Η περιβαλλοντική εκπαίδευση και η περιβαλλοντική ηθική στα σχολικά εγχειρίδια των θρησκευτικών στην Α/θμια εκπ/ση
Το οικολογικό ζήτημα αποτελεί ένα από τα οξύτερα κι απειλητικότερα σύγχρονα προβλήματα με παγκόσμιες προεκτάσεις. Η ανθρωπότητα, ζώντας μέσα στον φόβο και τη σκιά ενός οικολογικού θανάτου, αναζητεί τρόπους αντιμετώπισης των υπάρχοντων περιβαλλοντικών προβλημάτων και μέτρα για τον περιορισμό και την...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2019
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/18979 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Το οικολογικό ζήτημα αποτελεί ένα από τα οξύτερα κι απειλητικότερα σύγχρονα προβλήματα με παγκόσμιες προεκτάσεις. Η ανθρωπότητα, ζώντας μέσα στον φόβο και τη σκιά ενός οικολογικού θανάτου, αναζητεί τρόπους αντιμετώπισης των υπάρχοντων περιβαλλοντικών προβλημάτων και μέτρα για τον περιορισμό και την πρόληψη νέων. Στο πλαίσιο αυτό παρατηρείται μια παγκόσμια κινητοποίηση ποικίλων επιστημονικών κλάδων, φορέων ή και απλών πολιτών με στόχο τη σωτηρία της Γης.
Αυτό που έχει γίνει πλέον αντιληπτό είναι ότι, εάν η ανθρώπινη κοινότητα επιθυμεί να δώσει μόνιμες και αποτελεσματικές λύσεις στην περιβαλλοντική κρίση, οφείλει να στρέψει το ενδιαφέρον της στην αντίληψη της για τη φύση, να επανεξετάσει τη θέση της στον κόσμο και να προβληματιστεί σχετικά με τα ηθικά ζητήματα που αναφύονται από την αλληλεπίδραση της με την υπόλοιπη Κτίση.
Η παρούσα εργασία εστιάζει στην περιβαλλοντική εκπαίδευση και ηθική στο δημοτικό σχολείο μέσα από το μάθημα των Θρησκευτικών.
Από την ανάλυση των κειμένων διαπιστώθηκε ότι η ορθόδοξη χριστιανική αγωγή, όπως προβάλλεται μέσα από τα σχολικά εγχειρίδια, δε συμβάλλει στην προώθηση κι εξυπηρέτηση των στόχων της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης των παιδιών και στην καλλιέργεια ανάλογου περιβαλλοντικού ήθους, αφού ο φυσικός κόσμος σχεδόν δεν εντάσσεται στη θεματολογία των σχολικών εγχειριδίων. Εξίσου, η χριστιανική αντίληψη για τη φύση δεν αποτυπώνεται εναργώς, γεγονός που αφήνει το περιθώριο για προσωπικές εκτιμήσεις – διαπιστώσεις ή παρερμηνείες, ενώ ενισχύει την πολεμική εναντίον του χριστιανισμού ότι εμφορείται από έναν άκρατο ανθρωποκεντρισμό, στο πλαίσιο του οποίου εντάσσεται και η θεϊκή αδειοδότηση για την καταδυνάστευση και ληστρική εκμετάλλευση της φύσης. |
|---|