Ο αναδυόμενος εγγραμματισμός και η προγραφή-προανάγνωση στο νηπιαγωγείο: καλλιέργεια δεξιοτήτων πρώτης γραφής: εμπειρική έρευνα, σύγκριση ομάδων - Φραντζή Αικατερίνη (2017)
Η κατάκτηση του γραμματισμού αποτελεί ένα απαραίτητο εργαλείο του σημερινού πολίτη, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιεί το προφορικό και λεκτικό σύστημα επικοινωνίας που διαθέτει. Η άποψη ότι τα παιδιά αρχίζουν να κατακτούν τις βασικές δομές του γραμματισμού μετά την είσοδό τους στην τυπική εκπαίδευση θεωρείται σήμερα παρωχημένη. Κοινώς αποδεκτή είναι σήμερα η άποψη ότι τα παιδιά αρχίζουν να δομούν τις γνώσεις τους σε σχέση με τον γραμματισμό από τα πρώτα βήματα της ζωής, τους και κατά τη διάρκεια της προσχολικής εκπαίδευσης. Επομένως κάθε εμπειρία που βιώνει το παιδί στα πλαίσια της κοινωνικής επαφής με τον περίγυρό του, είναι μια εν δυνάμει εμπειρία γραμματισμού. Στόχος της παρούσας εργασίας είναι σε ένα πρώτο θεωρητικό επίπεδο να αναπτύξει τα χαρακτηριστικά των δύο θεωριών που έχουν διατυπωθεί για την κατάκτηση του γραμματισμού, αυτή της «αναγνωστικής ετοιμότητας» και του «αναδυόμενου γραμματισμού». Στη συνέχεια πραγματοποιείται μια σύγκριση μεταξύ δύο ομάδων νηπίων σε νηπιαγωγεία στα οποία οι εκπαιδευτικοί ακολουθούν δύο διαφορετικές μεθόδους διδασκαλίας, προκειμένου να μελετηθεί η σχέση που αναπτύσσεται με την ανάγνωση και τη γραφή στο ξεκίνημα της σχολικής διαδρομής, στο νηπιαγωγείο λόγω της εφαρμογής των διαφορετικών μεθόδων διδασκαλίας. Όπως παρατηρήθηκε η υιοθέτηση του μοντέλου του «αναδυόμενου γραμματισμού» ευνοεί περισσότερο την καλλιέργεια δεξιοτήτων ανάγνωσης και γραφής στο νηπιαγωγείο.