Περιβαλλοντικές προσεγγίσεις σε σχέση με την αειφόρο ανάπτυξη στο 'Ευχολόγιο' της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Η αρχαία ελληνική θρησκεία αναγνώριζε την ενότητα ανθρώπου-φύσης και μέσω αυτής της ενότητας ανέδειξε την πνευματικο-παιδαγωγική της διάσταση, η οποία ενέπνευσε το σεβασμό και την προστασία της από τον άνθρωπο. Για την Ορθοδοξία, η φύση είναι η ανώτατη Δημιουργία μέσα στην οποία ο άνθρωπος ζει σε δι...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Σολδάτος, Θωμάς - Ευστάθιος
Other Authors: Παπαβασιλείου, Βασίλειος
Language:Greek
Published: 2015
Subjects:
Online Access:https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*3C*0C*AF*ED*8E*E5*D0*B8*D6*0F*60*0F*DE*FA*8D*E6&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=2&WebPageNr=1&SearchTerm1=2014%20.1.57899&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=2
http://hdl.handle.net/11610/15807
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:Η αρχαία ελληνική θρησκεία αναγνώριζε την ενότητα ανθρώπου-φύσης και μέσω αυτής της ενότητας ανέδειξε την πνευματικο-παιδαγωγική της διάσταση, η οποία ενέπνευσε το σεβασμό και την προστασία της από τον άνθρωπο. Για την Ορθοδοξία, η φύση είναι η ανώτατη Δημιουργία μέσα στην οποία ο άνθρωπος ζει σε διαρκή διάλογο με τον Δημιουργό. Ο άνθρωπος είναι ο επιστάτης και ο διαχειριστής της.Το «Ευχολόγιο» της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως ένα «ανοιχτό βιβλίο» προτείνει με το δικό του τρόπο τη σύζευξη της Ορθοδοξίας με την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και την Αειφορία. Η έννοια της Αειφορίας (ο σεβασμός της ισορροπίας του υλικού κόσμου) συμπίπτει εξ ολοκλήρου με την Ορθόδοξη θεολογική θεώρηση του φυσικού περιβάλλοντος, την Ορθόδοξη Κτισιολογία.Η αειφορία για την Ορθόδοξη Εκκλησία συνδέεται με την «τελεσφορία», δηλαδή με το σκοπό του κόσμου και της ζωής που είναι η μεταμόρφωση και η σωτηρία κάθε κτίσματος. Αν ο κόσμος είναι αυθύπαρκτος, τότε αναπολογήτως μπορεί να βεβηλωθεί. Αν το κτιστό όμως, ως «αυταξία», οφείλει την ύπαρξή του στο Άκτιστο, τότε οφείλει την προσομοίωσή του προς Αυτό. Αυτή την ελπίδα, την κατανόηση και την παιδαγωγία (μάλλον μυσταγωγία) ως ύψιστη μορφή οικολογίας, την προσφέρει το «Ευχολόγιο» της Ορθόδοξης Εκκλησίας, του οποίου η εμπνευσμένη αξιοποίηση μέσα από περιβαλλοντική ‘κατήχηση’ βασισμένη και στις επιστήμες της αγωγής στα χέρια έμπειρων ‘χαριτωμένων’εκπαιδευτικών πολλά έχει να προσφέρει στον τομέα αυτό.