Συσχέτιση της κατανάλωσης προβιοτικών και πρεβιοτικών τροφίμων με τη σύσταση σώματος και ανθρωπομετρικούς δείκτες σε δείγμα νεαρών ενηλίκων
Σκοπός της Εργασίας: Ορισμένα τρόφιμα έχουν μελετηθεί ως πιθανοί παράγοντες συμβολής στον έλεγχο του βάρους μέσω ενδεχόμενης επίδρασης των βιοενεργών συστατικών τους στους μηχανισμούς θερμογένεσης, λιπόλυσης και κορεσμού. Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης μεταξύ της κατανάλωση...
Saved in:
| Main Authors: | , |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2020
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/20518 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Σκοπός της Εργασίας: Ορισμένα τρόφιμα έχουν μελετηθεί ως πιθανοί παράγοντες συμβολής στον έλεγχο του βάρους μέσω ενδεχόμενης επίδρασης των βιοενεργών συστατικών τους στους μηχανισμούς θερμογένεσης, λιπόλυσης και κορεσμού. Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης μεταξύ της κατανάλωσης συγκεκριμένων προβιοτικών και πρεβιοτικών τροφίμων με ανθρωπομετρικές δείκτες και τη σύσταση σώματος.
Υλικά και Μέθοδοι: 91υγιείς εθελοντές, 53 γυναίκες και 38 άνδρες, ηλικίας 18-68 ετών, από Λήμνο και Αθήνα,έλαβαν μέρος στη μελέτη. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο συχνότητας κατανάλωσης προβιοτικών και πρεβιοτικών τροφίμων (FFQ) και ακολούθησαν ανθρωπομετρήσειςμε χρήση αναστημόμετρου, μεζούρας και ζυγαριάς σύστασης σώματος ΤΑΝΙΤΑ. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε:γάλα, ξινόγαλο, γιαούρτι, γιαούρτι με προβιοτικά, κεφίρ, φέτα, παρμεζάνα, ξινολάχανο, ψωμί με προζύμι, μαύρη σοκολάτα, δημητριακά ολικής αλέσεως, σκόρδο, κρεμμύδια, σταυρανθή λαχανικά, χόρτα κ.α. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το SPSSS-21.0, μέσω ανάλυσης ANOVA και δοκιμής Bonferoni. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η καθημερινή σε σχέση με τη μέτρια κατανάλωση φέτας επηρέασε το ΔΜΣ (p=0,016) και τη περιφέρεια μέσης (p=0,06), αυξάνοντάς τα. Επιπροσθέτως,η καθημερινή σε σχέση με τη σπάνια κατανάλωση δημητριακών ολικής αλέσεως σχετίστηκε με μειωμένη περιφέρεια μέσης (p=0,037) και περιφέρεια ισχίων (p=0,040) και με μικρότερη μυϊκή και οστική μάζα (p=0,004, 0,005). Ένα ακόμη εύρημα, είναιη καθημερινή σε σχέση με τη μέτρια κατανάλωση μαύρων και πράσινων ελιών είναι πιθανό να αυξάνει την περιφέρεια μέσης(p=0,034, p=0,042).
Το συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι ορισμένα τρόφιμα συσχετίστηκαν με συγκεκριμένους ανθρωπομετρικούς δείκτες. Ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες κλινικές και επιδημιολογικές μελέτες σε μεγαλύτερο δείγμα για να διερευνηθούν με σαφήνεια οι ενδεχόμενοι μηχανισμοί δράσης διαφόρων τροφίμων στην σύσταση του σώματος. |
|---|