώστε να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα, πρόληψης και αποκατάστασής. Το δείγμα της έρευνας αφορά 133 μαθητές/τριες Γυμνασίου-Λυκείου, 12-17 ετών. Αποτελεί μια μεικτή κατά βάση έρευνα χρησιμοποιώντας την ποσοτική και ποιοτική μέθοδο, που πραγματοποιήθηκε με τη χρήση τριών διαφορετικών εργαλείων, το Ερωτηματολόγιο, τη Συνέντευξη και την Αποτύπωση Εικόνας (Ζωγραφική). Η χρήση του πρώτου εργαλείου, αποσκοπεί στη συλλογή του βασικού υλικού μελέτης, το δεύτερο στη συλλογή απόψεων και εμπειριών των μαθητών σχετικά με τη στάση που είχαν οι αρμόδιοι, ενώ το τρίτο στην ανίχνευση τυχών ψυχικών τραυμάτων και καταγραφή των εμπειριών τους. Οι απαντήσεις των παιδιών ως προς τις γνώσεις που παρέχει το εκπαιδευτικό σύστημα και αναφορικά με τους σεισμούς ήταν αρκετά ενθαρρυντικές. Μεγάλο ποσοστό υποστηρίζει ότι αισθάνθηκε ανησυχία κατά τη διάρκεια του σεισμού, αλλά παρόλα αυτά παρέμεινε ψύχραιμο. Επίσης, οι συγκεκριμένοι μαθητές δεν αναφέρθηκαν σε ζημιές ή τραυματισμούς, ενώ σχεδόν το 80% φάνηκε να είχαν ξεπεράσει αυτή τη τραυματική εμπειρία. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, δημιούργησαν σύγχυση και πανικό, ανησυχώντας για ενδεχόμενες μετασεισμικές δραστηριότητες. Τέλος, παρατηρείται ότι μεγάλο μέρος των μαθητών, αναπαριστά το χωριό που ισοπεδώθηκε, ενώ αισθάνονται λύπη και στεναχώρια για τους ανθρώπους που έχασαν τα σπίτια τους, παρόλο που εκείνοι δεν επηρεάστηκαν από τον σεισμό.