Ex situ διατήρηση : γενετική διαχείριση μεταπληθυσμών
Η ex situ διατήρηση επικεντρώνεται στην προστασία των ειδών εκτός των φυσικών τους ενδιαιτημάτων με σκοπό την προστασία τους και την αναπαραγωγή τους. Κύριοι στόχοι της γενετικής διαχείρισης αιχμάλωτων πληθυσμών είναι η συγκράτηση της γενετικής ποικιλότητας και η αποφυγή συσσώρευσης επιβλαβών μεταλλ...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Other Authors: | |
| Language: | Greek |
| Published: |
2015
|
| Subjects: | |
| Online Access: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=e*5Bp*B1*F6*9F*D8*95*B3*8B*E0*1A*20*86Nf&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=2&WebPageNr=1&SearchTerm1=2012%20.1.35843&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=2 http://hdl.handle.net/11610/15250 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Η ex situ διατήρηση επικεντρώνεται στην προστασία των ειδών εκτός των φυσικών τους ενδιαιτημάτων με σκοπό την προστασία τους και την αναπαραγωγή τους. Κύριοι στόχοι της γενετικής διαχείρισης αιχμάλωτων πληθυσμών είναι η συγκράτηση της γενετικής ποικιλότητας και η αποφυγή συσσώρευσης επιβλαβών μεταλλάξεων ώστε να μεγιστοποιηθεί η πιθανότητα επιτυχίας της επανεισαγωγής τους στο φυσικό περιβάλλον. Η διπλωματική αυτή εργασία επιχειρεί να μελετήσει πως η μέθοδος διασταύρωσης και η πληθυσμιακή δομή επιτυγχάνουν τους στόχους της ex situ γενετικής διαχείρισης. Τα συστήματα αναπαραγωγής που συγκρίθηκαν ήταν η μέθοδος ελαχιστοποίησης της ομομιξίας και οι διασταυρώσεις μεταξύ ετεροθαλών αδερφών. Συγκρίναμε, επίσης, ενός μοναδικού πληθυσμού με εκείνη περισσότερων μικρών πληθυσμών. Τα σημαντικότερα αποτελέσματα που προέκυψαν από την έρευνα είναι ότι, η διασταύρωση μεταξύ ετεροθαλών αδερφών μπορεί να αυξήσει σημαντικά την πιθανότητα επιτυχίας των πληθυσμών επανεισαγωγής τους στο φυσικό περιβάλλον σε σχέση με την μέθοδο ελαχιστοποίησης της ομομιξίας.Από την άλλη, η αναπαραγωγή μεταξύ ετεροθαλών αδερφών έχει το μειονέκτημα να παρουσιάζει χαμηλά ποσοστά ετεροζυγωτίας στα άτομα ανεξάρτητα από το μέγεθος του πληθυσμού σε αντίθεση με τις άλλες μεθόδους, χωρίς όμως αυτό να μειώνει τις πιθανότητες επιβίωσης τους. Επιπλέον η πληθυσμιακή δομή επηρεάζει τόσο τα ποσοστά ετεροζυγωτίας στα άτομα του είδους όσο και την εμφάνιση των θνησιγόνων. |
|---|