Διαχείριση της αλλαγής και της καινοτομίας στη σχολική μονάδα: η περίπτωση της παιδαγωγικής αξιοποίησης εφαρμογών και βιβλίων επαυξημένης πραγματικότητας στην εκπαιδευτική διαδικασία
Οι Τ.Π.Ε. συνεχώς προσφέρουν νέες δυνατότητες για την εκπαιδευτική διαδικασία και προβληματίζουν τις σχολικές μονάδες. Μία από τις σύγχρονες δυνατότητες των Τ.Π.Ε. είναι η Επαυξημένη Πραγματικότητα. Η Επ.Π. είναι το σύστημα που συνδυάζει φυσικά και ψηφιακά αντικείμενα, παρέχει...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2019
|
| Subjects: | |
| Online Access: | http://hdl.handle.net/11610/18541 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Οι Τ.Π.Ε. συνεχώς προσφέρουν νέες δυνατότητες για την εκπαιδευτική διαδικασία και προβληματίζουν τις σχολικές μονάδες. Μία από τις σύγχρονες δυνατότητες των Τ.Π.Ε. είναι η Επαυξημένη Πραγματικότητα. Η Επ.Π. είναι το σύστημα που συνδυάζει φυσικά και ψηφιακά αντικείμενα, παρέχει δυνατότητες διάδρασης σε πραγματικό χρόνο και επιτρέπει την ακριβή καταχώρηση τρισδιάστατων εικονικών πληροφοριών σε φυσικά αντικείμενα (Azuma, 1997). Η παιδαγωγική αξιοποίηση εφαρμογών και βιβλίων Επ.Π. αποτελεί μία καινοτομία, που απαιτεί αξιόπιστες συνεργασίες, νέες ιδέες και μια γνήσια κατανόηση των κινδύνων και των ανταμοιβών. Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία μελέτη περίπτωσης. Η περίπτωση που μελετήσαμε είναι η παιδαγωγική αξιοποίηση εφαρμογών και βιβλίων Επ.Π. στην εκπαιδευτική διαδικασία σ’ ένα Δημοτικό Σχολείο. Η αξιοποίηση της Επ.Π. πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τα βήματα του μοντέλου διαχείρισης της καινοτομίας «Problem Solving». Επίσης, διερευνήθηκαν οι ανησυχίες των εκπαιδευτικών σύμφωνα με το Ερωτηματολόγιο των Σταδίων των Ανησυχιών του Μοντέλου CBAM. Επιπρόσθετα, με βάση το Μοντέλο Αποδοχής της Τεχνολογίας του Davis εξετάστηκε το πώς αποδέχτηκαν την τεχνολογία της Επ.Π. οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές/τριες και οι γονείς του σχολείου. Τα γενικά αποτελέσματα δείχνουν θετική αποδοχή της τεχνολογίας αυτής. Η εφαρμογή των βημάτων του μοντέλου «Problem Solving» απέδειξε, ότι, αν μία καινοτομία «υιοθετηθεί» από έναν οργανισμό με μεθοδικό τρόπο, γίνεται ευκολότερα αποδεκτή από τα μέλη του. |
|---|