Το παιχνίδι ως καλή πρακτική της κοινωνικοποιητικής λειτουργίας εντός και εκτός του οικογενειακού πλαισίου των παιδιών με βίωμα αναπηρίας - Παναγιωτίδου, Βασιλική (2020)
Η παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε με απώτερο σκοπό, να αποτυπώσει, πώς και γιατί χρησιμοποιείται το παιχνίδι, μέσα από οποιαδήποτε μορφή μπορεί να έχει, στη διαδικασία της κοινωνικοποίησης των παιδιών με βίωμα αναπηρίας. Πραγματεύεται όμως και μια σειρά άλλων θεμάτων, που συνδέονται άμεσα με τη διαδικασία αυτή, όπως οι σχέσεις που αναπτύσσονται στην οικογένεια όπου υπάρχει ένα μέλος με αναπηρία και πώς αυτές νοηματοδούνται από το κάθε μέλος, οι στρατηγικές κοινωνικοποίησης που χρησιμοποιούνται, ο αντίκτυπος της αναπηρίας στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, καθώς επίσης και η συμβολή του κράτους στο συγκεκριμένο ζήτημα. Για την πραγμάτωση της έρευνας, χρησιμοποιήθηκαν δύο ποιοτικές μέθοδοι συλλογής δεδομένων, αυτές της συμμετοχικής παρατήρησης και της συνέντευξης. Η πρώτη μέθοδος διεξήχθη σε Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Ατόμων με Αναπηρία, όπου συμμετείχαν επτά παιδιά, με στόχο να διερευνηθεί η συμβολή του παιχνιδιού στην κοινωνικοποίηση τους. Στη συνέντευξη, συμμετείχαν κάποιοι από τους γονείς και τα αδέρφια παιδιών που φιλοξενούνται στο Κέντρο, καθώς επίσης και γονείς παιδιών με βίωμα αναπηρίας, που δε σχετίζονται με το Κέντρο, ώστε να πληροφορήσουν για τους επιμέρους στόχους της έρευνας.