Χωροχρονική μεταβολή του όζοντος σε σταθμούς υποβάθρου της Κύπρου

Στη συγκεκριμένη διπλωματική, γίνεται μελέτη της xωροχρονικής μεταβολής του όζοντος σε 5 σταθμούς υποβάθρου της Κύπρου (Αγία Μαρίνα Ξυλιάτου, Κάβο Γκρέκο, Ίνεια, Σταυροβούνι, Τρόοδος), καθώς και εκτίμηση της φυτοτοξικότητάς του (AOT40). Τρία έτη (2014-2016) συνεχών συγκεντρώσεων όζοντος στους στ...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Αγαθοκλέους, Στέφανος
Άλλοι συγγραφείς: Ματσούκας, Χρήστος
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2020
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://hdl.handle.net/11610/20162
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Στη συγκεκριμένη διπλωματική, γίνεται μελέτη της xωροχρονικής μεταβολής του όζοντος σε 5 σταθμούς υποβάθρου της Κύπρου (Αγία Μαρίνα Ξυλιάτου, Κάβο Γκρέκο, Ίνεια, Σταυροβούνι, Τρόοδος), καθώς και εκτίμηση της φυτοτοξικότητάς του (AOT40). Τρία έτη (2014-2016) συνεχών συγκεντρώσεων όζοντος στους σταθμούς υποβάθρου Αγίας Μαρίνας (υψόμετρο: 532 m), Κάβο Γκρέκο (23 m), Ίνειας (672 m), Σταυροβουνίου (650 m) και Τροόδους (1819 m) μαζί με μια σειρά μετεωρολογικών παραμέτρων έχουν αναλυθεί σε ετήσια και ημερήσια βάση. Οι παρατηρήσεις δείχνουν την παρουσία μέγιστων συγκεντρώσεων όζοντος το καλοκαίρι (175.6 ± 16.2 μg/m3) και ελάχιστων τον χειμώνα (12.9 ± 14 6 μg/m3) και μια σχετικά μικρή αύξηση της συγκέντρωσης του όζοντος τα μεσημέρια. Για να εκτιμηθεί η χωρική μεταβλητότητα στην Κύπρο, πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονες μετρήσεις κατά την περίοδο 2014-2016 στην Ίνια, στο Σταυροβούνι και στο Κάβο Γκρέκο, τρεις απομακρυσμένες θαλάσσιες περιοχές παρακολούθησης που βρίσκονται δυτικά, κεντρικά και ανατολικά του νησιού, αντίστοιχα, καθώς και στην Αγία Μαρίνα Ξυλιάτου (κοινότητα της Λευκωσίας) και στο Τρόοδος. Η παρούσα μελέτη τεκμηριώνει ότι το όζον είναι ένα σημαντικό περιβαλλοντικό πρόβλημα στην Κύπρο, με τα επίπεδα όζοντος να ξεπερνούν κατά πολύ τα «επιτρεπτά όρια ασφαλείας» που έχουν θεσπιστεί τόσο από την Ε.Ε. όσο και από διεθνείς ρυθμιστικούς οργανισμούς. Ως εκ τούτου, πρέπει να παρθούν πολιτικές έτσι ώστε να μειωθούν οι συγκεντρώσεις του τροποσφαιρικού όζοντος.