Η διαχείριση της ενσωμάτωσης των Τ.Π.Ε. στη σχολική μονάδα ως αλλαγή ή καινοτομία: η περίπτωση του διαδραστικού πίνακα

Στην παρούσα έρευνα εξετάζονται ζητήματα της διαδικασίας ενσωμάτωσης και αξιοποίησης των ΔΠ ως διαδικασία αλλαγής. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική εφαρμογή ενός μοντέλου διαχείρισης καινοτομίας και η αποτίμηση της αποτελεσματικότητας του μοντέλου στο δημοτικό σχολείο. Με βάση την κ...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Ιωαννίδου, Καλλιόπη Ν.
Άλλοι συγγραφείς: Φεσάκης, Γεώργιος
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2018
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*D8*9FP5wh*E0*8D*86*ED*0C*2F*F6*7D*AB*90&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2016.1.111974&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1
http://hdl.handle.net/11610/17921
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Στην παρούσα έρευνα εξετάζονται ζητήματα της διαδικασίας ενσωμάτωσης και αξιοποίησης των ΔΠ ως διαδικασία αλλαγής. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική εφαρμογή ενός μοντέλου διαχείρισης καινοτομίας και η αποτίμηση της αποτελεσματικότητας του μοντέλου στο δημοτικό σχολείο. Με βάση την κατεύθυνση αυτή σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε ένα σχέδιο διαχείρισης της εισαγωγής διαδραστικών πινάκων σε όλες τις σχολικές τάξεις του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καρπάθου. Η εργασία αποτελείται από δύο μέρη, το θεωρητικό και το ερευνητικό. Στο θεωρητικό μέρος μελετώνται βασικές πτυχές της θεωρίας αλλαγής, εξετάζονται τα σημαντικότερα μοντέλα διαχείρισης αλλαγής και ο ρόλος του διευθυντή στη διαχείριση αλλαγής . Στη συνέχεια επιχειρείται ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας για τους ΔΠ περιγράφοντας τα βασικά χαρακτηριστικά τους, τα οφέλη από τη χρήση τους, τις βασικές προϋποθέσεις για την αποτελεσματική ενσωμάτωσή τους στη διδασκαλία, τις στάσεις και παιδαγωγικές αντιλήψεις των εκπαιδευτικών σε σχέση με τη χρήση των ΔΠ στη διδασκαλία τους και την επαγγελματική τους ανάπτυξη για την αποτελεσματική αξιοποίηση των ΔΠ. Στο ερευνητικό μέρος περιγράφεται η προβληματική της παρούσας εργασίας, η μεθοδολογία, και τα εργαλεία συλλογής δεδομένων. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε στην έρευνα είναι η Μελέτη Περίπτωσης και η εφαρμογή της στη σχολική μονάδα 2ο Δημοτικό Σχολείο Καρπάθου, στην οποία η Διευθύντρια-Ερευνήτρια διαχειρίζεται την ενσωμάτωση μιας καινοτομίας όπως του Διαδραστικού Πίνακα με το μοντέλο διαχείρισης και ενσωμάτωσης μιας καινοτομίας Problem Solving Model. Για τη συλλογή πληροφοριών από τους εκπαιδευτικούς της σχολικής μονάδας εφαρμόστηκαν τα παρακάτω μεθοδολογικά εργαλεία. (α) ερωτηματολόγιο για την καταγραφή του επιπέδου προβληματισμού των εκπαιδευτικών σχετικά με τους ΔΠ σύμφωνα με το μοντέλο CBAM. (β) ερωτηματολόγιο για την καταγραφή των παιδαγωγικών αντιλήψεων των εκπαιδευτικών σύμφωνα με το ερωτηματολόγιο TLC του Becker (2000). (γ) φύλλο ημερολογίου, στο οποίο κάθε εκπαιδευτικός θα κατέγραφε δεδομένα από τη διδασκαλία του με τον ΔΠ ανά εβδομάδα. (δ) η διεξαγωγή ομάδας εστίασης (ε) παρατήρηση διδασκαλιών και άτυπων συζητήσεων εκπαιδευτικών Στη συνέχεια γίνεται η αναλυτική περιγραφή του σχεδιασμού και της εφαρμογής του μοντέλου διαχείρισης της καινοτομίας, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της εφαρμογής του μοντέλου και οι δυσκολίες στην εφαρμογή του.Τέλος, ακολουθεί σύνοψη του ερευνητικού μέρους και παρουσιάζονται τα συμπεράσματά της έρευνας. Το μοντέλο διαχείρισης καινοτομίας Problem Solving Model λειτούργησε θετικά στην εξέλιξη της εισαγωγής του Δ.Π. στη σχολική τάξη. Η αποτελεσματικότητα του μοντέλου έγκειται στα σαφή και καθορισμένα βήματα-στάδια. Το μοντέλο ήταν χρήσιμο από την άποψη ότι μέσα σε έναν πολυπληθή και πολύπλοκο οργανισμό η σχολική ηγεσία και οι εκπαιδευτικοί μεταξύ τους είχαν ένα σαφές πλαίσιο και μπορούσαν να «μιλούν» στην ίδια γλώσσα με σαφείς και καθορισμένους στόχους και διαδικασίες. Όλοι είχαν σαφή εικόνα για τις ενέργειες που γίνονταν χωρίς να διατηρούν την αντίληψη ότι οι ενέργειες που γίνονται είναι αποσπασματικές, χωρίς προγραμματισμό και σκέψη, αλλά κυρίως χωρίς νόημα για τους ίδιους. . Επειδή ακριβώς αντιμετωπίζονται οι διαφορετικές ανάγκες, ανησυχίες και πιθανές αντιρρήσεις όλων των εκπαιδευτικών, έχει ως αποτέλεσμα την καλλιέργεια της συλλογικότητας και της δέσμευσης του διδακτικού προσωπικού για τους στόχους με αποτέλεσμα να υπάρχει προθυμία και συνέργεια. Μία πρόκληση για τη σχολική ηγεσία που προκύπτει κατά την εφαρμογή του μοντέλου είναι σωστή αξιοποίηση των ικανοτήτων και γνώσεων των ίδιων των εκπαιδευτικών της σχολικής μονάδας και την κινητοποίησή τους προς το σκοπό της ενδοσχολικής επιμόρφωσης.