Ανάλυση δεδομένων επιβίωσης με ανταγωνιστικούς κινδύνους: θεωρία και εφαρμογή σε δεδομένα από γυναίκες με καρκίνο του μαστού

Σε μελέτες που αφορούν καρκίνο, μπορεί να μετρηθεί ο χρόνος ως τον θάνατο από την ασθένεια, ο χρόνος ως την συστηματική ή τοπική υποτροπή και ο χρόνος ως τον θάνατο από έναν ανταγωνιστικό κίνδυνο (θάνατος λόγω προχωρημένης ηλικίας ή ατυχήματος). Σε μια μελέτη που αφορά τον χρόνο ως το θάνατο, όσοι α...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Μιχαλούτσου, Κατερίνα
Άλλοι συγγραφείς: Τσιμήκας, Ιωάννης
Γλώσσα:Greek
Δημοσίευση: 2015
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=U*F3*F8*A0*1A*E9d*02hn*84*27*80*1A*8B*7B&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2009%20.1.1546&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1
http://hdl.handle.net/11610/15552
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Σε μελέτες που αφορούν καρκίνο, μπορεί να μετρηθεί ο χρόνος ως τον θάνατο από την ασθένεια, ο χρόνος ως την συστηματική ή τοπική υποτροπή και ο χρόνος ως τον θάνατο από έναν ανταγωνιστικό κίνδυνο (θάνατος λόγω προχωρημένης ηλικίας ή ατυχήματος). Σε μια μελέτη που αφορά τον χρόνο ως το θάνατο, όσοι ασθενείς δεν πεθαίνουν μέσα στο διάστημα παρακολούθησης θεωρούνται λογοκριμένοι, με την έννοια ότι θα μπορούσαν να υποστούν το γεγονός στη συνέχεια του χρόνου.Σε περιπτώσεις που ένας ανταγωνιστικός κίνδυνος συμβεί, οι ασθενείς αυτοί θεωρούνται λογοκριμένοι. Στην πραγματικότητα αυτό όμως αποτελεί παραβίαση της υπόθεσης μη πληροφοριακής λογοκρισίας. Ένας ασθενής που πεθαίνει από άλλα αίτια δεν δύναται να παρουσιάσει το γεγονός που μας απασχολεί στο μέλλον. Για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα αυτό αναπτύχθηκαν μια σειρά από μοντέλα που αντιστοιχούν σε ανταγωνιστικούς κινδύνους.Στην εργασία αυτή θα γίνει μια ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας για μοντέλα επιβίωσης αναλογικών κινδύνων (Cox proportional hazards models2) και την επέκταση τους για την αντιμετώπιση ανταγωνιστικών κινδύνων.