Απομάκρυνση συμβατικών ρύπων και βενζοτριαζολών - βενζοθειαζολών σε υβριδικό σύστημα βιολογικής επεξεργασίας υγρών αποβλήτων προσκολλημένης και αιωρούμενης βιομάζας

Ένα υβριδικό σύστημα προσκολλημένης και αιωρούμενης βιομάζας (Hybrid Moving Bed - Biofilm Reactor), εγκαταστάθηκε στο εργαστήριο Ποιότητας Υδάτων και Αέρα του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Μυτιλήνη, Ελλάδα. Το υβριδικό σύστημα λειτούργησε για δύο μήνες κατά τη διάρκεια της περιόδου Φεβρουαρίου - Μαρτίου...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριοι συγγραφείς: Τάκα, Αγάπη, Χρόνη, Ευδοξία
Άλλοι συγγραφείς: Στασινάκης, Αθανάσιος
Γλώσσα:el_GR
Δημοσίευση: 2017
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.114231
http://hdl.handle.net/11610/17306
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Ένα υβριδικό σύστημα προσκολλημένης και αιωρούμενης βιομάζας (Hybrid Moving Bed - Biofilm Reactor), εγκαταστάθηκε στο εργαστήριο Ποιότητας Υδάτων και Αέρα του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Μυτιλήνη, Ελλάδα. Το υβριδικό σύστημα λειτούργησε για δύο μήνες κατά τη διάρκεια της περιόδου Φεβρουαρίου - Μαρτίου 2015. Αποτελούνταν από τέσσερις δεξαμενές (δεξαμενή εισόδου, πρώτος βιοαντιδραστήρας (BC1), δεύτερος βιοαντιδραστήρας (BC2), και δεξαμενή καθίζησης) ενωμένες κατά σειρά. Το σύστημα συμπεριλάμβανε τη δράση βιοφορέων και ενεργού ιλύος, συνδυασμένων σε ένα στάδιο. Η τροφοδοσία του συστήματος γινόταν με απόβλητα από τη Μονάδα Επεξεργασίας Υγρών Αποβλήτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Το πειραματικό μέρος χωρίστηκε σε δύο στάδια. Το πρώτο στάδιο αφορούσε ένα σύστημα συνεχούς ροής (continuous flow), όπου μελετήθηκε η απομάκρυνση τόσο συμβατικών ρύπων (COD, NH4 - N, NO3 - N), όσο και πέντε βενζοτριαζολών (BTH, 4TTR, 5TTR, XTR, CBTR) και μίας βενζοθειαζόλης (ΟΗΒΤΗ). Παρατηρήθηκε ικανοποιητική λειτουργία του συστήματος, ενδεικτικά αναφέρεται ότι το COD απομακρύνθηκε κατά μέσο όρο 88% και το αμμωνιακό άζωτο 96,2%. Όσον αφορά τις υπό μελέτη ουσίες, το σύστημα ήταν σχετικά αποδοτικό αφού η μέση απομάκρυνση κυμαινόταν από 50% για την ουσία 4TTR έως 87% για την ουσία ΟΗΒΤΗ. Στο δεύτερο στάδιο πραγματοποιήθηκαν πειράματα διαλείποντος έργου (batch), έτσι ώστε να ερευνηθεί ποιος από τους δύο τύπους βιομάζας και ποιος βιοαντιδραστήρας συνέβαλε σε μεγαλύτερο βαθμό στην απομάκρυνση των επιλεγμένων ουσιών. Μετά την εκπόνηση των πειραμάτων batch υπολογίστηκαν οι κινητικές βιοαποδόμησης και οι χρόνοι ημιζωής των ουσιών. Μεγαλύτερη συμβολή στην απομάκρυνση παρουσιάσε ο πρώτος βιοαντιδραστήρας και το βιοφιλμ που αναπτύχθηκε στους βιοφορείς. Ο δεύτερος βιοαντιδραστήρας είχε μικρή σημασία στην απομάκρυνση των ουσιών, με εξαίρεση την 4TTR.