Διοίκηση σχολικών μονάδων και αειφορία: ο ρόλος των διευθυντών και διευθυντριών σχολικών μονάδων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Ρόδου
Η εκπαιδευτική αλλαγή ποτέ δεν είναι εύκολη υπόθεση, σχεδόν πάντα είναι δύσκολο να δικαιωθεί και η εμπειρία δείχνει ότι είναι αδύνατο να διατηρηθεί με διάρκεια στο μέλλον. Η αειφορία/βιωσιμότητα είναι κάτι περισσότερο από μια διατήρηση της αλλαγής στη διάρκεια του χρόνου. Οι συζητήσεις για τη αειφορ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2018
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*07H*FAB*C9*8A*A3j*222Kp*8B*F08D&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2017.1.115600&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/18080 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η εκπαιδευτική αλλαγή ποτέ δεν είναι εύκολη υπόθεση, σχεδόν πάντα είναι δύσκολο να δικαιωθεί και η εμπειρία δείχνει ότι είναι αδύνατο να διατηρηθεί με διάρκεια στο μέλλον. Η αειφορία/βιωσιμότητα είναι κάτι περισσότερο από μια διατήρηση της αλλαγής στη διάρκεια του χρόνου. Οι συζητήσεις για τη αειφορία/βιωσιμότητα της εκπαιδευτικής αλλαγής προσπάθησαν να διαλευκάνουν αυτές τις προκλήσεις. Η βιωσιμότητα είναι μία διαρκής βελτίωση και όχι μία παροδική καλυτέρευση.
Αυτοί που προωθούν την ιδέα της αειφορίας/βιωσιμότητας στην εκπαίδευση προσπαθούν να καλλιεργήσουν την ιδέα της αναδημιουργίας του εκπαιδευτικού οικοσυστήματος έτσι ώστε να είναι σε θέση να παρακινεί μία διαρκή βελτίωσή του. Η διαδρομή μέχρι την ανάπτυξη της ιδέας της αειφορίας στην εκπαίδευση ήταν μακρά και επίπονη. Η ιδέα αυτή αναπτύχθηκε και δοκιμάστηκε στις περιβαλλοντικές και φυσικές επιστήμες. Στη συνέχεια πέρασαν στην εκπαίδευση μέσα από την ιδέα της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και από εκεί στην εκπαίδευση για την αειφόρο ανάπτυξη.
Το αειφόρο σχολείο απαιτούσε την ανάπτυξη σχετικών και κατάλληλων θεωριών ηγεσίας, ώστε να διασφαλίζεται με τον επιτυχέστερο τρόπο η προσέγγιση αυτών των νέων ιδεών. Η αειφορική ηγεσία στην εκπαίδευση αποτέλεσε στην αυγή του 21ου αι. μία νέα τάση των θεωριών εκπαιδευτικής ηγεσίας με σημαντική δυναμική, που προερχόταν από την πρωτοπορία των ακαδημαϊκών μελετητών που ασχολήθηκαν μ’ αυτήν.
Η έρευνα που αναλήφθηκε για τις ανάγκες της εργασίας αυτής ανάδειξε τη σπουδαιότητα της επαγγελματικής ανάπτυξης των σχολικών ηγετών στις νέες θεωρίες και πρακτικές που καθιστούν την άσκηση των καθηκόντων τους μία ευχάριστη και δημιουργική διαδικασία. |
|---|