Από τζαμιά, μνημεία : τα οθωμανικά τεμένη ως "εθνική κληρονομιά". Η περίπτωση του Γενί Τζαμί της Μυτιλήνης
Το Γενί Τζαμί είναι το μεγαλύτερο οθωμανικό τέμενος της Μυτιλήνης. Ως τη δεκαετία του 1950 οπότε κηρύχθηκε αρχικά διατηρητέο ιστορικό μνημείο, είχαν καθαιρεθεί τα χαρακτηριστικότερά του τμήματα και στοιχεία. Έκτοτε παρέμεινε ερειπωμένο και κενό, αποκηρύχθηκε ως μνημείο και αναμνημειοποίηθηκε το 1985...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*BF8m*0B*1A*2FDY*8D*5E*0C*25Z*B1*8E*B8&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=5&WebPageNr=1&SearchTerm1=2012%20.1.34309&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=5 http://hdl.handle.net/11610/14495 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Το Γενί Τζαμί είναι το μεγαλύτερο οθωμανικό τέμενος της Μυτιλήνης. Ως τη δεκαετία του 1950 οπότε κηρύχθηκε αρχικά διατηρητέο ιστορικό μνημείο, είχαν καθαιρεθεί τα χαρακτηριστικότερά του τμήματα και στοιχεία. Έκτοτε παρέμεινε ερειπωμένο και κενό, αποκηρύχθηκε ως μνημείο και αναμνημειοποίηθηκε το 1985. Αφού αναστάλθηκε η απόφαση κατεδάφισής του που είχε λάβει το τοπικό δημοτικό συμβούλιο το 1971 μετά από αντιδράσεις επώνυμων πολιτών στον τοπικό Τύπο, οι μεταπολιτευτικές τοπικές αρχές επιχείρησαν να το αναστηλώσουν. Η απόφαση τους να προχωρήσουν σε εργασίες στερέωσης το 1993 ακολουθήθηκε όμως από αντιδράσεις του τοπικού Τύπου και πολιτών, με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθούν μόνο κάποιες απαραίτητες επεμβάσεις το 2001. Μέσα από την ανάλυση της ρητορικής των δημόσιων αντιπαραθέσεων για τη διαχείριση του κτιρίου, διερευνείται η συγκρότηση της δημόσιας μνήμης με αναφορά στο Γενί Τζαμί σε τοπικό επίπεδο και χαρτογραφείται η σχέση της με την εθνική δημόσια μνήμη. Επίσημες ιστορικές αφηγήσεις, εθνικές μνήμες, πιο ανεπίσημες, τοπικές προφορικές ιστορίες, ο λόγος των ειδικών για το κτίριο, και η ίδια η υλικότητα και η μορφή του αλληλεπιδρούν στη συγκρότηση της τοπικής δημόσιας μνήμης.Η μελέτη περίπτωσης του Γενί Τζαμί επιχειρείται να εγγραφεί στο ευρύτερο ζήτημα της ένταξης των οθωμανικών τεμένων στην εθνική πολιτιστική κληρονομιά στην Ελλάδα και της αποδοχής της ιστορικής κληρονομιάς της οθωμανικής αυτοκρατορίας από τα μετα-οθωμανικά κράτη. Η ιστορία του Γενί Τζαμί υποδεικνύει ότι τα οθωμανικά τεμένη μπορεί να αποτελούν μια "αμφίθυμη" κληρονομιά, στο βαθμό που δεν κατορθώνεται ούτε να ανασυγκροτηθεί πολιτισμικά ως τόπος της εθνικής ή παγκόσμιας κληρονομιάς και να διατηρηθεί, ούτε όμως να διαγραφεί, καθώς φέρει χαρακτηριστικά που μπορούν να το καταστήσουν μνημείο ή τμήμα μιας τοπικής, οικείας κληρονομιάς και παράδοσης. Οι εννοιολογήσεις των κατηγοριών που οργανώνουν την εθνική μνήμη, όπως «μνημείο» και «κληρονομιά», από τον επίσημο λόγο, μπορούν ωστόσο να ανανοηματοδοτούνται επιλεκτικά και να χρησιμοποιούνται στις ρητορικές των ανθρώπων με στόχο την αποκατάσταση χώρων οι οποίοι έχουν περιθωριοποιηθεί στις επίσημες και ευρείας διάδοσης αναπαραστάσεις του παρελθόντος. |
|---|