Μελέτη της αποτελεσματικότητας πειραματικού εμβολίου έναντι της παστερέλλωσης στο λαβράκι Dicentrarchus labrax αδρανοποιημένο με διαφορετικές μεθόδους

H παστερέλλωση είναι μια βακτηριακή σηψαιμική νόσος των ψαριών. Η εμφάνισή της οφείλεται στο βακτήριο Photobacterium damsela subsp. piscicida (εν συντομία Phdp). Έχουν αναφερθεί τρεις μορφές της ασθένειας οι οποίες προσβάλλουν εκτρεφόμενα αλλά και άγρια ψάρια. Το Phdp έχει επιφέρει τεράστιες οικονο...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριοι συγγραφείς: Αμιράλη, Ηλέκτρα, Amirali, Ilektra
Άλλοι συγγραφείς: Μπακόπουλος, Βασίλειος
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2019
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.120699
http://hdl.handle.net/11610/18965
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:H παστερέλλωση είναι μια βακτηριακή σηψαιμική νόσος των ψαριών. Η εμφάνισή της οφείλεται στο βακτήριο Photobacterium damsela subsp. piscicida (εν συντομία Phdp). Έχουν αναφερθεί τρεις μορφές της ασθένειας οι οποίες προσβάλλουν εκτρεφόμενα αλλά και άγρια ψάρια. Το Phdp έχει επιφέρει τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις στην περιοχή της Μεσογείου λόγω των απωλειών που προκαλεί σε πληθυσμούς τσιπούρας και λαβρακιού. Η πρόληψη της εμφάνισης της ασθένειας γίνεται, εκτός των διαχειριστικών μέτρων, με εμβολιασμό. Σκοπός της εργασίας είναι η σύγκριση της αποτελεσματικότητας στην πρόληψη κατά της παστερέλλωσης του λαβρακιού (Dicentrarchus labrax) ενός πειραματικού σκευάσματος, που αδρανοποιήθηκε με διαφορετικούς τρόπους, χορηγούμενο με ενδοπεριτοναϊκή έγχυση. Το πρώτο σκεύασμα περιείχε αδρανοποιημένες με θέρμανση καλλιέργειες του Phdp (EVH) ενώ το δεύτερο αδρανοποιημένες με φορμόλη καλλιέργειες του βακτηρίου (EVF). Μετά τον εμβολιασμό πραγματοποιήθηκαν 2 πειραματικές μολύνσεις με ενδοπεριτοναϊκή έγχυση του παθογόνου. Η 1η έγινε 34 μέρες μετά τον εμβολιασμό, προκλήθηκε 90% αθροιστική θνησιμότητα στους μάρτυρες, 100% θνησιμότητα στην ομάδα του EVH και 96,7% στην ομάδα του EVF και το σχετικό ποσοστό επιβίωσης που υπολογίστηκε ήταν -11,1 και -7,4, αντίστοιχα. Η 2η έγινε 49 μέρες μετά τον εμβολιασμό, προκλήθηκε 45% αθροιστική θνησιμότητα στους μάρτυρες 10% θνησιμότητα στην ομάδα του EVH και 3,3% στην ομάδα του EVF και το σχετικό ποσοστό επιβίωσης που υπολογίστηκε ήταν 77,8 και 92,7, αντίστοιχα. Στην 1η μόλυνση, δείχθηκε πως το εμβόλιο με τα βακτήρια που αδρανοποιήθηκαν με θέρμανση δεν έχει διαφορά σε σχέση με το εμβόλιο όπου αδρανοποιήθηκαν τα βακτήρια με φορμόλη. Τα πειραματικά εμβόλια EVH και EVF δεν κατάφεραν να προστατεύσουν τα ψάρια με αποτέλεσμα μηδενικού ποσοστού επιβίωσης (RPS). Αντίθετα, στην 2η μόλυνση φαίνεται πως τα εμβόλια κατάφεραν να προστατεύσουν τα ψάρια με υψηλά ποσοστά επιβίωσης. Από την στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι η διαφορά τόσο των εμβολίων μεταξύ τους όσο και του κάθε εμβολίου σε σύγκριση με του μάρτυρες ήταν στατιστικά σημαντική.