Διερεύνηση των επιρροών που ασκεί το φυσικό περιβάλλον στην επικοινωνία της οικογένειας : συγκριτική μελέτη της επικοινωνίας που αναπτύσσεται σε τετραμελείς οικογένειες οι οποίες ζουν σε ηπειρωτικό και νησιωτικό περιβάλλον : το παράδειγμα της Λάρισας και της Αντιμάχειας - Κω - Παπανικολάου, Αθανάσιος - Χρήστος (2015)
Tο φυσικό περιβάλλον θέτει τους κανόνες και τα χαρακτηριστικά της μορφής και εξέλιξης ενός τόπου και αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο οποιασδήποτε οικονομικής και παραγωγικής διαδικασίας που πραγματοποιεί ο άνθρωπος. Η μορφολογία του εδάφους, το υψόμετρο, η βλάστηση, η χλωρίδα, η πανίδα και οι καιρικές συνθήκες επηρεάζουν και ρυθμίζουν οποιοδήποτε βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό του ανθρώπου για την κατοικία του, τη διατροφή του, τη μόρφωσή του, τη διασκέδασή του και τη μακροημέρευσή του. Στη σημερινή βιομηχανοποιημένη εποχή της τεχνολογικής ακμής, το φυσικό περιβάλλον θίγεται από το ανθρωπογενές περιβάλλον του οποίου οι αρνητικές επιρροές πολλές φορές έχουν ανεπανόρθωτα αποτελέσματα. Η επικοινωνία γίνεται αντιληπτή στα πλαίσια μιας ψυχολογικής προσέγγισης ως διαπροσωπική διαδικασία κατά την οποία, ένα άτομο που έχει την πρόθεση να μεταδώσει ένα μήνυμα, το κωδικοποιεί είτε μέσω της ομιλίας, είτε μέσω του σώματος, είτε και των δύο και το επικοινωνεί, αφού το εμπλουτίσει με ψυχοσυναισθηματικό, πέρα από το νοητικό του περιεχόμενο. Έτσι η ψυχολογική προσέγγιση βρίσκει την έκφρασή της στον ορισμό: «Επικοινωνία είναι κάθε αναγνωρίσιμη, συνειδητή ή ασυνείδητη, σκόπιμη ή μη σκόπιμη συμπεριφορά, μέσω της οποίας ένας άνθρωπος επηρεάζει, με πρόθεση ή χωρίς πρόθεση, την αντίληψη, τα αισθήματα, τα συναισθήματα, τις σκέψεις ή τις πράξεις των άλλων και αμφίδρομα, με στόχο τη συνεννόηση». Ο θεσμός της οικογένειας επιτελεί συναισθηματικό και πρακτικό έργο ταυτόχρονα, ώστε να καλύπτει διαχρονικά και με επιτυχία τόσο τις άμεσες λειτουργίες και βιολογικές ανάγκες των μελών της όσο και τις ψυχολογικές τους αναζητήσεις. Η οικογενειακή επικοινωνία, σε λεκτικό και μη λεκτικό επίπεδο, διατηρεί και ενισχύει τους δεσμούς μεταξύ των μελών, εξασφαλίζοντας διαχρονικότητα στη δομή και τη συνοχή της, παρά το συνεχώς μεταβαλλόμενο κοινωνικό περιβάλλον. Στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας, πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη επικοινωνιακών συμπεριφορών, σε τετραμελείς οικογένειες που διαβιούν σε ηπειρωτικό και νησιωτικό, ελληνικό περιβάλλον. Οι στόχοι της μελέτης εστιάζουν στις μορφές και τα προβλήματα επικοινωνίας που ανακύπτουν, όπως και στις διαφορές που παρουσιάζει η μη λεκτική επικοινωνία μελών της ελληνικής οικογένειας ανάλογα με την περιοχή διαβίωσής της (αστικό ή νησιωτικό φυσικό περιβάλλον). Το δείγμα διέθετε κοινά τυπικά χαρακτηριστικά, ώστε να εξομαλύνονται οι στατιστικές αντιθέσεις. Η μεθοδολογική προσέγγιση περιελάμβανε ημιδομημένες συνεντεύξεις με ερωτήσεις ανοιχτού τύπου, ενώ οι απαντήσεις καταγράφονταν τόσο γραπτώς, όσο και με ηλεκτρονικά συστήματα καταγραφής ήχου. Τα συμπεράσματα της έρευνας συνθέτουν σαφή εικόνα των επιρροών που ασκεί το φυσικό περιβάλλον στην επικοινωνία της οικογένειας, με θετικές επιπτώσεις στην ποιότητα διατροφής της, στις μορφές ψυχαγωγίας, στη διαχείριση μη αποδεκτών συμπεριφορών των παιδιών και στην ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων μεταξύ των μελών της.