Λειτουργικός κίνδυνος
Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το θέμα του λειτουργικού κινδύνου, ένα μείζον ζήτημα για κάθε τράπεζα και επιχείρηση. Στόχος της εργασίας είναι η εισαγωγή του αναγνώστη σε θέματα κινδύνου που αντλούνται άμεσα ή έμμεσα από τα ίδια τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα, καθώς και η κατανόηση της προέλευσης, τ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2018
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/18056 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το θέμα του λειτουργικού κινδύνου, ένα μείζον ζήτημα για κάθε τράπεζα και επιχείρηση. Στόχος της εργασίας είναι η εισαγωγή του αναγνώστη σε θέματα κινδύνου που αντλούνται άμεσα ή έμμεσα από τα ίδια τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα, καθώς και η κατανόηση της προέλευσης, της σοβαρότητας αλλά και των μηχανισμών του λειτουργικού κινδύνου.
Αρχικά επιχειρείται μια περιγραφή ώστε ο αναγνώστης να εισαχθεί ομαλά στην έννοια του λειτουργικού κινδύνου. Ορίζουμε τον λειτουργικό κίνδυνο κλιμακωτά , με βάση τον τρόπο μελέτης του. Διαχωρίζουμε αυτό το είδος κινδύνου σε κατηγορίες ώστε να γίνουν διακριτά τα χαρακτηριστικά του και παρέχεται μια σειρά παραδειγμάτων και αναφορών για καλύτερη κατανόηση.
Αφού ο λειτουργικό κίνδυνος διακριθεί και κατηγοριοποιηθεί ,στη συνέχεια, στο δεύτερο κεφάλαιο επιχειρούμε να μοντελοποιήσουμε τον λειτουργικό κίνδυνο. Με την βοήθεια των Bottom-Upκαι των Top-Downμοντέλων, αναφερόμαστε σε μεθόδους μέτρησης και παρακολούθησης του λειτουργικού κινδύνου.
Αρχικά στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στα μοντέλα Top-Down, αναφέροντας διάφορα μοντέλα που υπάγονται στην κατηγορία αυτή. Μοντέλα της “οικογένειας”Top-Downείναι τα μοντέλα πολλαπλών συντελεστών, τα income-basedmodels, expense-basedmodels, η ανάλυση σεναρίων κ.ά. ακολούθως το τέταρτο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στα Bottom-Upμοντέλα, συμπεριλαμβάνοντας και τον διαχωρισμό τους σε διαδικασίες προσέγγισης λειτουργικού κινδύνου και σε αναλογιστικές προσεγγίσεις. Στις διαδικασίες προσέγγισης γίνεται αναφορά στα αιτιώδη δίκτυα ή scorecards, στα μοντέλα συνδεσιμότητας και στα μοντέλα αξιοπιστίας. Οι αναλογιστικές προσεγγίσεις διακρίνονται από έναν πιο μαθηματικό χαρακτήρα χρησιμοποιώντας εμπειρικές και παραμετρικές κατανομές απώλειας και Θεωρία Ακραίων Τιμών.
Όμως για τη μελέτη οποιουδήποτε κινδύνου απαραίτητο στοιχείο είναι η πληροφόρηση . Για το λόγο αυτό στο πέμπτο κεφάλαιο γίνεται εκτενής αναφορά σε πηγές άντλησης δεδομένων και στοιχείων που χρησιμοποιούνται από επιχειρήσεις και τράπεζες. Ιδιαίτερα στο τραπεζικό μέρος αναφέρουμε και ειδικές πηγές δεδομένων, όπου οι τράπεζες στηρίζουν τους μηχανισμούς λειτουργικού κινδύνου που διαθέτουν.
Φυσικά εφόσον αναφερόμαστε σε κίνδυνο τραπεζών ,κρίνεται απαραίτητη η αναφορά στις προτάσεις που τίθενται από τη Επιτροπή της Βασιλείας. Έτσι, στο έκτο κεφάλαιο αναφέρονται όλες οι ορθές πρακτικές διαχείρισης λειτουργικού κινδύνου σύμφωνα με την Επιτροπή της Βασιλείας (βλ.Bank for International Settlements, June 2011,Basel Committee on BankingSupervision,Principles for the SoundManagement of OperationalRisk)
με εκτενείς αναφορές στις θεμελιώδεις αρχές διαχείρισης λειτουργικού κινδύνου, σε εργαλεία εντοπισμού του αλλά και στον ρόλο των εποπτών και του διοικητικού συμβουλίου του τραπεζικού συστήματος.
ΣύμφωναλοιπόνμετιςπροτάσειςτηςΕπιτροπήςτηςΒασιλείας (βλ.BankforInternationalSettlements, June 2011, BaselCommitteeonBankingSupervision,PrinciplesfortheSoundManagementofOperationalRisk), προτείνονται τρεις μέθοδοι υπολογισμού αντισταθμιστικού κεφαλαίου για το λειτουργικό κίνδυνο για τον τραπεζικό κλάδο. Γίνεται λοιπόν αναλυτική αναφορά στην προσέγγιση βασικού δείκτη, την τυποποιημένη προσέγγιση και στην εξελιγμένη προσέγγιση μέτρησης κεφαλαίου λειτουργικού κινδύνου, όπου οι τράπεζες οφείλουν να υιοθετήσουν για τις μετρήσεις τους, δίνοντας έμφασή στις τελευταίες δύο μεθόδους, ώστε να έχουν την έγκριση της Επιτροπής της Βασιλείας σε θέματα πρόληψης και αντιμετώπισης λειτουργικού κινδύνου.
Τέλος, η κατακλείδα της παρούσας διπλωματικής εργασίας αφιερώνεται στην αντιστάθμιση του λειτουργικού κινδύνου. Στο κομμάτι της αντιστάθμισης αναφερόμαστε στις δυνατότητες των επιχειρήσεων και των τραπεζών που τους επιτρέπουν είτε να αντιμετωπίζουν τον λειτουργικό κίνδυνο βασισμένοι στην πρόληψη είτε να μεταφέρουν μέρος του κινδύνου, μέσω ασφαλιστικών συμβάσεων, σε κάποιο ασφαλιστικό φορέα. |
|---|