E-Shops και προστασία καταναλωτή
Τη σημερινή εποχή, οι αγορές μέσω διαδικτύου και γενικότερα το ηλεκτρονικό εμπόριο αποτελεί βασικό κομμάτι της καθημερινότητας των καταναλωτών. To διαδίκτυο ξεκίνησε σαν ένα διαπανεπιστημιακό δίκτυο υπολογιστικών δικτύων, και εξελίχτηκε σε ένα απαραίτητο εργαλείο της επιστήμης, της επικοινωνίας και...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2017
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/17585 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Τη σημερινή εποχή, οι αγορές μέσω διαδικτύου και γενικότερα το ηλεκτρονικό εμπόριο αποτελεί βασικό κομμάτι της καθημερινότητας των καταναλωτών. To διαδίκτυο ξεκίνησε σαν ένα διαπανεπιστημιακό δίκτυο υπολογιστικών δικτύων, και εξελίχτηκε σε ένα απαραίτητο εργαλείο της επιστήμης, της επικοινωνίας και των συναλλαγών. Τότε άρχισαν διάφορες εταιρίες να προβάλλουν τις σελίδες τους στο διαδίκτυο, παρουσιάζοντας ένα γενικότερο προφίλ των δραστηριοτήτων τους και τοποθετώντας λίστες με τα προϊόντα τους, τα οποία μπορούσε ο κάθε ενδιαφερόμενος να παραγγείλει. Έτσι γεννήθηκαν αρχικά τα ηλεκτρονικά καταστήματα και κατ' επέκταση το ηλεκτρονικό εμπόριο.
Τα ηλεκτρονικά καταστήματα δεν είναι κατ' ανάγκη υπαρκτά καταστήματα, με την έννοια ότι θα πρέπει να έχουν αποθηκευτικούς χώρους, βιτρίνα και εμπόρευμα. Ένα τέτοιο «εικονικό» κατάστημα είναι δυνατόν να αποτελείται από έναν δικτυωμένο υπολογιστή που περιέχει μια βάση δεδομένων με πληροφορίες για τα προϊόντα που «πουλάει», έτσι ώστε ο κάθε επισκέπτης να μπορεί να βρει κάποιο προϊόν που τον ενδιαφέρει και να το παραγγείλει. Από τη στιγμή που θα γίνει η παραγγελία, αναλαμβάνουν οι διαχειριστές του υπολογιστή να την διεκπεραιώσουν.
Η Ευρώπη στην προσπάθεια της να προστατεύσει όλα τα συμβαλλόμενα μέρη σε μια συναλλαγή ηλεκτρονικού εμπορίου, τόσο τους εμπόρους όσο και τους καταναλωτές, έχει προβεί στην δημιουργία ενός νομοθετικού πλαισίου που επιδιώκει να εξασφαλίσει την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών της κοινωνίας των πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών με την σύγκλιση των διαφορετικών νομοθεσιών των χωρών-μελών σχετικά με τις ηλεκτρονικές συμβάσεις. Θα πρέπει να τονίσουμε πως τα εκάστοτε νομοθετήματα και νομικά πλαίσια επικεντρώνονται περισσότερο στην προστασία των καταναλωτών, καθώς οι τελευταίοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στις αγορές μέσω διαδικτύου, τόσο λόγω της φύσης του διαδικτύου, όσο και της ασυνέπειας των εμπόρων.
Παγκοσμίως υπάρχουν πολλές πρωτοβουλίες και προτάσεις που συμβάλλουν στην προστασία των ηλεκτρονικών καταναλωτών. Τέτοιες παγκόσμιες πρωτοβουλίες και προτάσεις έχουν υποβάλλει η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για το Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο (UNCITRAL), το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο (ICC) και ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).
Η Ευρωπαϊκή Ένωση στην προσπάθεια της να προστατεύσει τους καταναλωτές στις διαδικτυακές τους αγορές έχει προβεί στην έκδοση πολλών Οδηγιών, οι οποίες στοχεύουν στην απόλυτη προστασία των ηλεκτρονικών καταναλωτών. Χαρακτηριστικές Οδηγίες είναι οι ακόλουθες: α) Οδηγία 97/7/EK για τις «Εξ αποστάσεως συμβάσεις», β) Οδηγία 2011/83/ΕΕ για τις «Πωλήσεις εξ αποστάσεως», γ) Οδηγία 2000/31/ΕΚ για το «Ηλεκτρονικό εμπόριο», δ) Οδηγίες για την «Προστασία των δεδομένων» (95/46/EC), ε) Οδηγία 2002/58/ΕΚ για την «Προστασία των Προσωπικών Δεδομένων και των Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών», ζ) Οδηγία 2002/65/ΕΚ για την «Εξ αποστάσεως εμπορία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών» και η) Άλλες Κοινοτικές Νομοθεσίες.
Από την πλευρά της η Ελλάδα, όπως και κάθε χώρα της Ε.Ε. οφείλει να συμμορφωθεί, σύμφωνα με τα οριζόμενα, στις ανωτέρω Οδηγίες. Για τον λόγο αυτό, η Ελλάδα έχει προβεί κι εκείνη με τη σειρά της στην προσαρμογή των ανωτέρω Οδηγιών στην ελληνική νομοθεσία. |
|---|