Άτυπες μορφές μεταβίβασης γνώσεων έξω από το σχολείο και μέσα στο σχολείο: η συμβολή της εθνογραφικής έρευνας
Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται τις άτυπες μορφές μεταβίβασης γνώσεων σε διάφορα εθνογραφικά συμφραζόμενα, που έχουν αναλυθεί με βάση ανθρωπολογικές προσεγγίσεις της γνώσης και συγκεκριμένες δεξιότητες οι οποίες μεταβιβάζονται μέσα στην οικογένεια και στην ευρύτερη κοινότητα. Η ανθρωπολογική προσέγγι...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*91H*90*CE*84*AA*80*5D*F0q*AF*F8m*10*D8*EE&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=3&WebPageNr=1&SearchTerm1=2015%20.1.110398&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=3 http://hdl.handle.net/11610/14439 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται τις άτυπες μορφές μεταβίβασης γνώσεων σε διάφορα εθνογραφικά συμφραζόμενα, που έχουν αναλυθεί με βάση ανθρωπολογικές προσεγγίσεις της γνώσης και συγκεκριμένες δεξιότητες οι οποίες μεταβιβάζονται μέσα στην οικογένεια και στην ευρύτερη κοινότητα. Η ανθρωπολογική προσέγγιση της πολιτισμικής γνώσης, δηλαδή της γνώσης που επιτρέπει στους ανθρώπους να λειτουργούν με βάση συγκεκριμένα πολιτισμικά πρότυπα, επιχειρεί να καταγράψει την συγκρότηση ενός σώματος γνώσεων και τον τρόπο με τον οποίο αυτές τροφοδοτούν σχήματα αντίληψης και σκέψης μιας ομάδας ανθρώπων και πως προϋποθέτουν αλλά ταυτόχρονα διαμορφώνουν κοινωνικές πρακτικές και σχέσεις. Σκοπός της εργασίας είναι να εξετάσει και να καταγράψει διαφορετικές μορφές άτυπης μεταβίβασης γνώσεων, καθώς και τον τρόπο που μεταβιβάζονται οι διαφορετικού είδους γνώσεις, παράλληλα με το είδος των κοινωνικών πρακτικών και των σχέσεων οι οποίες εμπλέκονται και καθορίζουν τη συγκεκριμένη διαδικασία. Έμφαση θα δοθεί στην μεταβίβαση των γνώσεων σε διάφορες κοινωνικοπολιτισμικές διεργασίες, όπως στον οικιακό χώρο ή στο σχολείο. Η μελέτη γίνεται βάσει μιας βιβλιογραφικής επισκόπησης εθνογραφικών ερευνών που έχουν διεξαχθεί με τη μέθοδο της συμμετοχικής παρατήρησης. Η εθνογραφική μέθοδος χρησιμοποιήθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα επικεντρωμένη στις μη δυτικές κοινωνίες, προκειμένου να προσεγγίσει συστηματικά κοινωνικές ομάδες με σκοπό την αναλυτική περιγραφή των τρόπων που τα δρώντα πρόσωπα δημιουργούν τα κοινωνικά φαινόμενα της ομάδας τους μέσα από το νόημα που αποκτά γι' αυτά η κοινωνική τους ζωή και ο κόσμος τους. Οι κλασικοί ανθρωπολόγοι διέκριναν τις κοινωνίες σε δυτικές και μη-δυτικές και πεδίο μελέτης τους αποτελούσαν οι τελευταίες. Η ανθρωπολογική έρευνα σε σχέση τις με εκπαιδευτικές διαδικασίες -με την ευρεία έννοια- καθορίστηκε σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι στις κοινωνίες που μελετούσε αρχικά, δεν υπήρχε ένα σύστημα τυπικής εκπαίδευσης. Η μάθηση ήταν ουσιαστικά μια πρακτική γνώση η οποία πραγματοποιούταν μέσω του σώματος της κατάδυσης, της ενσωμάτωσης και της απομίμησης (de Queiroz 2000). Τη διδασκαλία πραγματοποιούσαν είτε οι ενήλικες για να μάθει το παιδί, είτε ο εμπειρότερος για να μάθει ο νεότερος, μέσα σε οικογένειες ή ως μαθητευόμενος (Aries 1990). Κατά την περίοδο που η ανθρωπολογία εγκατέλειψε τη διάκριση ανάμεσα σε δυτικές και μη-δυτικές κοινωνίες, οι μελέτες σχετικά με τις άτυπες μορφές μεταβίβασης γνώσεων διαφοροποιήθηκαν πολύ μεταξύ τους. Πλέον, δεν αποτελούν έναν ενοποιημένο κλάδο της ανθρωπολογίας. Οι αντίστοιχες πρακτικές ανιχνεύονται μέσα από διαφορετικές θεματικές και οπτικές. Μία από αυτές επιχειρεί να παρουσιάσει η συγκεκριμένη μελέτη. |
|---|