Διερεύνηση βέλτιστων αναπαραγωγικών στρατηγικών σε ex situ προγράμματα διατήρησης απειλούμενων ειδών

Τα προγράμματα ex situ διατήρησης αποτελούν τη μοναδική λύση για την επιβίωση πολλών απειλούμενων ειδών. Τα γενετικά ζητήματα που εγείρονται και επηρεάζουν τους μικρούς πληθυσμούς, σε συνδυασμό με τις αρνητικές επιπτώσεις της γενετικής προσαρμογής στο περιβάλλον αιχμαλωσίας περιορίζουν σημαντικά τον...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Θερμός, Αλέξανδρος
Άλλοι συγγραφείς: Θεοδώρου, Κωνσταντίνος
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2019
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*0F*BD7S*C5*F6*29*17*DD*FD*B9*AA9*11*CE*D0&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2017%20.1.120806&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1
http://hdl.handle.net/11610/18525
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Τα προγράμματα ex situ διατήρησης αποτελούν τη μοναδική λύση για την επιβίωση πολλών απειλούμενων ειδών. Τα γενετικά ζητήματα που εγείρονται και επηρεάζουν τους μικρούς πληθυσμούς, σε συνδυασμό με τις αρνητικές επιπτώσεις της γενετικής προσαρμογής στο περιβάλλον αιχμαλωσίας περιορίζουν σημαντικά τον βαθμό επιτυχίας των προγραμμάτων ως προς τη διατήρηση υγιών γενετικά πληθυσμών. Στην παρούσα έρευνα εξετάζουμε και συγκρίνουμε την αποδοτικότητα της μεθόδου κυκλικής αναπαραγωγής (half-sib,), της κυκλικής αναπαραγωγής εναλλασσόμενης με ετερογαμία κάθε 5 ή 10 γενιές (half-sib with outcrossing 5-10), της μεθόδου ελαχιστοποίησης του μέσου βαθμού συγγένειας Gc/mc και μιας μεθόδου κυκλικής αναπαραγωγής μεταξύ πρώτων εξαδέλφων (cousins) σε συνδυαστική χρήση με την ετερογαμία ως προς (α) την πιθανότητα εξαφάνισης, (β) τη μείωση της αρμοστικότητας και (γ) τη διατήρηση της γενετικής ποικιλότητας των ατόμων που αναπαράγονται στην αιχμαλωσία. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν τη μέθοδο cousins ως την καταλληλότερη για τη διατήρηση της αρμοστικότητας και της γενετικής ποικιλότητας, ενώ ταυτόχρονα εμφανίζει ικανοποιητική απόδοση ως προς την γενετική εκκαθάριση του γενετικού φορτίου των πληθυσμών χωρίς να επιβαρύνει σημαντικά την πιθανότητα εξαφάνισής τους. Επιπρόσθετα, επιβεβαιώνονται οι θετικές και αρνητικές επιπτώσεις των μεθόδων half-sib και Gc/mc.