Σχολική αποτυχία και αυτοπραγμάτωση: έρευνα καλών και κακών μαθητών
Η παρούσα εργασία προσπάθησε να μελετήσει την έννοια της σχολικής αποτυχίας, τις ψυχολογικές προεκτάσεις που έχει η αποτυχία αυτή για το μαθητή και να εντοπίσει την εμφάνιση χαρακτηριστικών αυτοπραγμάτωσης μεταξύ των «καλών» και των «κακών» μαθητών. Κύριο ζητούμενο είναι το κατά πόσον το σχολείο απο...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Περίληψη: | Η παρούσα εργασία προσπάθησε να μελετήσει την έννοια της σχολικής αποτυχίας, τις ψυχολογικές προεκτάσεις που έχει η αποτυχία αυτή για το μαθητή και να εντοπίσει την εμφάνιση χαρακτηριστικών αυτοπραγμάτωσης μεταξύ των «καλών» και των «κακών» μαθητών. Κύριο ζητούμενο είναι το κατά πόσον το σχολείο αποτελεί ένα ενθαρρυντικό περιβάλλον για την καλλιέργεια στο μαθητή των χαρακτηριστικών εκείνων, που θα συμβάλλουν στην πορεία του προς την αυτοπραγμάτωση. Η παρούσα μελέτη σκοπό έχει να εντοπιστούν στοιχεία αυτοπραγματούμενων ατόμων σε «καλούς» και «κακούς» μαθητές της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς τόσο η αυτοπραγμάτωση όσο και η αυτοεκτίμηση των μαθητών εξαρτώνται άμεσα από τις σχολικές επιτυχίες και η επιτυχία του μαθητή σε άλλους χώρους μπορεί να μην είναι ικανή να εξισορροπήσει τα αισθήματα κατωτερότητας που συνοδεύουν την αποτυχία.. Από τα αποτελέσματα της έρευνας διαπιστώθηκε ότι οι «καλοί» μαθητές σε αντίθεση με τους «κακούς» μαθητές, παρουσιάζουν συναισθηματική ασφάλεια. Επιπλέον, αξίζει να σημειωθεί ότι οι «κακοί» μαθητές διακρίνονται από μια παθητική στάση για τη ζωή. Συνεχίζοντας, αντίθετα προς την αρχική υπόθεση τη σχετική με την ανάγκη «αυτοπραγμάτωσης –εξέλιξης», η αναφορά των «καλών» μαθητών είναι μηδενική. Αντίθετα, οι «κακοί» μαθητές εμφανίζουν(έστω και σε μικρό ποσοστό) τάσεις αυτοπραγμάτωσης. Επιπλέον οι «κακοί» μαθητές παρουσιάζουν μεγαλύτερο ποσοστό σχετικά με «ευέλικτες» στάσεις. Βεβαίως τα αποτελέσματα αυτά είναι ενδεικτικά και δεν γνωρίζουμε πως θα τροποποιούνταν σε μια ευρύτερη έρευνα Μια άλλη παράμετρος που μελετήθηκε, είναι η στάση των μαθητών απέναντι στις γονεϊκές φιγούρες και το ευρύτερο περιβάλλον, όπου δεσπόζει το χαρακτηριστικό «αδιαφοροποίητες». Η πλειοψηφία των παιδιών παρουσιάζεται να πλαισιώνεται από κοινωνικό περιβάλλον ανασταλτικό, αδύναμο να κατανοήσει και να αφουγκραστεί τις ανάγκες τους Η παρούσα μελέτη είναι μια πιλοτική προσέγγιση που θα μπορούσε να αποτελέσει το έναυσμα για μια ευρύτερη έρευνα, συνυπολογίζοντας και χαρακτηριστικά όπως η κοινωνική προέλευση, το φύλο των παιδιών , η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών κ.ά. |
|---|