Πλαίσιο πολιτικής του ΙΜΟ για τη ναυτιλία και το περιβάλλον
Ως περιβαλλοντική πολιτική ορίζεται «το σύνολο όλων των μέτρων που είναι απαραίτητο να λαμβάνονται προκειμένου να εξασφαλίζεται στον άνθρωπο ένα υγιές περιβάλλον, να προστατεύονται το έδαφος, η ατμόσφαιρα, τα ύδατα, η χλωρίδα και η πανίδα από την ανθρώπινη δραστηριότητα και προκειμένου να αποκαθίστα...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2020
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/20605 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Ως περιβαλλοντική πολιτική ορίζεται «το σύνολο όλων των μέτρων που είναι απαραίτητο να λαμβάνονται προκειμένου να εξασφαλίζεται στον άνθρωπο ένα υγιές περιβάλλον, να προστατεύονται το έδαφος, η ατμόσφαιρα, τα ύδατα, η χλωρίδα και η πανίδα από την ανθρώπινη δραστηριότητα και προκειμένου να αποκαθίστανται οι βλάβες που προκαλούνται στο φυσικό περιβάλλον» (Παπαδημητρίου 2006).
Η ανάπτυξη της περιβαλλοντικής πολιτικής ξεκινάει τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια ως απόρροια της περιβαλλοντικής κρίσης. Οι διεθνείς πρωτοβουλίες που έλαβαν χώρα αποσκοπούσαν στην υιοθέτηση περιβαλλοντικών μέτρων για ποικίλα θέμα προσπαθώντας να αποκτήσουν δεσμευτικό χαρακτήρα. Το 1954 πραγματοποιείται η υιοθέτηση και εφαρμογή της Διεθνούς Σύμβασης του Λονδίνου για την πρόληψη της ρύπανσης της θάλασσας από πετρέλαιο (OILPOL 1954). Η σύμβαση OILPOL ενσωματώθηκε στο Παράρτημα Ι της MARPOL η οποία υιοθετήθηκε από τον ΙΜΟ το 1973 και αποτελεί την σημαντικότερη σύμβαση του για την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος.
Σκοπός της παρούσας πτυχιακής είναι η παρουσίαση των κύριων και βασικών περιβαλλοντικών θεσμοθετημένων μέτρων που αφορούν στη ναυτιλία και έχουν υιοθετηθεί από τον ΙΜΟ. Η εμπορική ναυτιλία είναι ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες ανάπτυξης και διάδοσης του εμπορίου παγκοσμίως και ως αποτέλεσμα αυτού και ανάπτυξης της οικονομίας. Παρ’ όλα αυτά ελλοχεύει κινδύνους, που συμβάλουν στην κλιματική αλλαγή, στην οξίνιση των ωκεανών, τη ρύπανση των παράκτιων περιοχών και στην επιβάρυνση της δημόσιας υγείας. Η θαλάσσια ρύπανση από το πετρέλαιο αποτελεί έναν διαχρονικό και πετυχημένο παράδειγμα μελέτης και υιοθέτησης των κατάλληλων μέτρων και πρακτικών προς την κατεύθυνση του περιορισμού της. Ωστόσο, το ενδιαφέρον των μελετητών και οι ενέργειες/δράσεις των διεθνών οργανισμών στρέφονται στην αντιμετώπιση της προερχόμενης από τη ναυτιλία ρύπανσης όχι πλέον μονομερώς, αλλά προσεγγίζοντας μια ολιστική προσέγγιση των διαδικασιών. Με αυτόν τον τρόπο, τόσο η διαχείριση του θαλάσσιου έρματος των πλοίων που στοχεύει στη διατήρηση της βιοποικιλότητας όσο και ο περιορισμός της ατμοσφαιρικής ρύπανσης με στόχο την οριοθέτηση των συνεπειών του φαινομένου του θερμοκηπίου, αποτελούν νέα θέματα προς συζήτηση και δράσεις από τη διεθνή κοινότητα στο πλαίσιο της βιώσιμης ανάπτυξης.
Στο πλαίσιο της παρούσας πτυχιακής εργασίας, της οποίας η διάρθρωση αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια, επιχειρείται η παρουσίαση των βασικών δράσεων του Διεθνούς Οργανισμού Ναυσιπλοΐας (ΙΜΟ) αναφορικά με τη ρύπανση από πετρέλαιο, τη διαχείριση θαλάσσιου έρματος, την ατμοσφαιρική ρύπανση και την προστασία του περιβάλλοντος από τη ναυτιλία. |
|---|