Ο ρόλος της ηγεσίας στην παρακίνηση των εργαζομένων. Μελέτη περίπτωσης Εθνικός Οργανισμός Υγείας Ε.Ο.Π.Υ.Υ. - Φύκαρη, Σταματία (2017)
Το ανθρώπινο δυναμικό αποτελεί καθοριστικό παράγοντα ανάπτυξης, πηγή γνώσεων και δεξιοτήτων καθώς και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα κάθε Οργανισμού. Η ενδυνάμωση και η παρακίνηση, επιδρούν σημαντικά στη συμπεριφορά και δράση του ανθρώπινου δυναμικού μέσα στον Οργανισμό και θεωρούνται βασικοί παράγοντες βελτίωσης της απόδοσης, αύξησης της παραγωγικότητας σε συνδυασμό με τις ικανότητες των εργαζομένων, γεγονός που αποτελεί κύριο μέλημα της. Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο παίζει η ηγεσία στην παρακίνηση των εργαζομένων, διότι μπορεί να επιδράσει θετικά ή αρνητικά σε παράγοντες που την προσδιορίζουν όπως η ανάθεση στόχων, η αναγνώριση των προσφορών τους, η επιβράβευση των επιδόσεων, η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, η εκτίμηση και ο σεβασμός των συναδέλφων, η συμμετοχή στην λήψη αποφάσεων, η ελευθερία πρωτοβουλιών, το ομαδικό πνεύμα και οι σχέσεις εμπιστοσύνης, το καλό κλίμα και οι καλές σχέσεις, η δίκαιη μεταχείριση, η συνεχής μάθηση, ο εμπλουτισμός εργασίας κι η εναλλαγή θέσεων, η σύνδεση της καθημερινότητας με όραμα τη δημιουργικότητα για εργασία. Η παρούσα διπλωματική διατριβή, πραγματεύεται την ερμηνεία του ρόλου της ηγεσίας στην παρακίνηση των εργαζομένων που αποτελεί μια από τις σημαντικότερες λειτουργίες του Τμήματος Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων, εφόσον είναι στενά συνδεδεμένη με την ανθρώπινη συμπεριφορά και με την απόδοση στο χώρο εργασίας. Αρχικά γίνεται αναφορά στο θεωρητικό υπόβαθρο. Ορίζεται η έννοια της παρακίνησης, οι τρόποι και τεχνικές της καθώς και οι βασικές της θεωρίες. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στον ορισμό της ηγεσίας, τα στυλ, καθώς και στις θεωρίες της. Έπειτα μελετάται η περίπτωση του Οργανισμού Ασφάλισης Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και στη συνέχεια παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μέσω των ερωτηματολογίων, όπου εξάγονται συμπεράσματα. Τα αποτελέσματα των σχετικών αναλύσεων της έρευνας κατέδειξαν ότι το Διοικητικό Προσωπικό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., είναι ικανοποιημένο στις σχέσεις μεταξύ των εργαζομένων, επικρατεί ομαδικότητα, αναγνώριση, αρμονική συνεργασία, σεβασμός σύμπνοια με άριστο ηθικό διατηρώντας σε υψηλό βαθμό τις ανωτέρω σχέσεις. Αλλά μεταξύ ηγεσίας και ανθρώπινου δυναμικού, δεν παρατηρείται σημαντική σχέση επικοινωνίας, γεγονός που για να επιτευχθεί η βελτίωση του εργασιακού κλίματος, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί ο κατάλληλος σχεδιασμός, να εφαρμοστούν νέες αλλαγές να επιλεγούν οι μέθοδοι που θα ανατρέψουν τα αποτελέσματα δημιουργώντας θετικό κλίμα.