Τρόποι αναπαράστασης της εφηβικής συνείδησης σε σύγχρονα ελληνικά μυθιστορήματα για εφήβους (από το 1990 και εξής)
Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρεί την αφηγηματολογική προσέγγιση μυθιστορημάτων που απευθύνονται σε εφήβους και θέτει ως αντικείμενο έρευνας την αναπαράσταση της εφηβικής συνείδησης στο σύγχρονο ελληνικό εφηβικό μυθιστόρημα. Στα πλαίσια της διατριβής εξετάζεται το σύνολο των γραμμένων από Έλλ...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | el_GR |
| Published: |
2017
|
| Subjects: | |
| Online Access: | https://catalog.lib.aegean.gr/iguana/www.main.cls?surl=search&p=ed763fb5-024d-4d04-a952-e71cbf110eaa#recordId=1.113412 http://hdl.handle.net/11610/17207 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρεί την αφηγηματολογική προσέγγιση μυθιστορημάτων που απευθύνονται σε εφήβους και θέτει ως αντικείμενο έρευνας την αναπαράσταση της εφηβικής συνείδησης στο σύγχρονο ελληνικό εφηβικό μυθιστόρημα. Στα πλαίσια της διατριβής εξετάζεται το σύνολο των γραμμένων από Έλληνες συγγραφείς μυθιστορημάτων που έχουν ταξινομηθεί σε εξειδικευμένες εκδοτικές κατηγορίες για μεγαλύτερους εφήβους και νεαρούς ενήλικες, τα οποία έχουν εκδοθεί από το 1990 μέχρι και το 2015. Για την ερμηνευτική προσέγγιση του υπό έρευνα υλικού αξιοποιείται το θεωρητικό σχήμα του Genette για την αναπαράσταση του αφηγηματικού υλικού και η τυπολογία της Cohn για την αναπαράσταση συνείδησης του μυθιστορηματικού χαρακτήρα, αλλά και θέσεις σύγχρονων αφηγηματολόγων, καθώς και θεωρητικών της παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας.
Στα πρώτα δύο κεφάλαια της ανάλυσης εξετάζονται συγχρόνως για κάθε μυθιστόρημα ο βαθμός παρουσίας του αφηγητή και το είδος εστίασης της αφήγησης σε συνδυασμό με τις άμεσες ή έμμεσες τεχνικές που επιλέγονται για την αναπαράσταση της συνείδησης του χαρακτήρα, τόσο σε πλαίσιο τριτοπρόσωπης όσο και πρωτοπρόσωπης αφήγησης. Έτσι, οι τρόποι αναπαράστασης της συνείδησης του έφηβου χαρακτήρα διερευνώνται σε συνάρτηση με την περισσότερο ή λιγότερο μιμητική αναπαράσταση του κόσμου της ιστορίας από τον συγγραφικό αφηγητή, καθώς και με την κυριαρχία ή την εξαφάνιση της ενήλικης συγγραφικής φωνής.
Το τελευταίο κεφάλαιο της ανάλυσης επικεντρώνεται στη ρητορική διάσταση των ευρημάτων που αναδείχτηκαν στα δύο προηγούμενα κεφάλαια. Με αυτή την έννοια, το ερμηνευτικό εγχείρημα επεκτείνεται προς την κατεύθυνση του αναγνώστη και την απήχηση των επιλεγμένων αφηγηματικών τεχνικών -κυρίως της επικρατέστερης τεχνικής του χαρακτήρα-αφηγητή- στον υπονοούμενο αναγνώστη, στον οποίο απευθύνεται η κατηγορία των εξεταζόμενων μυθιστορημάτων, δηλαδή τον όψιμο έφηβο και τον νεαρό ενήλικα. Οι αφηγηματικές επιλογές των συγγραφέων των εξεταζόμενων μυθιστορημάτων συνδέονται με το βαθμό εμπλοκής του έφηβου αναγνώστη στον κόσμο της ιστορίας, με ζητήματα ιδεολογικού ελέγχου του αναγνώστη και αληθοφάνειας της εφηβικής αφηγηματικής φωνής. |
|---|