Φύση και μαθηματικά: συστατικά στοιχεία στον σχεδιασμό
Η λέξη "σχέδιος", επίθετο στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα, σήμαινε τον κοντινό, τον πλησίον. Στη μεταγενέστερη εποχή ουσιαστικοποιήθηκε. Μπορούμε κατ' επέκταση να υποθέσουμε ότι πρόκειται για ένα συνώνυμο της λέξης "εγγύτητα" : φέρνω δηλαδή κοντά μου, με ότι μέσο διαθέτω, κάτι π...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2018
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*0D*D5*5FM*27*3A*5CM*22*145*5F6*23*0A*DC&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2015.1.113224&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/17856 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η λέξη "σχέδιος", επίθετο στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα, σήμαινε τον κοντινό, τον πλησίον. Στη μεταγενέστερη εποχή ουσιαστικοποιήθηκε. Μπορούμε κατ' επέκταση να υποθέσουμε ότι πρόκειται για ένα συνώνυμο της λέξης "εγγύτητα" : φέρνω δηλαδή κοντά μου, με ότι μέσο διαθέτω, κάτι που με περιβάλλει και περιέχει ταυτόχρονα. Συνεπώς, ο σχεδιασμός συνεπάγεται την παραγωγή και καταγραφή ιδεών που φέρουν τα χαρακτηριστικά του "γνώριμου" και του "οικείου". Πώς όμως μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, όταν το κριτήριο του εκάστοτε χρήστη για την αναγνώριση των παραπάνω χαρακτηριστικών ποικίλει ανάλογα με το πολιτισμικό και το κοινωνικό του πλαίσιο? Λόγω της συγκεκριμένης ποικιλομορφίας, αναζητείται ένα καθολικό σύστημα από το οποίο θα απορρέουν τα σχεδιαστικά πρότυπα και χαρακτηριστικά. Το σύστημα αυτό δεν είναι άλλο από αυτό που μας περιβάλλει και συνιστά την ίδια μας την ουσία: τη φύση. Ως τρόπος αποκωδικοποίησης και κατανόησης αυτού του περιβάλλοντος, για να περάσει στη σφαίρα του επιστητού, προτείνονται τα μαθηματικά: "η αριθμητική τέχνη" όπως πρωτοαπαντά ο όρος στην "Πολιτεία" του Πλάτωνα. Τα μαθηματικά συνιστούν ίσως την μοναδική γλώσσα μέσω της οποίας μπορεί να γίνει αντιληπτός ο μηχανισμός αυτού του κόσμου. Ειδικότερα μέσω της μαθηματικής αντίληψης της αφαίρεσης σε όλα τα επίπεδα, μπορούμε να απομονώσουμε τα κοινά στοιχεία του συνόλου ομοειδών λειτουργιών, μορφών και δομών της φύσης, ώστε να εξάγουμε τον σκοπό που την διέπει. Συμπερασματικά, η εφαρμογή των αποτελεσμάτων αυτής της "φυσικής" αναζήτησης μέσω αφαιρετικών διαδικασιών (γεωμετρική προσέγγιση) στο σχεδιαστικό περιβάλλον, υποδεικνύει τον τρόπο υλοποίησης ενός προϊόντος καθολικής αποδοχής, ανεξαρτήτως του υπόβαθρου του εκάστοτε χρήστη. Η παρούσα διπλωματική πραγματεύεται διάφορες έννοιες. Αισθητική, φόρμα, φύση, αρχαία ελληνική φιλοσοφία, γεωμετρία και αφαιρετισμός είναι ένα μέρος αυτών. Πιο αναλυτικά η συγκεκριμένη εργασία διασπάται σε τρεις βασικές θεματικές ενότητες, εκ των οποίων η πρώτη αφορά στη διεπιστημονική προσέγγιση του σχεδιασμού, η δεύτερη στη φύση ως πεδίο έμπνευσης και προτύπωσης και η τελευταία στη γεωμετρική ανάλυση ως αφαιρετική προσέγγιση των παραπάνω. Η ανάλυση και η αλληλεπίδραση των τριών αυτών θεματικών εννοιών, οδηγεί στην δημιουργία μιας σχεδιαστικής μεθοδολογίας με αντίστοιχα συστατικά μέρη, η ορθότητα της οποίας επιτυγχάνεται μέσω της εφαρμογής της σε απτά παραδείγματα. |
|---|