Φιλοπεριβαλλοντικές πεποιθήσεις εκπαιδευτικών και ο αντίκτυπός τους στη διδακτική πρακτική - Κοκκίνης, Κωνσταντίνος (2020)
Ένα από τα πιο φλέγοντα ζητήματα της εποχής μας, που δημιουργεί έντονους προβληματισμούς, είναι η υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος. Η ένταση και έκταση των ποικίλων περιβαλλοντικών προβλημάτων έχει βαρύτατες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής του σύγχρονου ανθρώπου, συνιστώντας απειλή ακόμα και για την ίδια την ζωή στον πλανήτη. Πλήθος ερευνών συνηγορούν υπέρ του ότι η εκπαίδευση αποτελεί έναν από τους κυριότερους τρόπους για την καλλιέργεια στάσεων και δεξιοτήτων, που διευκολύνουν τόσο το να γίνει κατανοητός ο τρόπος αλληλεπίδρασης ανθρώπου και περιβάλλοντος (Δημητρίου, 2005), όσο και το να ενσωματωθούν οι φιλοπεριβαλλοντικές αλλαγές συμπεριφοράς στην καθημερινή πρακτική του ατόμου. Ωστόσο, η περιβαλλοντική εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι προαιρετική, χωρίς καθορισμένο χρόνο μέσα στο ωρολόγιο πρόγραμμα και με ελλιπή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η προσφερόμενη τυπική σχολική εκπαίδευση σε περιβαλλοντικά προβλήματα να μην καταφέρνει να υποστηρίζει αποτελεσματικά «την επείγουσα ανάγκη να μάθουμε να ζούμε με σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον» . Αυτός που διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο στη διαδικασία της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης είναι ο εκπαιδευτικός. Έχοντας συνείδηση της θέσης του, δεν περιορίζεται μόνο στη δασκαλοκεντρική μετάδοση γνώσεων ή πληροφοριών, αλλά εστιάζει κυρίως στη διαμόρφωση στάσεων, στην παρώθηση των μαθητών μέσω κινήτρων και στην εφαρμογή κατάλληλων στρατηγικών προσέγγισης του επιθυμητού αποτελέσματος, που να στοχεύουν στο να εμπλακούν οι ίδιοι οι μαθητές σε πολυδιάστατες, διαδικασίες δημιουργικής σκέψης και διερεύνησης (Ξανθάκου, 1998). Εξάλλου, οι στάσεις και οι γνώσεις των ατόμων για το φυσικό περιβάλλον είναι βασικοί παράγοντες για την περιβαλλοντική τους ευαισθητοποίηση, αλλά και τη δραστηριοποίηση τους με στόχο την επίλυση περιβαλλοντικών προβλημάτων. H υιοθέτηση της ΠΕ, εξαρτάται αρχικά από τις στάσεις ή τη δεκτικότητα των δασκάλων προς αυτή την καινοτομία. Στην περίπτωση της ΠΕ ως καινοτομία των αναλυτικών προγραμμάτων έρευνες έχουν δείξει ότι η αντίσταση των δασκάλων μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στην εφαρμογή της (Gought, 1997). Αρκετές έρευνες (Lane J., 1994; Monroe et al., 2002) που διερευνούν τις στάσεις των εκπαιδευτικών προς την Π.Ε αποδεικνύουν ότι οι εκπαιδευτικοί διάκεινται θετικά προς την ΠΕ, η εφαρμογή, όμως, της Π.Ε. δεν είναι ανάλογη προς τις στάσεις τους, με αποτέλεσμα να αναζητούν τους παράγοντες που επηρεάζουν τη σχέση εκπαιδευτικού – περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του προφίλ των εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Ν. Λασιθίου, όπως αυτό συνέχεται με τις πεποιθήσεις και τις στάσεις τους πάνω σε θέματα που άπτονται του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς και το εάν και σε ποιον βαθμό ασκείται κάποια επίδραση στη διδακτική τους πρακτική όσον αφορά την περιβαλλοντική εκπαίδευση.