Μελέτη και εφαρμογή μοντέλων αξιοπιστίας λογισμικού

Για τις κρίσιμες επιχειρηματικές εφαρμογές, η συνεχής διαθεσιμότητα είναι μια απαίτηση όπως επίσης και η αξιοπιστία, η οποία είναι ένα σημαντικό συστατικό της συνεχούς διαθεσιμότητας εφαρμογών. Οι πελάτες αναμένουν συνεχή διαθεσιμότητα νέων λογισμικών, ωστόσο αρκετά συχνά ελαττώματα (defects) στο λο...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Σιδεράτος, Ιωάννης
Άλλοι συγγραφείς: Πλατής, Αγάπιος
Γλώσσα:Greek
Δημοσίευση: 2015
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*91*D0*D3*25*07*EC*29*8Ca*BA*90*1F*EB*3E*28*B4&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2014%20.1.52069&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1
http://hdl.handle.net/11610/14629
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Για τις κρίσιμες επιχειρηματικές εφαρμογές, η συνεχής διαθεσιμότητα είναι μια απαίτηση όπως επίσης και η αξιοπιστία, η οποία είναι ένα σημαντικό συστατικό της συνεχούς διαθεσιμότητας εφαρμογών. Οι πελάτες αναμένουν συνεχή διαθεσιμότητα νέων λογισμικών, ωστόσο αρκετά συχνά ελαττώματα (defects) στο λογισμικό μπορούν να προκαλέσουν αρκετά λάθη και αποτυχίες. Το να αναπτύσσονται αξιόπιστα λογισμικά συστήματα, είναι ίσως το πιο σημαντικό πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει σήμερα η βιομηχανία λογισμικών συστημάτων. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή, αναφερόμαστε αρχικά στην αξιοπιστία λογισμικών συστημάτων (ορισμός, γενικά χαρακτηριστικά), ενώ στη συνέχεια ταξινομούμε τα μοντέλα αξιοπιστίας λογισμικών συστημάτων, για τα οποία στα πρώτα κεφάλαια αυτής της διατριβής έχουμε κάνει μια αρκετά εμπεριστατωμένη ανάλυση, σε data-domain (μη εξαρτημένα από τον χρόνο) αλλά και σε time- domain μοντέλα και εξετάζουμε με μεγαλύτερη λεπτομέρεια τα time-domain και συγκεκριμένα μια ιδιαίτερη κατηγορία τους, τα Non-Homogeneous Poisson Process μοντέλα. Προχωρούμε σε μια ανάλυση της αξιοπιστίας με τρία μοντέλα, το Goel-Okumoto, το Yamada S-shaped, αλλά και το Schneidewind μοντέλο. Βρίσκουμε τις παραμέτρους αυτών των μοντέλων και κάνουμε μια ανάλυση της αξιοπιστίας χρησιμοποιώντας ως δεδομένα τα σφάλματα από ένα λογισμικό μιας μεγάλης εταιρείας τηλεπικοινωνιών. Ενώ, στο τελευταίο μέρος αυτής της διατριβής κάνουμε μια ανάλυση της αξιοπιστίας με βάση τα δύο πρώτα μοντέλα, υποθέτωντας ότι προστίθεται σημαντική ποσότητα κώδικα στο λογισμικό αυτό.