Λόγοι για το «γυναικείο ζήτημα» μέσα από τη μελέτη του ελληνόφωνου ημερήσιου και περιοδικού Τύπου της Κωνσταντινούπολης (μέσα 19ου – αρχές 20ού αιώνα)
Η εργασία αφορά το γυναικείο ζήτημα, δηλαδή την ανταγωνιστική συζήτηση γύρω από τη θέση και τη δράση της Ελληνίδας «γυναίκας», στην ιδιωτική/οικιακή και δημόσια σφαίρα από το 1870 έως και το 1908 στην Κωνσταντινούπολη. Τον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ού η αυξημένη δραστηριότητα των γυναικών στα...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2019
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/List.csp?SearchT1=%CF%80%CE%B5%CE%BB%CF%84%CE%B5%CE%BA%CE%B7&Index1=Keywordsbib&Database=1&NumberToRetrieve=50&OpacLanguage=gre&SearchMethod=Find_1&SearchTerm1=%CF%80%CE%B5%CE%BB%CF%84%CE%B5%CE%BA%CE%B7&Profile=Default&PreviousList=Start&PageType=Start&EncodedRequest=*E6*15*0CC*B4*A61*AD*25*BBp*0An*3F*98*16&WebPageNr=1&WebAction=NewSearch&StartValue=1&RowRepeat=0&MyChannelCount= http://hdl.handle.net/11610/19096 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η εργασία αφορά το γυναικείο ζήτημα, δηλαδή την ανταγωνιστική συζήτηση γύρω από τη θέση και τη δράση της Ελληνίδας «γυναίκας», στην ιδιωτική/οικιακή και δημόσια σφαίρα από το 1870 έως και το 1908 στην Κωνσταντινούπολη.
Τον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ού η αυξημένη δραστηριότητα των γυναικών στα αστικά κέντρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της ελεύθερης τότε Ελλάδας προκάλεσε εντεταμένες αντιδράσεις απέναντί της. Αυτή η δράση, συγκεκριμένων γυναικών σε συγκεκριμένους δημόσιους χώρους, λειτούργησε μεταφορικά, προκαλώντας την παραγωγή ενός βαρύνοντα δημόσιου λόγου για τις αναπαραστάσεις των γυναικών και την έμφυλη διαφορά, που αναγόταν στην ανάγκη κατανόησης και ελέγχου ενός μετασχηματιζόμενου αστικού περιβάλλοντος. Μέσα στο σύνθετο δημόσιο λόγο αναδεικνύεται ένα πλάσμα λόγου, η «γυναίκα», στο οποίο εγγράφονται κανονικότητες, ιδεατές πρακτικές και αμαρτωλές παρεκκλίσεις, με βάση το οποίο συγκρίνονται και αξιολογούνται οι γυναίκες και οι δραστηριότητές τους. Οι λόγοι αυτοί που εκφράστηκαν από τα αστικά εγγράμματα στρώματα και αφορούσαν τις γυναίκες, τους άνδρες και τις έμφυλες σχέσεις, βασίστηκαν σε διαθέσιμους λόγους από τους οποίους άντλησαν γνωστικά και οργανώθηκαν γλωσσικά, προσπαθώντας να καταπολεμήσουν τις αγωνίες και τις συνέπειες των κοινωνικών αλλαγών. Αυτό το λογοθετικό πλαίσιο από τη μια πλευρά δημιούργησε ένα υπερκείμενο πλαίσιο αναφοράς για την τάξη των πραγμάτων στην κοινωνία και τις έμφυλες σχέσεις, από την άλλη όμως άφηνε περιθώρια στα δρώντα υποκείμενα να ιδιοποιηθούν αυτούς τους λόγους για να εξυπηρετήσουν τις δικές τους στρατηγικές. Η δραστηριότητα των γυναικών εγγραφόταν σ’ αυτούς τους συγκεκριμένους λόγους για τις έμφυλες σχέσεις καθορίζοντας τα όριά της. Η νοηματοδότηση της δράσης των γυναικών (μέσα από αυτούς τους λόγους), τα αρνητικά ή θετικά σχόλια που προκάλεσε και η αναδιοργάνωση του συστήματος των έμφυλων σχέσεων θεμελιώθηκαν επάνω στη διάκριση «δημόσιο» και «ιδιωτικό» χώρο, δύο οριοθετημένοι και σταθεροί χώροι που προσέδιδαν διακριτούς ανδρικούς και γυναικείους ρόλους και συγκεκριμένες ιδιότητες και πρακτικές, ένα ρητορικό σχήμα που παραπέμπει στην αβεβαιότητα για κοινωνική σταθερότητα σε μια εποχή που τα πάντα μεταβάλλονταν.
Το γυναικείο ζήτημα παρουσιάζεται μέσα από τη μελέτη διαθέσιμων γυναικείων και ανδρικών «λόγων», που δημοσιεύτηκαν μέσα από κείμενα και άρθρα του ελληνόφωνου ημερήσιου και περιοδικού Τύπου της Πόλης (Ευρυδίκη, Βοσπορίς, Ταχυδρόμος, Νεολόγος) και εν μέρει της Σμύρνης (Αμάλθεια), όσο και της Αθήνας (Εφημερίς των Κυριών), προκειμένου να εξεταστεί και να δοθεί νόημα στη συζήτηση που ξεδιπλώθηκε γύρω από αυτό.
Η επιλογή του τρόπου μελέτης του θέματος έγκειται στο γεγονός, ότι αυτά τα κείμενα μας επιτρέπουν να εξετάσουμε συστηματικά και σε μεγάλη χρονική έκταση τη συζήτηση γύρω από το γυναικείο ζήτημα και να κατανοήσουμε τους ανταγωνισμούς και τον πόλεμο των νοημάτων. Πρόκειται για πηγές που λόγω του δημόσιου χαρακτήρα τους, προβάλλουν αναπαραστάσεις που ενεργοποιούν μια δημόσια διαδικασία, διαπλέκοντας τα νοήματα μέσα από τα οποία τα υποκείμενα και οι συλλογικότητες της εποχής άντλησαν θέσεις και ταυτότητες. |
|---|