Ιδιωτικοποιήσεις περιφερειακών αεροδρομίων: γεγονότα και προοπτικές
Οι Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), ή Public Private Partnerships (PPPs), αποτελούν μία μορφή συνεργασίας μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών φορέων με σκοπό τη δημιουργία υποδομών και την παροχή υπηρεσιών του Δημοσίου. Μέσω των συμπράξεων ο ιδιωτικός τομέας παρέχει μακροχρόνιες υπηρεσίες,...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | el_GR |
| Δημοσίευση: |
2017
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://hdl.handle.net/11610/17365 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Οι Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), ή Public Private Partnerships (PPPs), αποτελούν μία μορφή συνεργασίας μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών φορέων με σκοπό τη δημιουργία υποδομών και την παροχή υπηρεσιών του Δημοσίου. Μέσω των συμπράξεων ο ιδιωτικός τομέας παρέχει μακροχρόνιες υπηρεσίες, αναλαμβάνοντας την ευθύνη του σχεδιασμού, της κατασκευής, της λειτουργίας και της χρηματοδότησης, και όχι απλά την αρχική κατασκευή του έργου.
Οι συμπράξεις έχουν εφαρμοστεί σε διάφορους τομείς της οικονομίας κυρίως τις τελευταίες δεκαετίες εξαιτίας ποικίλων παραγόντων. Αφενός, λόγω των δημοσιονομικών περιορισμών που αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη, οι συμπράξεις ανταποκρίνονται στην ανάγκη του δημοσίου τομέα για ιδιωτική χρηματοδότηση και αφετέρου, προσφέρουν στο δημόσιο τομέα τη δυνατότητα να επωφεληθεί περισσότερο από την τεχνογνωσία και τις μεθόδους λειτουργίας του ιδιωτικού τομέα. Η μακροχρόνια σύμπραξη μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, η χρηματοδότηση από ιδιωτικούς πόρους, η κατανομή των διαφόρων κινδύνων και, τέλος, οι ειδικοί νέοι ρόλοι που αναλαμβάνονται από τους εταίρους και των δύο τομέων μπορούν να χαρακτηριστούν ως κοινά χαρακτηριστικά στις συμπράξεις αυτές.
Η μορφή αυτή κατασκευής και λειτουργίας υποδομών έχει εφαρμοστεί σε μεγάλο αριθμό αεροδρομίων, λαμβάνοντας χώρα με δύο κύριες μορφές: την ιδιωτικοποίηση μέσω της πλήρους ή μερικής πώλησης των περιουσιακών στοιχείων ή την μακροχρόνια μίσθωση των αεροδρομίων με σκοπό την μακροχρόνια ανάπτυξή τους ή/και λειτουργία από τους ιδιώτες. Στην πρώτη κατηγορία ανήκει ένας σχετικά μικρός αριθμός αεροδρομίων στη Βρετανία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Δανία, την Ελβετία και το Βέλγιο και στη δεύτερη σε μια σειρά χωρών της Λατινικής Αμερικής καθώς και στην Αυστραλία και την Ελλάδα.
Στο πλαίσιο της εργασίας αυτής επιχειρείται μια αναλυτική παρουσίαση των συμπράξεων δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, και κυρίως των διαφόρων μορφωμάτων που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως, και εν συνεχεία η ανάλυση της σύμβασης παραχώρησης των περιφερειακών αεροδρομίων της Ελλάδας. |
|---|