Διαρρηγνύοντας το κέλυφος του φόβου : ένα διαδραστικό παιχνίδι
Σε μια εποχή που το ίδιο το άτομο αναβαθμίζεται αλλά η θέση του καθίσταται όλο και πιο επισφαλής καθώς χάνεται το κοινωνικό δίκτυ ασφαλείας, επιβάλλεται η αναζήτηση νέων τρόπων προκειμένου να διασφαλίσει την ίδια του την ύπαρξη. Η δημιουργία της συλλογικότητας θα μπορούσε να είναι ένα τέτοιο μέσο, α...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Περίληψη: | Σε μια εποχή που το ίδιο το άτομο αναβαθμίζεται αλλά η θέση του καθίσταται όλο και πιο επισφαλής καθώς χάνεται το κοινωνικό δίκτυ ασφαλείας, επιβάλλεται η αναζήτηση νέων τρόπων προκειμένου να διασφαλίσει την ίδια του την ύπαρξη. Η δημιουργία της συλλογικότητας θα μπορούσε να είναι ένα τέτοιο μέσο, αλλά δεν είναι ούτε αυτονόητη, ούτε μονοδιάστατη, ούτε εύκολη. Είναι ζητούμενο στις σημερινές κοινωνίες, ως προστασία από την υπονόμευση της ελευθερίας, της ισότητας και της δημοκρατίας. Η επιδίωξη αυτή λαμβάνει χώρα σε περιβάλλον συμπυκνωμένου φόβου και καταιγισμό μηνυμάτων, από τα οποία το άτομο πρέπει να επιλέξει ποια και πως θα «μεταφράσει», προκειμένου να σμίξει με άλλους συνοδοιπόρους και να επιχειρήσουν το βήμα προς το άλλο, το ακαθόριστο, το απρόβλεπτο, αυτό που ισοδυναμεί με την αλλαγή, την εξέλιξη, το μέλλον.Η παρούσα εργασία επιχειρεί, χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, να αναπαραστήσει ένα τέτοιο περιβάλλον (λαβύρινθος), το οποίο δομείται μεν από την επίσημη εκδοχή των πραγμάτων, συνάμα όμως, είναι ένας κόσμος ρευστός όπου ενυπάρχουν εν δυνάμει εναλλακτικές. Σ’ αυτόν τον κόσμο αποφασιστικό ρόλο για τη δημιουργία μιας εναλλακτικής πραγματικότητας, όπου δεν υπάρχουν προσχεδιασμένα σενάρια, έχει το άτομο (χρήστης) και ο τρόπος που αυτοπροσδιορίζεται. Αντιστάθμισμα στο τεχνητά ασφυκτικό κοινωνικό-πολιτικό περιβάλλον άλλα και κλειδί για τη διέξοδο προς αυτήν την πραγματικότητα (έξοδος) γίνεται ο σχηματισμός της συλλογικότητας ως σύνθεση ατομικοτήτων (graffaces). Το παιχνίδι επιδιώκει να υπονομεύσει τη δυναμική του φόβου και να δείξει ότι δεν μπορεί να υπαγορεύει πολιτικές και δράσεις. Αν γίνει φανερό ότι ο φόβος παράγεται και εξαρτάται από συνηθισμένες συναλλαγές ανθρώπων, ότι είναι αποτέλεσμα συμβιβασμών και υπόκειται σε πολιτική ανάλυση, τότε χάνει την κατασταλτική και ύπουλη δύναμη που έχει προσλάβει, αποκαλύπτονται οι ανισότητες που τον συντηρούσαν και ενεργοποιούνται οι εναλλακτικές.Στην εποχή της ψηφιακής αλληλεπίδρασης που τα παιχνιδοποιημένα συστήματα καθημερινών δραστηριοτήτων είναι έργο εν εξελίξει, η παρούσα εργασία δοκιμάζει τη δημιουργία του βιντεοπαιχνιδιού, αναγνωρίζοντας τη δυναμική αυτού του μέσου ως εργαλείο ευαισθητοποίησης σε σοβαρά κοινωνικο-πολιτικά ζητήματα και ανθρωπιστικές ή εκπαιδευτικές προσπάθειες. Φιλοδοξεί αυτό να γίνει αφορμή αναστοχασμού μιας νέας πολιτικής στη βάση της εξατομικευμένης και υπερεθνικής κουλτούρας μιας κοσμοπολίτικης κοινωνίας, και μέσο ανάδειξης της κύριας επιδίωξης αυτής της πολιτικής: την οικοδόμηση μιας νέας συλλογικότητας από τις εξατομικευμένες ατομικότητες και τη συνείδηση του εαυτού που αυτές έχουν, στη βάση των δικαιωμάτων του πολίτη και του ανθρώπου, η οποία , μέσα σ’ αυτή την κοσμοπολίτικη κοινωνία που έχει ως γνώρισμα τον εσωτερικευμένο τοπικό ανοιχτό χαρακτήρα, θα καθιστά ευκολότερη και αμεσότερη τη σύνδεση ανάμεσα σε κάθε τόπο και τον κόσμο ως σύνολο. |
|---|