Μηχανική βιοσυστημάτων : νέες τεχνολογίες και αειφορία
Η γεωργία είναι απαραίτητη δραστηριότητα επιβίωσης των κοινωνιών. Παράλληλαόμως, θεωρείται ο μεγαλύτερος ρυπαντής που επιδρά στο περιβάλλον, αλλά οι συνέπειες τηςεπίδρασης συντελούνται αργά.Σύμφωνα με πληθώρα ερευνητικών πορισμάτων, η γεωργία αλλάζει διαχρονικάμορφές με επικράτηση, τα τελευταία πενή...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*E5*AD*CE*A1*8E*B1*DC*9D8*D2*E4M*07*FEf*AD&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=5&WebPageNr=1&SearchTerm1=2014%20.1.57954&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=5 http://hdl.handle.net/11610/15808 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η γεωργία είναι απαραίτητη δραστηριότητα επιβίωσης των κοινωνιών. Παράλληλαόμως, θεωρείται ο μεγαλύτερος ρυπαντής που επιδρά στο περιβάλλον, αλλά οι συνέπειες τηςεπίδρασης συντελούνται αργά.Σύμφωνα με πληθώρα ερευνητικών πορισμάτων, η γεωργία αλλάζει διαχρονικάμορφές με επικράτηση, τα τελευταία πενήντα χρόνια, σε μεγαλύτερη έκταση του μοντέλουτης εντατικής καλλιέργειας και σε μικρότερη του οικολογικού–βιολογικού μοντέλου. Ηεντατική γεωργία προσφέρει τη δυνατότητα επάρκειας αγαθών και οικονομικήανταποδοτικότητα, με εξάντληση όμως των φυσικών πόρων και υψηλή ρύπανση. Επιπλέον,τα παραγόμενα προϊόντα έχουν υπολειμματικότητα ουσιών, επικίνδυνων για την ανθρώπινηυγεία. Το οικολογικό – βιολογικό μοντέλο θεωρείται ότι είναι η απάντηση για τηνενδυνάμωση του περιβάλλοντος και τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων πουπροκαλούν οι συμβατικές γεωργικές πρακτικές. Παράγει προϊόντα χωρίς υπολειμματικότηταουσιών, χαμηλής όμως παραγωγικότητας και οικονομικής ανταποδοτικότητας.Για να αντιμετωπιστούν τα διατροφικά προβλήματα ενός ολοένα αυξανόμενουπαγκόσμιου πληθυσμού με παράλληλη προστασία των οικοσυστημάτων, υιοθετούνται νέαμοντέλα αειφορικής γεωργικής πρακτικής. Σήμερα, η ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών καιεπιστημονικών κλάδων όπως η Μηχανική Βιοσυστημάτων δίνουν τη δυνατότητα εφαρμογήςαειφορικών γεωργικών πρακτικών όπως η ολοκληρωμένη γεωργία και η γεωργία ακριβείας.Βασικοί στόχοι της παρούσας εργασίας είναι (1) η μελέτη ρύπανσης των υδάτων, τουεδάφους και του αέρα από τη γεωργία και κατά πόσο οι νέες τεχνολογίες συμβάλλουν στημείωσή της και (2) η διερεύνηση της στάσης των αγροτών απέναντι στις νέες τεχνολογίεςπου εφαρμόζονται στη γεωργία καθώς και απέναντι στην προστασία του περιβάλλοντος. Οσχεδιασμός της εργασίας προβλέπει τη θεωρητική διερεύνηση των γεωργικώνμοντέλων, των επιπτώσεων της γεωργίας στο περιβάλλον, την αειφορία και τηνεφαρμογή των Νέων Τεχνολογιών στις γεωργικές πρακτικές και την ανάπτυξη καιεφαρμογή ερευνητικού εργαλείου για τη διερεύνηση των στάσεων των γεωργώνσχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και τις νέες τεχνολογίες.Για τις ανάγκες διερεύνησης των παραπάνω, σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκεερωτηματολόγιο το οποίο χορηγήθηκε σε δείγμα 66 καλλιεργητών του πρώην(Καποδιστριακού) Δήμου Ολύμπου, που βρίσκετε στο βόρειο τμήμα του νομούΛάρισας στους πρόποδες του Ολύμπου. Για την επεξεργασία των δεδομένωνχρησιμοποιήθηκαν εφαρμογές της περιγραφικής και επαγωγικής στατιστικής καιαξιοποιήθηκαν το στατιστικό πακέτο SPSS v16 και το λογιστικό φύλλο excel 2010.Από τα δεδομένα της έρευνας προκύπτει ότι οι καλλιεργητές που είναι άτομαηλικίας από 20 μέχρι 75 ετών, διαθέτουν στοιχειώδη μέση και ανώτερη εκπαίδευση,καλλιεργούν μεγάλες εκτάσεις με διαφορετικά είδη καλλιέργειας και χρησιμοποιούνλιπάσματα και φυτοφάρμακα σε μεγάλο βαθμό, κυρίως με βάση την εμπειρία τους.Διαθέτουν μηχανολογικό εξοπλισμό σε μεγάλο ποσοστό υψηλής τεχνολογίας καικάνουν οι ίδιοι τη συντήρηση των μηχανημάτων τους.Το δείγμα καλλιεργεί το 85% της συνολικά καλλιεργήσιμης έκτασης στηνπεριοχή έρευνας. Επομένως μικρός αριθμός ατόμων διαχειρίζεται τους φυσικούςπόρους αυτής της περιοχής. Το γεωργικό μοντέλο που εφαρμόζεται είναι η εντατικήγεωργία, με σημαντικές εισροές χημικών. Οι καλλιεργητές δεν αναγνωρίζουν ότι ηδραστηριότητά τους έχει αρνητική επίδραση στο περιβάλλον, δε χρησιμοποιούν τιςνέες τεχνολογίες που διαθέτουν τα μηχανήματά τους, ώστε να ελέγξουν τις εισροέςενέργειας που απαιτούνται για την καλλιέργεια. Είναι δεκτικοί στην εκπαίδευση τωναγροτών πάνω σε θέματα που αφορούν τα είδη και τους τρόπους καλλιέργειας, καθώςκαι τη χρήση των μηχανημάτων. Σήμερα, όμως η εκπαίδευση των αγροτών πρέπει νασυνδέεται με περιβαλλοντικά ζητήματα, ώστε να είναι σε θέση να διαμορφώσουν καιφιλοπεριβαλλοντική συνείδηση. |
|---|