Η προστασία των προσωπικών δεδομένων των εργαζομένων
Όλοι οι τομείς της ανάπτυξης και διαβίωσης του σύγχρονου ανθρώπου έχουν επηρεαστεί από τη διαρκώς μεταβαλλόμενη διάδοση της τεχνολογίας, την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, αλλά και από την ανάπτυξη της κοινωνίας της πληροφορίας. Η εκρηκτική εμφάνιση των τεράστιων δυνατοτήτων της τεχνολογικής εξέλιξ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2019
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/19520 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Όλοι οι τομείς της ανάπτυξης και διαβίωσης του σύγχρονου ανθρώπου έχουν επηρεαστεί από τη διαρκώς μεταβαλλόμενη διάδοση της τεχνολογίας, την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, αλλά και από την ανάπτυξη της κοινωνίας της πληροφορίας. Η εκρηκτική εμφάνιση των τεράστιων δυνατοτήτων της τεχνολογικής εξέλιξης μέσα στα πλαίσια των διαμορφούμενων νέων συνθηκών ζωής έχει ως αποτέλεσμα να αναφύονται κατ’ επανάληψη νέα δεδομένα. Αυτά με τη σειρά τους αλλοιώνουν ουσιαστικά το περιεχόμενο, αλλά και τη λειτουργία των παραδοσιακών δικαιωμάτων του ατόμου, με προέκταση να περιορίζεται όλο και περισσότερο η ελευθερία του.
Ο εργαζόμενος καλείται σήμερα να ανταποκριθεί και να προσαρμοστεί σε καινούριες μορφές εργασίας, όπως για παράδειγμα η τηλεργασία, οι οποίες σε άρρηκτη σχέση με τη χρήση σύγχρονων μορφών τεχνολογιών πληροφορικής επηρεάζουν αυξητικά την παραγωγικότητα της εργασίας και συνάμα την ανταγωνιστικότητα των εταιρειών. Κάτω από αυτό το πρίσμα όμως μεταβάλλεται η σχέση εργοδότη και εργαζομένου και διαταράσσεται η ισορροπία της (Μήτρου, Λ., 2002:17,19, 23).
Στις μέρες μας γίνεται όλο και ευρύτερα αντιληπτό ότι το κράτος δεν αποτελεί πλέον τον κύριο και καταλυτικό μοχλό προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αντιδιαστολή με τη διατύπωση του άρθρου 25, παράγραφος 1, του ισχύοντος Συντάγματος, μετά την αναθεώρησή του με το από 6/17 Απριλίου 2001 Ψήφισμα της Ζ’ Αναθεωρητικής Βουλής, όπου «τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους τελούν υπό την προστασία του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή της».
Η άντληση, η συλλογή, η αποθήκευση, η αθέμιτη επεξεργασία, η κακή χρήση και η διοχέτευση σε τρίτους προσωπικών δεδομένων των ατόμων και δη των εργαζομένων, η παρακολούθηση των ιδίων και των επικοινωνιών τους, της χρήσης από αυτούς των υπολογιστών και της πλοήγησής τους στο διαδίκτυο, η εμφάνιση των βιομετρικών μεθόδων αναμφίβολα κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για κατοχυρωμένα συνταγματικά δικαιώματα του εργαζομένου, όπως η προστασία της ιδιωτικής του ζωής, αλλά και το δικαίωμα για ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας του.
Η πρόσβαση του εργοδότη μέσω της τεχνολογίας σε παραδοσιακά δικαιώματα του εργαζομένου-ατόμου, όπως η ελευθερία της έκφρασης, η ελευθερία της επικοινωνίας, η οικονομική ελευθερία, η πολιτική ελευθερία, η θρησκευτική ελευθερία είναι δυνατόν να θέσει σε κίνδυνο την ιδιωτική ζωή του εργαζομένου ή να αποτελέσει αιτία διακρίσεων εις βάρος του εντός του εργασιακού του στίβου.
Το παρόν σύγγραμμα επιχειρεί να δώσει απάντηση στο εάν υφίσταται αξίωση για ιδιωτικότητα στην κατεξοχήν δημόσια σφαίρα της εργασίας και εάν αντιτάσσεται η προστασία των ατομικών δικαιωμάτων έναντι των δικαιωμάτων του εργοδότη μέσα στα όρια των ιδιωτικών σχέσεων. Η προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα ως ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα του ατόμου. Η νομοθεσία της χώρας μας έχει εναρμονιστεί με το Ευρωπαϊκό πλαίσιο νομοθεσίας υιοθετώντας κανόνες και ρυθμιστικές διατάξεις προστατευτικές των προσωπικών δεδομένων. Μία τελευταία εξέλιξη στην νομοθετική διελκυστίνδα προστασίας των προσωπικών δεδομένων στην οποία θα γίνει αναφορά είναι ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. |
|---|