Ψηφιακή δραματοποίηση και ο ρόλος του σύγχρονου εκπαιδευτικού
Η ενσωμάτωση θεατρικών δραστηριοτήτων στην εκπαιδευτική διαδικασία μπορεί να ενισχύσει την αυτοπεποίθηση των μαθητών, να διευκολύνει την ανάπτυξη της φαντασίας, του ομαδικού πνεύματος, της συνεργασίας, της ενσυναίσθησης και των δεξιοτήτων επικοινωνίας στους μαθητές. Επιπλέον, το θέατρο μπορεί να απο...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2020
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/20474 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η ενσωμάτωση θεατρικών δραστηριοτήτων στην εκπαιδευτική διαδικασία μπορεί να ενισχύσει την αυτοπεποίθηση των μαθητών, να διευκολύνει την ανάπτυξη της φαντασίας, του ομαδικού πνεύματος, της συνεργασίας, της ενσυναίσθησης και των δεξιοτήτων επικοινωνίας στους μαθητές. Επιπλέον, το θέατρο μπορεί να αποτελέσει ένα μέσον έκφρασης και ένα μέσον καλλιέργειας των απαραίτητων και γόνιμων κοινωνικών δεξιοτήτων των μαθητών.
Με τη ραγδαία εξέλιξη των τεχνολογιών πληροφορικής τα τελευταία χρόνια και τη συνεχή ενσωμάτωσή τους στην εκπαιδευτική πρακτική έχουν αλλάξει άρδην οι δυνατές μορφές εφαρμογής του δράματος στην εκπαιδευτική διαδικασία. Οι εφαρμοζόμενες θεατρικές δραστηριότητες μπορούν να λάβουν πλέον τη μορφή υλοποίησης ψηφιακών ιστοριών ή τη μορφή εικονικού δράματος με τη χρήση περιβαλλόντων εικονικών κόσμων.
Στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας εξετάζεται ο βαθμός ενσωμάτωσης των νέων τεχνολογιών στην εκπαιδευτική διαδικασία και ο βαθμός εφαρμογής δράσεων ψηφιακού δράματος στα σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας. Επιπλέον, προσδιορίζονται οι απαραίτητες γνώσεις, δεξιότητες και στάσεις που θα πρέπει να διαθέτει ένας εκπαιδευτικός για την αποτελεσματική εφαρμογή του ψηφιακού δράματος και εξετάζεται εάν διαθέτουν τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά – στοιχεία οι εκπαιδευτικοί της χώρας.
Το ποσοστό των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που ενσωματώνει στην εκπαιδευτική διαδικασία νέες τεχνολογίες διαπιστώθηκε ίσο με 63.1%. Επιπλέον, το ποσοστό των εκπαιδευτικών που χρησιμοποιεί θεατρικές δραστηριότητες με παραδοσιακά μέσα διαπιστώθηκε περιορισμένο και ίσο με το 36.2% των εκπαιδευτικών της χώρας. Ανάλογα, διαπιστώθηκε πως είναι περιορισμένη η εφαρμογή ψηφιακού δράματος στα σχολεία της χώρας με το 40.1 % των εκπαιδευτικών να χρησιμοποιεί τις ψηφιακές ιστορίες (μορφή ψηφιακού δράματος) και το 15.1% των εκπαιδευτικών να εντάσσει στην εκπαιδευτική διαδικασία το εικονικό ψηφιακό δράμα με την υποστήριξη εικονικών κόσμων.
Γενικότερα, διαπιστώθηκε έλλειψη τεχνολογικής ετοιμότητας των σχολικών μονάδων, των εκπαιδευτικών και των μαθητών αναφορικά με την υποστήριξη υλοποίησης δράσεων ψηφιακού δράματος. Επιπλέον, διαπιστώθηκε έλλειψη παιδαγωγικής ετοιμότητας των εκπαιδευτικών της χώρας αναφορικά με την υλοποίηση δράσεων ψηφιακού δράματος. Ως αποτέλεσμα γίνεται σαφές ότι οι εκπαιδευτικοί δε διαθέτουν την απαραίτητη αυτοπεποίθηση για την υλοποίηση αντίστοιχων εκπαιδευτικών παρεμβάσεων, παρότι διαπιστώθηκε πως αναγνωρίζονται εκ μέρους τους, τα οφέλη που μπορούν να ενσκύψουν για την εκπαιδευτική διαδικασία από την ενσωμάτωση δράσεων ψηφιακού δράματος. |
|---|