Παιδικό παιχνίδι, κατανάλωση και πολιτισμός
Περίληψη εργασίαςΘέμα της παρούσας εργασίας αποτελεί η σκιαγράφηση των σχέσεων που συνδέουν το παιδικό παιχνίδι με την κατανάλωση και τον πολιτισμό. Το παιχνίδι, ως άθυρμα ή συμπεριφορά είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με την έννοια της παιδικής ηλικίας. Και οι δύο αυτοί παράγοντες συνθέτουν έναν πολυσ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=z*C7u*B44n*CF*89LH6U*5EC*2Er&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=2&WebPageNr=1&SearchTerm1=2013%20.1.34242&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=2 http://hdl.handle.net/11610/14500 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Περίληψη εργασίαςΘέμα της παρούσας εργασίας αποτελεί η σκιαγράφηση των σχέσεων που συνδέουν το παιδικό παιχνίδι με την κατανάλωση και τον πολιτισμό. Το παιχνίδι, ως άθυρμα ή συμπεριφορά είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με την έννοια της παιδικής ηλικίας. Και οι δύο αυτοί παράγοντες συνθέτουν έναν πολυσήμαντο λόγο για την παιδικότητα, ο οποίος διαμορφώθηκε υπό την επίδραση των κυρίαρχων ανά χρονική περίοδο επιστημονικών αντιλήψεων. Η Παιδαγωγική, οι Ψυχαναλυτικές Επιστήμες, οι Κοινωνικογνωστικές θεωρίες, ο Δομισμός και ο Κονστρουκτιβισμός, συνέβαλαν καταλυτικά στη νοηματοδότηση της παιδικής ηλικίας.Ο δεύτερος άξονας της εργασίας, η κατανάλωση, συνιστά έναν κοινωνικοοικονομικό και πολιτισμικό φακό. Αναδεικνύει άλλοτε την παθητικότητα του υποκειμένου, θεωρημένη ως γενικευτική πρακτική του καπιταλισμού, ενώ άλλοτε αντιμετωπίζεται ως μία δυναμική παράμετρος για τη συγκρότηση της υποκειμενικότητας, αναθεωρώντας το ρόλο των αντικειμένων από εμπορεύματα σε κοινωνικά ορόσημα.Τους μετασχηματισμούς αυτούς στη σημασία του αθύρματος αντανακλά η μελέτη της ελληνικής αγοράς, όπου τα ιστορικά και κοινωνικοοικονομικά πλαίσια της κάθε εποχής οριοθέτησαν το ρόλο του παιχνιδιού στον κύκλο της παραγωγής και της κατανάλωσης. Παράλληλα με το άθυρμα μεταβάλλεται και ο ρόλος του χρήστη του. Τα σύγχρονα παιδιά αντιμετωπίζουν πλέον το άθυρμα ως μέσο για την έκφραση των δικών τους αντιλήψεων, αλλά και ως σύνδεσμο με την πραγματικότητα και την ενήλικη οπτική. Τη θεώρηση αυτή του αθύρματος ως επικοινωνιακό φαινόμενο με πολιτισμικές όψεις έφερε στο φως το ρεύμα της «Νέας Κοινωνιολογίας της Παιδικής Ηλικίας».Στη σύγχρονη εποχή της παγκοσμιοποίησης και του τεχνολογικού ντετερμινισμού η ταυτότητα του παιδιού-καταναλωτή διαρκώς αναδομείται, προκειμένου να συμβαδίσει με τις απαιτήσεις μιας ταχέως μεταβαλλόμενης πραγματικότητας. Τα εμπορικά αθύρματα του ύστερου καπιταλισμού επιδρούν καταλυτικά στη διαμόρφωση της παιδικής ταυτότητας. Αφενός διευρύνουν το καταναλωτικό κοινό, προσφέροντας στις διεθνείς επιχειρήσεις οικονομικό όφελος. Απ’ την άλλη φέρουν στο προσκήνιο την παιδική δημιουργικότητα και ανάγουν τους χρήστες τους σε ενεργά υποκείμενα στις δαιδαλώδεις διαδρομές της κατανάλωσης. |
|---|