Δημιουργία εκθεσιακού συστήματος (display-art) αποτελούμενο από τρισδιάστατη οργανική δομή με τη χρήση κλασικών μεθόδων γλυπτικής και σύγχρονης τεχνολογίας, στοχεύοντας στη παρουσίαση και ανάδειξη τεχνουργημάτων (κοσμημάτων)

Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός ενός εκθεσιακού συστήματος, πολύ-υπόβαθρου (σταντ) για την τοποθέτηση και την παρουσίαση τεχνουργημάτων μικροτεχνίας και πιο συγκεκριμένα κοσμημάτων. Ως σύστημα ορίζουμε μία σύνθεση οργανικών (βλ. 2.4.1.2) αυτοτελών τεχνουργημάτων γλυπτι...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Λαχανά, Εύα Λυδία
Άλλοι συγγραφείς: Μπρισνόβαλη, Αγγελική
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2018
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://hdl.handle.net/11610/18298
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός ενός εκθεσιακού συστήματος, πολύ-υπόβαθρου (σταντ) για την τοποθέτηση και την παρουσίαση τεχνουργημάτων μικροτεχνίας και πιο συγκεκριμένα κοσμημάτων. Ως σύστημα ορίζουμε μία σύνθεση οργανικών (βλ. 2.4.1.2) αυτοτελών τεχνουργημάτων γλυπτικής, τα οποία έχουν την δυνατότητα σύνθεσης και παράλληλα λειτουργούν στο χώρο και ως αυτόνομα έργα τέχνης.(βλ. 2.1.4) Το συγκεκριμένο σύστημα απευθύνεται σε κατασκευαστές - εκθέτες κοσμημάτων και επιμελητές χώρων τέχνης ή πολυχώρων έκθεσης. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων για την σχεδίαση του συγκεκριμένου συστήματος προέκυψε μετά από εμβάθυνση σε τρία διαφορετικά πεδία: I. των φιλοσοφικών και σύγχρονων θεωριών που βρίσκουν εφαρμογή στο χώρο του σχεδιασμού (design) και της τέχνης (βλ. 1ο KEΦΑΛΑΙΟ) II. της διεξαγωγής ποιοτικής έρευνας που αποσκοπεί στον εντοπισμό αναγκών του απευθυνόμενου κοινού (βλ.2ο ΚΕΓΑΛΑΙΟ) III. της διερεύνησης παραδοσιακών μεθόδων γλυπτικής και σύγχρονων τεχνικών τρισδιάστατης σάρωσης, μοντελοποίησης και εκτύπωσης, ώστε να αξιοποιηθούν τα οφέλη και από τις δύο περιοχές έρευνας και εφαρμογής (βλ. 3ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ) Ακολουθεί η αξιολόγηση του συστήματος από το απευθυνόμενο κοινό, πιο συγκεκριμένα από το δείγμα των συνεντευξιαζόμενων (βλ. 2.2), ώστε να διαπιστωθεί ο βαθμός εκπλήρωσης των αναγκών τους, όπως αυτές ορίστηκαν κατά τη διεξαγωγή της ποιοτικής έρευνας.