Ο παραδοσιακός χορός ως παράγοντας βελτίωσης της ποιότητας ζωής των ηλικιωμένων: η περίπτωση του 1ου ΚΑΠΗ Ρόδου - Οικονόμου, Αντώνιος (2019)
Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνηθεί εάν η εφαρμογή ενός οργανωμένου παρεμβατικού προγράμματος ελληνικών παραδοσιακών χορών με συνοδεία μουσικής, στα μέλη 1ου Κέντρου Ανοικτής Προστασίας Ηλικιωμένων Ρόδου (ΚΑΠΗ), μπορεί να συμβάλει στη διατήρηση ή τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Πιο συγκεκριμένα επιδιώκεται να διερευνηθεί μέσω της σωματικής άσκησης του χορού, η αποτελεσματικότητα και οι επιδράσεις του συγκεκριμένου προγράμματος στη σωματική και ψυχική υγεία, στις κοινωνικές σχέσεις και στο περιβάλλον διαβίωσης των ηλικιωμένων. Για το σκοπό αυτό οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν πριν και μετά τη λήξη της παρέμβασης το δομημένο ερωτηματολόγιο είκοσι έξι ερωτήσεων (σε πεντάβαθμη κλίμακα τύπου Likert, από το 1 = καθόλου έως το 5 = υπερβολικά) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας WHOQOL. Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε μεταβλητές όσον αφορά στη βελτίωση της φυσικής και σωματικής κατάστασης (p< .007), της ψυχικής υγείας (p< .002), των κοινωνικών σχέσεων (p< .023) και του περιβάλλοντος διαβίωσης των συμμετεχόντων (p < .001), μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος. Η εφαρμογή ενός προγράμματος παραδοσιακών χορών μπορεί να συνεισφέρει ουσιαστικά στην ποιότητα ζωής του ατόμου αφού ενισχύει την αυτό-εκτίμηση, εμπεριέχει κοινωνικές και πολιτιστικές διασυνδέσεις σε δια-προσωπικό επίπεδο και σε αρμονία με το περιβάλλον, προσφέρει διέξοδο στην αναζήτηση νοήματος για τη ζωή, ενισχύει την αντοχή απέναντι στις δυσκολίες και τις προκλήσεις της ζωής και προωθεί τη δια βίου προσωπική ανάπτυξη.