Αξιολόγηση μεθόδων επεξεργασίας υγρών αποβλήτων ελαιουργείων.
Τα υγρά απόβλητα των ελαιουργείων (Olive ΜiΙΙ Wastewaters, OMW) ανήκουν στην κατηγορία των γεωργικών βιομηχανικών αποβλήτων και χαρακτηρίζονται για την τοξικότητα τους και το υψηλό οργανικό φορτίο μόλυνσης που διαθέτουν, το οποίο οφείλεται στις υψηλές τιμές του COD (100 - 200 g/l) και στο υψηλό περι...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*7F*A4*7F*C7*1B*02*16*7E*08*3D*5D*29*13*F1s*EF&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=2&WebPageNr=1&SearchTerm1=2002%20.1.81216&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=2 http://hdl.handle.net/11610/14923 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Τα υγρά απόβλητα των ελαιουργείων (Olive ΜiΙΙ Wastewaters, OMW) ανήκουν στην κατηγορία των γεωργικών βιομηχανικών αποβλήτων και χαρακτηρίζονται για την τοξικότητα τους και το υψηλό οργανικό φορτίο μόλυνσης που διαθέτουν, το οποίο οφείλεται στις υψηλές τιμές του COD (100 - 200 g/l) και στο υψηλό περιεχόμενο των αποβλήτων σε οργανικά και ανόργανα συστατικά. Ανάλογα με την επεξεργασία παραγωγής του ελαιόλαδου (συνεχής ή μη συνεχής) για κάθε τόνο παραγωγή; ελαιόλαδου, απορρίπτονται 2 - 5 m3 OMW. Η ετήσια παραγωγή των OMW στην περιοχή της Μεσογείου εκτιμάται σε 30.000.000 m3. Τα OMW συνήθως απορρίπτονται σε δημόσιες περιοχές και συνθέτουν ένα σημαντικό εποχικό πρόβλημα μόλυνσης. Παρά τους υπάρχοντες νόμους και κανονισμούς υπάρχει ακόμη μια μη ελεγχόμενη διάθεση των OMW απευθείας στους πιο κοντινούς χείμαρρους ή στα ποτάμια. Δυστυχώς, το πρόβλημα της επεξεργασία και διάθεσης των OMW παραμένει άλυτο. Μέχρι τώρα, έχουν γίνει αρκετές προσπάθειες ώστε να περιοριστεί σημαντικά το συγκεκριμένο πρόβλημα αλλά με πολύ μικρή επιτυχία. Στην παρούσα κατάσταση των τεχνολογιών επεξεργασίας των OMW, η βιομηχανία δεν ενδιαφέρεται να υποστηρίξει μια οποιαδήποτε τυπική επεξεργασία (φυσική, φυσικοχημική, θερμική ή βιολογική) σε ευρεία κλίμακα. Οι κύριοι λόγοι για την συγκεκριμένη στάση της βιομηχανίας είναι η υψηλή συγκέντρωση των στερεών (60 - 120 g/l), των ελαίων (3 - 20 g/l), και των φαινολικών συστατικών (0.5 - 5 g/l) που παρουσιάζουν τα OMW, η πολυπλοκότητα των επιλεγμένων λύσεων, το υψηλό κεφάλαιο επένδυσης και κόστος λειτουργίας της επιλεγόμεvης διεργασίας, η μικρή ελαιουργική περίοδος (3 - 5 μήνες) και η μικρή δυναμικότητα των ελαιουργείων, Ο βασικός σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εκτιμήσουμε τις υπάρχουσας τεχνολογίες και να αναπτύξουμε περιβαλλοντικά κριτήρια για την απόρριψη και/ή την επαναχρησιμοποίηση των OMW. Τέλος, είναι αρκετά σημαντικό να τονίσουμε ότι θα πρέπει πρώτον να εξετάσουμε πως μπορούμε να εξάγουμε χρήσιμα προϊόντα από την επεξεργασία των OMW (π.χ, νερό άρδευσης, κομπόστ, ζωοτροφή, καύσιμη ύλη, αντιοξειδωτικά κ.τ.λ.) και κατά δεύτερον να μειώσουμε το φορτίο μόλυνσης των OMW, ώστε να μπορούμε να τα διαθέσουμε τελικά στους φυσικούς αποδέκτες (όπως χείμαρρους, έδαφος, θάλασσα). |
|---|