Το αρχαιοελληνικό παρελθόν στη λεσβιακή διανόηση και παιδεία του 19ου αιώνα.- εφαρμογή στη σύγχρονη εκπαίδευση (μάθημα τοπικής Ιστορίας)
Η εργασία επιχειρεί να αποσαφηνίσει τις παραμέτρους προσέγγισης του αρχαιοελληνικού παρελθόντος, τοπικού και εθνικού, από τους Λέσβιους διανοούμενους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Μελετώντας κάποιος την τοπική βιβλιογραφία της Λέσβου, αυτής της εποχής, διαπιστώνει ότι αναδεικνύει το αρχαιοε...
Saved in:
| Summary: | Η εργασία επιχειρεί να αποσαφηνίσει τις παραμέτρους προσέγγισης του αρχαιοελληνικού παρελθόντος, τοπικού και εθνικού, από τους Λέσβιους διανοούμενους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Μελετώντας κάποιος την τοπική βιβλιογραφία της Λέσβου, αυτής της εποχής, διαπιστώνει ότι αναδεικνύει το αρχαιοελληνικό παρελθόν του νησιού υποβαθμίζοντας ή αγνοώντας τις άλλες ιστορικές περιόδους του, ενώ μια πιο προσεκτική παρατήρηση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η τάση αυτή διακρίνει όλη την τοπική διανόηση και παιδεία της εποχής. Το φαινόμενο αυτό εξετάζει η παρούσα εργασία επιχειρώντας να καταγράψει τις παραμέτρους και τη διάστασή του, τις αφετηρίες, την ανάπτυξη, την ιδεολογία, τους μηχανισμούς, καθώς και τα αποτελέσματά του στη λεσβιακή κοινωνία του 19ου –αρχών του 20ού αιώνα. Η πρώτη ενότητα πραγματεύεται τη διαδρομή και τις συνθήκες ανάπτυξης του αρχαιολογικού, ευρωπαϊκής προέλευσης, ενδιαφέροντος για τη Λέσβο καθώς και τις επιδράσεις που άσκησε στην τοπική κοινωνία. Οι ξένοι περιηγητές με την παρουσία τους στο νησί συντελούν σημαντικότατα, μαζί με την υπάρχουσα διάθεση εθνικής αφύπνισης, στην ανακάλυψη του αρχαιοελληνικού παρελθόντος από τους κατοίκους. Στη δεύτερη ενότητα σχολιάζεται η τοπική βιβλιογραφία της εποχής, ιδιαίτερα οι εκδόσεις τοπικής ιστορίας, σε σχέση με τη διάσταση του αρχαιοελληνικού παρελθόντος και τις αναφορές σ’ αυτό. Η παραπομπή στην αρχαιότητα έχει ιδεολογικό χαρακτήρα, αποτελεί έκφραση εθνοτοπι(κιστι)κής υπερηφάνειας και σχετίζεται με την «υπό κατασκευή» λεσβιακή ταυτότητα, όπως αυτή διαμορφώνεται την εποχή αυτή από την, «ελέω» Τανζιμάτ, ακμάζουσα τοπική αστική τάξη. Στην τρίτη ενότητα καταγράφονται τα χαρακτηριστικά της παραπομπής στο αρχαιοελληνικό παρελθόν από τη λεσβιακή παιδεία της εποχής. Το τοπικό εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεί το μηχανισμό μέσω του οποίου οι απλοί Λέσβιοι, χριστιανοί ρωμιοί, γνωρίζουν το αρχαιοελληνικό παρελθόν της πατρίδας τους. Στο τελευταίο μέρος της εργασίας περιγράφεται η διαδικασία μέσω της οποίας η ιστορία της αρχαίας Λέσβου μπορεί να μεταφερθεί στη σύγχρονη εκπαίδευση, στο Δημοτικό Σχολείο και στο μάθημα της τοπικής ιστορίας. |
|---|