| _version_ |
1828460213459484672
|
| author |
Παπαμακαρίου, Φωτεινή - Μαρία
|
| author2 |
Τσιμπιδάκη, Ασημίνα
|
| author_facet |
Τσιμπιδάκη, Ασημίνα
Παπαμακαρίου, Φωτεινή - Μαρία
|
| author_sort |
Παπαμακαρίου, Φωτεινή - Μαρία
|
| collection |
DSpace
|
| description |
Η παρούσα διπλωματική εργασία, έχει ως σκοπό να καταγράψει την απεικόνιση του ατόμου με αναπηρίες ακοής στον κινηματογράφο. Συγκεκριμένα, μελετάται η κινηματογραφική απεικόνιση του χαρακτήρα με αναπηρίες ακοής, ως προς τα βασικά του γνωρίσματα, η απεικόνιση του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο εντάσσεται- οικογενειακού, κοινωνικού-, η σχέση του οικογενειακού, φιλικού και ευρύτερα κοινωνικού περιβάλλοντος και οι στάσεις και συμπεριφορές που δημιουργούνται. Ερευνάται επίσης η κινηματογραφική αποτύπωση του χαρακτήρα καθώς και η συνάφεια της κινηματογραφικής απεικόνισης με την πραγματικότητα της ειδικής αγωγής. Η εν λόγω μελέτη συνιστά μία ποιοτική έρευνα. Το δείγμα της αποτελείται από δεκαεννέα (19) ταινίες αγγλόφωνου κινηματογράφου, με χρονολογία προέλευσης από το 2000 μέχρι το 2018 και δωρεάν πρόσβασης σε αυτές. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται στην έρευνα αυτή είναι μεικτή, καθώς συνδυάζει ανάλυση περιεχομένου (ποιοτική) και περιγραφική στατιστική (ποσοτική). Η μεικτή μέθοδος ανάλυσης δεδομένων λοιπόν, αποσκοπεί στον συνδυασμό ποιοτικής και ποσοτικής ανάλυσης περιεχομένου. Τα ευρήματα της έρευνας, αποκαλύπτουν ότι το γυναικείο φύλο υπερτερεί του ανδρικού, η πλειονότητα των χαρακτήρων έχουν διαγνωσθεί με κώφωση και κύρια αίτια πρόκλησης απώλειας ακοής υπήρξαν εξωγενείς παράγοντες. Ως προς το μέσο επικοινωνίας τους, αναδεικνύεται η Νοηματική γλώσσα, ενώ στην πλειονότητα τους οι χαρακτήρες παρουσιάζονται να ασκούν κάποιο επάγγελμα πνευματικής φύσεως. Επίσης, το μεγαλύτερο ποσοστό των χαρακτήρων με αναπηρίες ακοής φαίνεται να μη συνάπτει προσωπικές σχέσεις με το αντίθετο φύλο. Επιπροσθέτως, οι χαρακτήρες με αναπηρίες ακοής στην πλειοψηφία τους, φαίνεται να αποδέχονται την αναπηρία τους, βιώνοντας όμως αρνητικά συναισθήματα ως προς αυτή. Τους περισσότερους χαρακτήρες τους χαρακτηρίζει η εσωστρέφεια, αλλά και η αυξημένη ικανότητα για συνεργασία και αλληλεπίδραση. Η πλειονότητα των χαρακτήρων συγκροτείται από περιβάλλον, κοινωνικό και φιλικό, ενώ ελάχιστοι χαρακτήρες γίνονται αποδέκτες κοινωνικής επίσημης και ανεπίσημης στήριξης. Ως προς την ακουστική ικανότητα των μελών του οικογενειακού περιβάλλοντος, οι περισσότεροι χαρακτήρες προέρχονται από ακούοντες γονείς, ενώ όσον αφορά στη στάση του άμεσου οικογενειακού περιβάλλοντος προς τους χαρακτήρες και αντίθετα χαρακτηρίζεται θετική. Παρόμοια (θετική) στάση υιοθετείται και από το ευρύτερο οικογενειακού, φιλικού και κοινωνικού περιβάλλοντος. Ως προς το ρόλο των χαρακτήρων με αναπηρίες ακοής, παρατηρείται να εμφανίζονται με μικρή διαφορά σε δευτερεύοντες ρόλους και η κινηματογραφική απόδοση της αναπηρίας, αναδεικνύεται ρεαλιστική. Οι περισσότεροι χαρακτήρες παρουσιάζονται στερεοτυπικά, με τις εικόνες του θύματος, του περίεργου και με χαμηλή αυτοπεποίθηση ατόμου να κυριαρχούν. Το τέλος των κινηματογραφικών απεικονίσεων χαρακτηρίζεται στην πλειονότητά του αισιόδοξο. Οι τομείς που συμβαδίζουν με τις βασικές αρχές της ειδικής αγωγής, είναι η ηλικία των ατόμων με αναπηρίες ακοής, τα αίτια της ακουστικής απώλειας, το μέσο επικοινωνίας, η προσωπική κατάσταση, η στάση και τα συναισθήματα των ατόμων απέναντι στην ίδια τους την αναπηρία. Υπάρχει συσχέτιση της κινηματογραφικής απεικόνισης με την ειδική αγωγή όσον αφορά στην ύπαρξη περιβάλλοντος και το είδος του, την ακουστική ικανότητα των μελών της οικογένειας τους καθώς και τη στάση του οικογενειακού και ευρύτερου περιβάλλοντος προς το άτομο με αναπηρίες και αντίθετα καθώς και η απεικόνιση των συναισθηματικών και κοινωνικών χαρακτηριστικών. Οι τομείς με τους οποίους δε συμβαδίζει η πραγματικότητα της ειδικής αγωγής είναι το φύλο του ατόμου με αναπηρίες ακοής, η επαγγελματική κατάσταση καθώς και ο ρόλος των επίσημων και ανεπίσημων φορέων στήριξης. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι ερευνητικοί άξονες σημειώνουν συσχέτιση με την πραγματικότητα της ειδικής αγωγής, παρατηρείται ότι κατά τη διάρκεια της ταινίας, παράγονται κάποια στερεότυπα για το άτομο με αναπηρίες ακοής, με αποτέλεσμα να υπάρχει ο κίνδυνος μετάδοσης παραποιημένων εικόνων και πληροφοριών. Συνοψίζοντας, η παρούσα εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κινηματογραφική απεικόνιση συνάδει με τις βασικές αρχές της ειδικής αγωγής.
|
| id |
oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-19700
|
| institution |
Hellanicus
|
| language |
el_GR
|
| publishDate |
2020
|
| record_format |
dspace
|
| spelling |
oai:hellanicus.lib.aegean.gr:11610-197002020-01-23T06:13:00Z Το άτομο με αισθητηριακές αναπηρίες ακοής στον κινηματογράφο Παπαμακαρίου, Φωτεινή - Μαρία Τσιμπιδάκη, Ασημίνα Επιστήμες της Αγωγής - Εκπαίδευση με Χρήση Νέων Τεχνολογιών αναπηρίες ακοής κώφωση κινηματογράφος deaf characters deafness in movies hearing impairment Deafness Hearing Impaired Persons Cinematography Motion picture film Η παρούσα διπλωματική εργασία, έχει ως σκοπό να καταγράψει την απεικόνιση του ατόμου με αναπηρίες ακοής στον κινηματογράφο. Συγκεκριμένα, μελετάται η κινηματογραφική απεικόνιση του χαρακτήρα με αναπηρίες ακοής, ως προς τα βασικά του γνωρίσματα, η απεικόνιση του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο εντάσσεται- οικογενειακού, κοινωνικού-, η σχέση του οικογενειακού, φιλικού και ευρύτερα κοινωνικού περιβάλλοντος και οι στάσεις και συμπεριφορές που δημιουργούνται. Ερευνάται επίσης η κινηματογραφική αποτύπωση του χαρακτήρα καθώς και η συνάφεια της κινηματογραφικής απεικόνισης με την πραγματικότητα της ειδικής αγωγής. Η εν λόγω μελέτη συνιστά μία ποιοτική έρευνα. Το δείγμα της αποτελείται από δεκαεννέα (19) ταινίες αγγλόφωνου κινηματογράφου, με χρονολογία προέλευσης από το 2000 μέχρι το 2018 και δωρεάν πρόσβασης σε αυτές. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται στην έρευνα αυτή είναι μεικτή, καθώς συνδυάζει ανάλυση περιεχομένου (ποιοτική) και περιγραφική στατιστική (ποσοτική). Η μεικτή μέθοδος ανάλυσης δεδομένων λοιπόν, αποσκοπεί στον συνδυασμό ποιοτικής και ποσοτικής ανάλυσης περιεχομένου. Τα ευρήματα της έρευνας, αποκαλύπτουν ότι το γυναικείο φύλο υπερτερεί του ανδρικού, η πλειονότητα των χαρακτήρων έχουν διαγνωσθεί με κώφωση και κύρια αίτια πρόκλησης απώλειας ακοής υπήρξαν εξωγενείς παράγοντες. Ως προς το μέσο επικοινωνίας τους, αναδεικνύεται η Νοηματική γλώσσα, ενώ στην πλειονότητα τους οι χαρακτήρες παρουσιάζονται να ασκούν κάποιο επάγγελμα πνευματικής φύσεως. Επίσης, το μεγαλύτερο ποσοστό των χαρακτήρων με αναπηρίες ακοής φαίνεται να μη συνάπτει προσωπικές σχέσεις με το αντίθετο φύλο. Επιπροσθέτως, οι χαρακτήρες με αναπηρίες ακοής στην πλειοψηφία τους, φαίνεται να αποδέχονται την αναπηρία τους, βιώνοντας όμως αρνητικά συναισθήματα ως προς αυτή. Τους περισσότερους χαρακτήρες τους χαρακτηρίζει η εσωστρέφεια, αλλά και η αυξημένη ικανότητα για συνεργασία και αλληλεπίδραση. Η πλειονότητα των χαρακτήρων συγκροτείται από περιβάλλον, κοινωνικό και φιλικό, ενώ ελάχιστοι χαρακτήρες γίνονται αποδέκτες κοινωνικής επίσημης και ανεπίσημης στήριξης. Ως προς την ακουστική ικανότητα των μελών του οικογενειακού περιβάλλοντος, οι περισσότεροι χαρακτήρες προέρχονται από ακούοντες γονείς, ενώ όσον αφορά στη στάση του άμεσου οικογενειακού περιβάλλοντος προς τους χαρακτήρες και αντίθετα χαρακτηρίζεται θετική. Παρόμοια (θετική) στάση υιοθετείται και από το ευρύτερο οικογενειακού, φιλικού και κοινωνικού περιβάλλοντος. Ως προς το ρόλο των χαρακτήρων με αναπηρίες ακοής, παρατηρείται να εμφανίζονται με μικρή διαφορά σε δευτερεύοντες ρόλους και η κινηματογραφική απόδοση της αναπηρίας, αναδεικνύεται ρεαλιστική. Οι περισσότεροι χαρακτήρες παρουσιάζονται στερεοτυπικά, με τις εικόνες του θύματος, του περίεργου και με χαμηλή αυτοπεποίθηση ατόμου να κυριαρχούν. Το τέλος των κινηματογραφικών απεικονίσεων χαρακτηρίζεται στην πλειονότητά του αισιόδοξο. Οι τομείς που συμβαδίζουν με τις βασικές αρχές της ειδικής αγωγής, είναι η ηλικία των ατόμων με αναπηρίες ακοής, τα αίτια της ακουστικής απώλειας, το μέσο επικοινωνίας, η προσωπική κατάσταση, η στάση και τα συναισθήματα των ατόμων απέναντι στην ίδια τους την αναπηρία. Υπάρχει συσχέτιση της κινηματογραφικής απεικόνισης με την ειδική αγωγή όσον αφορά στην ύπαρξη περιβάλλοντος και το είδος του, την ακουστική ικανότητα των μελών της οικογένειας τους καθώς και τη στάση του οικογενειακού και ευρύτερου περιβάλλοντος προς το άτομο με αναπηρίες και αντίθετα καθώς και η απεικόνιση των συναισθηματικών και κοινωνικών χαρακτηριστικών. Οι τομείς με τους οποίους δε συμβαδίζει η πραγματικότητα της ειδικής αγωγής είναι το φύλο του ατόμου με αναπηρίες ακοής, η επαγγελματική κατάσταση καθώς και ο ρόλος των επίσημων και ανεπίσημων φορέων στήριξης. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι ερευνητικοί άξονες σημειώνουν συσχέτιση με την πραγματικότητα της ειδικής αγωγής, παρατηρείται ότι κατά τη διάρκεια της ταινίας, παράγονται κάποια στερεότυπα για το άτομο με αναπηρίες ακοής, με αποτέλεσμα να υπάρχει ο κίνδυνος μετάδοσης παραποιημένων εικόνων και πληροφοριών. Συνοψίζοντας, η παρούσα εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κινηματογραφική απεικόνιση συνάδει με τις βασικές αρχές της ειδικής αγωγής. This diploma thesis aims to capture the depiction of the person with hearing impairments in cinema. Specifically, the portrayal of the character with hearing disabilities is studied, in terms of his basic traits, the depiction of his home and social environment and how he relates with family members, friends and the wider social environment and vice versa. Moreover, the behaviours created, the character portrayal as well as the relevance of cinematographic imagery to the reality of special education are studied. This study is a qualitative research. The study sample consists of nineteen (19) English-speaking cinema films, with dates of origin from 2000 to 2018 and free access to them. The methodology used for this research is mixed, combining content analysis (qualitative) and descriptive statistics (quantitative). Therefore, the mixed data analysis method aims to combine qualitative and quantitative content analysis. The findings of the research reveal that female people with hearing impairments are more frequently portrayed in the films than male, most of the characters have been diagnosed with deafness, whose primary cause has been exogenous. As to their means of communication, sign language is highlighted, while most of the characters are employed, and the majority of their professions is a mental one. Furthermore, most of the characters with hearing disabilities appear not to engage in personal relationships with the opposite sex. In addition, the majority of characters with hearing impairments seems to come in terms with their disability, but still experience negative feelings about it. Most of the characters are defined by introversion, however they also have the ability to collaborate and interact. What is more, the majority of characters are surrounded by an environment that is social and friendly, while few characters receive socially formal and informal support. Concerning the acoustic ability of family members, most characters are born from hearing parents, and their immediate family has a positive attitude towards them. The attitude of the wider family, the friendly and the social environment is presented as positive. As to their film role, the characters with hearing impairments appear to have marginally more secondary roles, rather than being protagonists. As far as the cinematic performance of disability is concerned, it is presented as realistic. Most characters are portrayed stereotypically, mainly being presented as victims, bizarre figures, and low self-esteem people. The end of the films is mostly optimistic. Areas that are in line with the basic principles of special education are the age of hearing-impaired people, the causes of hearing loss, the means of communication, the personal situation, the attitude and feelings of people towards their disability. There is a link between film imaging and special education regarding the existence of the environment and its type, the acoustic ability of family members and the attitude of the family and the wider environment towards the person with disabilities and vice versa. The areas that are dissimilar with the principles of special education are the gender of the person with hearing impairments, the occupational status, the depiction of the emotional and social characteristics and the role of the official and informal support groups. Most research axes showed correlation with the reality of special education; however, it was noted that in some films some stereotypes are produced, in terms of the person with hearing disabilities. This, in some films, may result in the reproduction of corrupted images about the person and the transfer of falsified information. In summary, the conclusion of this study is that the cinematic portrayal of the people with hearing impairments is consistent with the basic principles of special education. 2020-01-13T08:30:34Z 2020-01-13T08:30:34Z 2019-09-17 http://hdl.handle.net/11610/19700 el_GR Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Διεθνές Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 Διεθνές http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/ 175 σ. application/pdf Ρόδος
|
| spellingShingle |
αναπηρίες ακοής
κώφωση
κινηματογράφος
deaf characters
deafness in movies
hearing impairment
Deafness
Hearing Impaired Persons
Cinematography
Motion picture film
Παπαμακαρίου, Φωτεινή - Μαρία
Το άτομο με αισθητηριακές αναπηρίες ακοής στον κινηματογράφο
|
| title |
Το άτομο με αισθητηριακές αναπηρίες ακοής στον κινηματογράφο
|
| title_full |
Το άτομο με αισθητηριακές αναπηρίες ακοής στον κινηματογράφο
|
| title_fullStr |
Το άτομο με αισθητηριακές αναπηρίες ακοής στον κινηματογράφο
|
| title_full_unstemmed |
Το άτομο με αισθητηριακές αναπηρίες ακοής στον κινηματογράφο
|
| title_short |
Το άτομο με αισθητηριακές αναπηρίες ακοής στον κινηματογράφο
|
| title_sort |
το άτομο με αισθητηριακές αναπηρίες ακοής στον κινηματογράφο
|
| topic |
αναπηρίες ακοής
κώφωση
κινηματογράφος
deaf characters
deafness in movies
hearing impairment
Deafness
Hearing Impaired Persons
Cinematography
Motion picture film
|
| url |
http://hdl.handle.net/11610/19700
|
| work_keys_str_mv |
AT papamakariouphōteinēmaria toatomomeaisthētēriakesanapēriesakoēsstonkinēmatographo
|