Συμβούλιο συνεργασίας του Κόλπου: προκλήσεις και προοπτικές
Στις 25 Μαΐου 1981, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ομάν, το Κουβέιτ, το Κατάρ και το Βασίλειο του Μπαχρέιν αποφάσισαν να προχωρήσουν σε μία ένωση που θα κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα πολιτικών και οικονομικών σχέσεων ανάμεσα στα συμβαλλόμενα μέρη. Η ίδρυση του Συμβουλίου Συνεργασίας των...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2020
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/20345 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Στις 25 Μαΐου 1981, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ομάν, το Κουβέιτ, το Κατάρ και το Βασίλειο του Μπαχρέιν αποφάσισαν να προχωρήσουν σε μία ένωση που θα κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα πολιτικών και οικονομικών σχέσεων ανάμεσα στα συμβαλλόμενα μέρη. Η ίδρυση του Συμβουλίου Συνεργασίας των Κρατών του Κόλπου (στο εξής Σ.Σ.Κ.) ήταν μία κίνηση διττής σημασίας. Βασικό μέλημα των μοναρχιών του Aραβο-περσικού Κόλπου ήταν να εξασφαλίσουν την κυριαρχία τους μακροπρόθεσμα αλλά και να ενωθούν ώστε να επέλθει η σταθερότητα στην περιοχή η οποία είχε διαταραχθεί από τις εξεγέρσεις του 1979 στο αντικείμενο Ιράν. Ποιοι ήταν όμως οι πραγματικοί κίνδυνοι που απειλούσαν την αραβική χερσόνησο; |
|---|