Ο ρόλος της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στην ανάδειξη της τοπικής γνώσης ως μοχλού αειφόρου ανάπτυξης: η περίπτωση της πολιτιστικής κληρονομιάς της κοινότητας Απόλλωνα Ρόδου
Η Τοπική Γνώση, ως το σύνολο των πληροφοριών, των παραδόσεων, των πρακτικών και γενικότερα της σοφίας των τοπικών κοινωνιών, όπως αυτή συσσωρεύτηκε μέσα στον χρόνο, μεταδόθηκε, τις περισσότερες φορές, προφορικά από γενιά σε γενιά. Η καταγραφή, μελέτη, κατανόηση και αξιοποίησή της μπορεί να αποτελέσο...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2019
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/19181 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η Τοπική Γνώση, ως το σύνολο των πληροφοριών, των παραδόσεων, των πρακτικών και γενικότερα της σοφίας των τοπικών κοινωνιών, όπως αυτή συσσωρεύτηκε μέσα στον χρόνο, μεταδόθηκε, τις περισσότερες φορές, προφορικά από γενιά σε γενιά. Η καταγραφή, μελέτη, κατανόηση και αξιοποίησή της μπορεί να αποτελέσουν την αφετηρία για την αναβάθμιση των προοπτικών βιωσιμότητας μιας τοπικής κοινότητας.
Η παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε με σκοπό τη διερεύνηση του ρόλου της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και κατ’ επέκταση της Εκπαίδευσης για την Αειφόρο Ανάπτυξη, στη διαχείριση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της κοινότητας Απόλλωνα Ρόδου και της ανάδειξης της ως μοχλού Αειφόρου Ανάπτυξης του τόπου. Στο πλαίσιο της έρευνας καταγράφηκαν οι γνώσεις των δημοτών των Απολλώνων για την Πολιτιστική τους Κληρονομιά, οι απόψεις τους για τη διαφύλαξη της, οι αντιλήψεις τους για τη διαχείρισή της και για τον ρόλο της εκπαίδευσης σ’ αυτό, καθώς και οι προσδοκίες τους για την αξιοποίηση της σε μια κατεύθυνση αειφόρο.
Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι οι συμμετέχοντες σ’ αυτήν, αν και δεν αξιολογούν θετικά την συμβολή ή τον ρόλο της εκπαίδευσης, ευρύτερα, ως προς τη διατήρηση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς του τόπου τους, εντούτοις συμμετέχουν σε μεγάλο βαθμό σε προγράμματα ή εργαστήρια, μη τυπικής αλλά και άτυπης εκπαίδευσης, με αυτό το αντικείμενο. Η Πολιτιστική Διαχείριση θεωρούν ότι είναι ένα θέμα που αφορά, πρωτίστως, την τοπική κοινότητα, τους κατοίκους και φορείς της, διατηρώντας επιφυλάξεις ως προς την ανάθεση της ευθύνης αυτής στην εκπαιδευτική κοινότητα ή το κράτος.
Οι γνώσεις τους γύρω από την Πολιτιστική Κληρονομιά φθίνουν με το πέρασμα του χρόνου, καθώς οι νεότερες ηλικίες δεν τις διαθέτουν στο βαθμό που τις διατηρούν οι πιο ηλικιωμένοι. Προσβλέπουν στην αξιοποίηση της και τις προοπτικές αυτής, ενώ δεν αναμένουν ότι μια τέτοια ανάπτυξη, με την συμβολή π.χ. του Πολιτιστικού Τουρισμού, θα μπορούσε να αλλοιώσει την πολιτιστική ταυτότητα της κοινότητας.
Ο εντοπισμός, η έρευνα, η καταγραφή και η τεκμηρίωση των στοιχείων της Πολιτιστικής Κληρονομιάς και της Τοπικής Γνώσης του τόπου, προ της απειλής της απώλειας τους, προβάλλει ως προτεραιότητα. Η ενσωμάτωσή τους στους άξονες γνωστικού περιεχομένου των προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και ο σχεδιασμός και υλοποίηση εκπαιδευτικών βιωματικών δράσεων, με έμφαση στη διεπιστημονική και διαθεματική προσέγγιση τους, δύναται να αναβαθμίσει τον ρόλο της τυπικής εκπαίδευσης και να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών σ’ αυτήν.
Η ανάπτυξη στοχευμένων δράσεων ενίσχυσης γνώσεων και δεξιοτήτων, σε επιλεγμένους τομείς της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, μέσω, μη τυπικής αλλά και άτυπης εκπαίδευσης, σε συνεργασία της εκπαιδευτικής κοινότητας και των τοπικών φορέων, οφείλει να συνοδεύεται από τη δημιουργία κινήτρων για την πρακτική εφαρμογή και μετάδοση της.
Local Knowledge, as the aggregation of information, traditions, practices and wisdom of local societies, as accumulated over time, was transmitted, in most cases, orally from one generation to another. Recording, studying, understanding and exploiting it could become the starting point for upgrading the viability prospects of a local community.
This study was conducted in order to investigate the role of Environmental Education and by extension the one of Education for Sustainable Development, in the management of the Cultural Heritage of the Community of Apollona, Rhodes, and its promotion as a lever for Sustainable Development. In the context of this survey, the knowledge of the citizens of Apollona, regarding their cultural heritage, have been recorded, along with their views on its preservation, their perceptions of its management and the role of education in it, as well as their expectations for its exploitation, towards a sustainable direction.
The results of the survey show that the participants, although they do not assess in a positive way the contribution or role of education, in terms of preserving the cultural heritage of their place, nevertheless participate, to a large extent, in programs or workshops of non-formal education, with this subject. They consider Cultural Management to be a matter of concern primarily to the local community, its inhabitants and its institutions, with reservations about the assignment of this responsibility to the educational community or the state.
Knowledge of their Cultural Heritage is declining over time, as the young do not seem to preserve it as much as older people do. They all look forward to the prospects of its exploitation and do not expect that such development, with the contribution for instance of Cultural Tourism, could alter the cultural identity of the community.
The identification, research, recording and documentation of the elements of the Cultural Heritage and Local Knowledge of the community, prior to the threat of their loss, are a priority. Their integration into the cognitive axes of Environmental Education programs and the design and implementation of educational experiential activities, with an emphasis on their interdisciplinary and cross-thematic approach, can enhance the role of formal education and restore citizens' confidence in it.
The development of targeted actions to enhance knowledge and skills in selected areas of Cultural Heritage, through both non-formal and un-formal education, in cooperation with the educational community and local stakeholders, must be accompanied by the creation of incentives for its practical implementation and dissemination. |
|---|