Προφορικές μαρτυρίες για την κατοχή και την αντίσταση στην Αγία Παρασκευή Λέσβου
Στην παρούσα εργασία μελετώνται, στο θεωρητικό και μεθοδολογικό πλαίσιο της προφορικής ιστορίας, εννιά προφορικές μαρτυρίες κατοίκων της Αγίας Παρασκευής Λέσβου που έζησαν την Κατοχή και την Αντίσταση. Μαζί με τα βιώματα της δεκαετίας του ’40 διερευνώνται η μνήμη κι η προφορική παρουσίαση των βιωμάτ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | http://catalog.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*2Ao*04dj*84*9A*0B*3D5*D2*DBZ*8CD*D1&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2013.1.55311&SearchT1=&Index1=Authorbib$&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/14523 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Στην παρούσα εργασία μελετώνται, στο θεωρητικό και μεθοδολογικό πλαίσιο της προφορικής ιστορίας, εννιά προφορικές μαρτυρίες κατοίκων της Αγίας Παρασκευής Λέσβου που έζησαν την Κατοχή και την Αντίσταση. Μαζί με τα βιώματα της δεκαετίας του ’40 διερευνώνται η μνήμη κι η προφορική παρουσίαση των βιωμάτων. Οι μαρτυρίες εξετάζονται ως αυτοαναπαραστάσεις που μιλούν για τις εμπειρίες του παρελθόντος και για τη σύγχρονη ταυτότητα των υποκειμένων. Η μελέτη του αρχείου της Κοινότητας (1940-45) έδωσε πλούσιες πληροφορίες συμβάλλοντας στον πραγματολογικό έλεγχο και στην κατανόηση των μαρτυριών.Γραπτές και προφορικές πηγές έδειξαν ότι κεντρική επιδίωξη των Ναζί ήταν η οικονομική εκμετάλλευση, ότι οι ελληνικές αρχές επέβαλαν ασφυκτική κι αναποτελεσματική οικονομική επιστράτευση κι ότι παρά την ικανοποιητική αγροτική παραγωγή πολλοί πείνασαν κι αρκετοί πέθαναν στην ως τότε ευημερούσα κωμόπολη. Επιβεβαιώθηκε η θέση της βιβλιογραφίας ότι η πείνα της Κατοχής δεν οφειλόταν στην έλλειψη παραγωγής αλλά στην άνιση κατανομή της, κυρίως λόγω ανεπαρκούς κρατικής πρόνοιας αλλά και λόγω μη αλληλέγγυας στάσης των εύπορων κατοίκων. Η πείνα έπληξε τα χαμηλά και μεσαία κοινωνικά στρώματα, βασικά όσους στερούνταν γης. Η Αντίσταση ενίσχυσε την άμυνα των πολιτών έναντι των απαιτήσεων των αρχών. Εκτός από τους πολύ πλουσίους, η πλειοψηφία των κατοίκων ενώθηκαν με ενθουσιασμό σε ένα μαζικό και πολυσυλλεκτικό κίνημα με εθνικοαπελευθερωτικά και κοινωνικά-πολιτικά αιτήματα: Άλλοι για να προστατευτούν από το λιμό, κάποιοι από πίστη στο σοσιαλισμό, οι περισσότεροι για να προστατεύσουν το βιος τους.Τέλος, συμπεραίνεται ότι η μνήμη του Εμφυλίου και των μεταπολεμικών δεκαετιών (ως τη Μεταπολίτευση) καθόρισε τη μνήμη της Αντίστασης. Η εμπειρία2του συλλογικού αγώνα έχει καλυφτεί από τις εμπειρίες των μεταπολεμικών συγκρούσεων και διώξεων. Στο λόγο των πληροφορητών κυριαρχεί η ματαίωση του κινήματος. Οι ερμηνείες τους έχουν καθοριστεί είτε από τον ψυχροπολεμικό αντικομμουνιστικό Λόγο ή από το μεταπολιτευτικό αφήγημα της «Εθνικής Αντίστασης», στερώντας την Αντίσταση από τα ριζοσπαστικά της αιτήματα και μηνύματα κι αναπαράγοντας την εμφυλιακή πόλωση σε μια ελληνική κοινωνία που ούτως ή άλλως δεν έχει θεραπεύσει οριστικά τα εμφυλιακά της τραύματα. |
|---|