Τουρισμός θαλάσσιας ιδιωτικής περιήγησης και λιμενικές υποδομές
Ο Εναλλακτικός Τουρισμός είναι το σύνολο των τουριστικών υπηρεσιών που διακρίνονται από εξειδίκευση. Προσφέρει ένα διαφορετικό τουριστικό προϊόν, προσαρμοσμένο σε προσωπικές ανάγκες και κίνητρα. Στο θαλάσσιο τουρισμό ο τουρίστας περνάει, αν όχι ολόκληρο, το μεγαλύτερο μέρος των διακοπών του «εν πλω»...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2020
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/20544 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Ο Εναλλακτικός Τουρισμός είναι το σύνολο των τουριστικών υπηρεσιών που διακρίνονται από εξειδίκευση. Προσφέρει ένα διαφορετικό τουριστικό προϊόν, προσαρμοσμένο σε προσωπικές ανάγκες και κίνητρα. Στο θαλάσσιο τουρισμό ο τουρίστας περνάει, αν όχι ολόκληρο, το μεγαλύτερο μέρος των διακοπών του «εν πλω». Αποτελείται από τρεις διαφορετικούς κλάδους, της μεταφοράς, του ταξιδίου και της αναψυχής. Στην Κυανή Ακτή το 1955, πρωτοεμφανίστηκε η Θαλάσσια Ιδιωτική Περιήγηση με σκάφη προς ενοικίαση, χωρίς όμως να έχει τη μορφή τουριστικού προϊόντος. Αυτή η μορφή μετατράπηκε στη συνέχεια σε πρωτότυπο τρόπο διακοπών. Το γεγονός αυτό οδήγησε στην τυποποίηση του προϊόντος, αναδύοντας πακέτα αναψυχής. Η Θαλάσσια Ιδιωτική Περιήγηση την τελευταία δεκαετία χαρακτηρίζεται από αυξανόμενη ζήτηση. Τα κύρια χαρακτηριστικά της είναι η χρήση ιδιωτικού ή ενοικιασμένου σκάφους, το θαλάσσιο περιβάλλον, η συνύπαρξη ατόμων μέσα στο ίδιο σκάφος, καθώς και ο περιορισμός των εφοδίων όταν το σκάφος βρίσκεται «εν πλω». Οι χώρες, κυρίως της μεσόγειου, προσπάθησαν να αναπτύξουν τις λιμενικές υποδομές τους, για να αποκτήσουν to συγκριτικό πλεονέκτημα. Η Ελλάδα κατέχει το 3,81% του συνόλου των προσφερόμενων μαρινών στη μεσόγειο. Ο εναλλακτικός τουρίστας προσπαθεί να επισκέπτεται «παρθένα» μέρη, διεγείρεται από το αίσθημα της περιήγησης και προσπαθεί να δημιουργήσει κανάλια επικοινωνίας με τους ντόπιους. Δεν αναζητά τουριστικές υποδομές και συλλέγει πληροφορίες πριν και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του. Ταξιδεύει μόνος του ή σε μικρές ομάδες και συνήθως, παραμένει σε μια χώρα για περισσότερες μέρες από τον παραδοσιακό τουρίστα. Ο τουρισμός γιώτινγκ μπορεί να αναπτυχθεί ξεχωριστά, μέσα από ένα ευρύ σύμπλεγμα μαρινών, καταφυγίων τουριστικών σκαφών και τουριστικών αγκυροβολίων, είτε σε συνεργασία με άλλες εναλλακτικές μορφές τουρισμού. Σύμφωνα με το γενικό στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης του κεντρικού λιμένα της Χίου έτους 2017, η ανακατασκευή του ήδη υπάρχοντος λιμένα αποτελεί μία λύση συμφέρουσα, όχι μόνο από οικονομικής άποψης, αλλά και με περιβαλλοντική και κοινωνική διάσταση. Η θέση του τουριστικού λιμένα ορίζεται μονοσήμαντα στη νότια πλευρά της λιμενολεκάνης, όπου απαντώνται και τα μικρότερα φυσικά βάθη. Η βιωσιμότητα ενός τέτοιου έργου στηρίζεται σημαντικά στην αυξανόμενη τουριστική ζήτηση από την Τουρκία, καθώς και στις ναυταθλητικές διογρανώσεις που διεξάγονται στο νησί σε ετήσια βάση. Η μεθοδολογία δειγματοληψίας που επιλέχθηκε προκειμένου να προσεγγιστεί το δείγμα της έρευνας ακολούθησε τη δειγματοληψία ευκολίας. Ο νέος τουριστικός λιμένας έχει ως κύριους ανταγωνιστές σε σχέση με την προσέλευση επισκεπτών από τα παράλια της Τουρκίας, τη μαρίνα της Μυτιλήνης και τη μαρίνα στο Πυθαγόρειο της Σάμου. Οι τουριστικές αφίξεις κατά το χρονικό διάστημα από το 2006 έως το 2014 στο νησί της Χίου, με εναέρια και ακτοπλοϊκά μέσα, μειώνονται με σταθερούς ρυθμούς. Το γεγονός αυτό έρχεται σε αντίθεση με την εισερχόμενη τουριστική κίνηση από την Τουρκία, στο ίδιο χρονικό διάστημα, η οποία αυξάνεται συνεχώς. Συνεπώς, η βελτίωση των λιμενικών υποδομών του νησιού, θα δώσει σημαντική ώθηση στην ανάπτυξη της τοπικής και εθνικής οικονομίας, εστιάζοντας σε τομείς όπως ο τουρισμός, ο πρωτογενής τομέας με την καλλιέργεια της παγκοσμίως γνωστής χιώτικης μαστίχας, το εμπόριο κ.ά., θα ενισχύσει το ρόλο του μεταξύ των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και θα καταστεί θαλάσσια «πύλη εισόδου» από τα παράλια της γειτονικής Τουρκίας, και όχι μόνο. Βασικοί στόχοι είναι η απεξάρτηση του τουριστικού προϊόντος από τη διεθνή συγκυρία, η διασύνδεση νέων μορφών τουρισμού με το κυρίαρχο πρότυπο και η μείωση της εποχικότητας, λαμβάνοντας υπόψη τον ιδιαίτερο πολιτισμό και τους περιβαλλοντικούς πόρους του νησιού. |
|---|