Γυναίκα και ηγεσία : το παράδειγμα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα

Παρά τα όσα νομοθετικά έχουν θεσπιστεί σχετικά με την ισότιμη μεταχείριση των δύο φύλων, την πρόοδο που έχει συντελεστεί σε θέματα ισότητας των φύλων και τη συγκρατημένη αισιοδοξία που υπάρχει σήμερα, καθώς αρκετές γυναίκες κατάφεραν να βρεθούν στην κορυφή και έδειξαν αναμφισβήτητες ικανότητες,...

Πλήρης περιγραφή

Αποθηκεύτηκε σε:
Λεπτομέρειες βιβλιογραφικής εγγραφής
Κύριος συγγραφέας: Σαραφίδου, Αικατερίνη - Δημήτριος
Άλλοι συγγραφείς: Θεοδωροπούλου, Έλενα
Γλώσσα:Greek
Δημοσίευση: 2015
Θέματα:
Διαθέσιμο Online:https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*9F*A2*D5*B3*B8c*FC*C4*21*DCf*90N*28*239&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2014%20.1.67338&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1
http://hdl.handle.net/11610/14372
Ετικέτες: Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
Περιγραφή
Περίληψη:Παρά τα όσα νομοθετικά έχουν θεσπιστεί σχετικά με την ισότιμη μεταχείριση των δύο φύλων, την πρόοδο που έχει συντελεστεί σε θέματα ισότητας των φύλων και τη συγκρατημένη αισιοδοξία που υπάρχει σήμερα, καθώς αρκετές γυναίκες κατάφεραν να βρεθούν στην κορυφή και έδειξαν αναμφισβήτητες ικανότητες, οι θέσεις ευθύνης, κύρους και εξουσίας δεν φαίνονται ούτε προσιτές ούτε ελκυστικές για ένα μεγάλο αριθμό γυναικών. Γι αυτό το λόγο, η μελέτη και ανίχνευση όλων των παραγόντων που συντηρούν ακόμη, την έμφυλη εκπαιδευτική διοίκηση θα μπορούσε να προσφέρει τη δυνατότητα μιας νέας εκπαιδευτικής πολιτικής, που θα αποδομούσε την κυρίαρχη έμφυλη γνώση, στο πλαίσιο του εκδημοκρατισμού της εκπαίδευσης και προς αυτήν την κατεύθυνση φιλοδοξεί να συνεισφέρει και η παρούσα ερευνητική εργασία. Σκοπός της εργασίας είναι η αποτύπωση της παρουσίας των γυναικών στην ηγεσία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα, μέσα από συγκεκριμένες έρευνες της τελευταίας δεκαετίας κι η ανίχνευση των εμποδίων ή διαφόρων παραμέτρων που οδηγούν τις γυναίκες να διεκδικήσουν ή όχι μία επιτελική θέση στην ηγεσία της εκπαίδευσης. ΄Κεντρική ερευνητική υπόθεση αποτελεί το γεγονός, ότι οι γυναίκες δεν παίρνουν πρωτοβουλίες, για να προωθήσουν την καριέρα τους, λόγω ποικίλων παραγόντων που σχετίζονται με το φύλο τους ή τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις και αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τους άνδρες συναδέλφους τους, όταν τελικά το αποφασίσουν. Με βάση τα ερευνητικά δεδομένα και σε συνάρτηση με τη σχετική βιβλιογραφία προσπαθούμε να προσδιορίσουμε: 1.Τους λόγους που οδηγούν τις γυναίκες εκπαιδευτικούς στην προώθηση της καριέρας τους στο χώρο της στελέχωσης της εκπαίδευσης.2.Τη στάση του οικογενειακού περιβάλλοντος στην επιλογή αυτή.3.Τη στάση του κοινωνικού περιβάλλοντος.4.Τους παράγοντες γενικότερα, που αποτρέπουν την ανέλιξη των γυναικών (θεσμικά εμπόδια, κοινωνικοπολιτικά και πολιτισμικά προσωπικά, ψυχολογικά κά)5.Το είδος των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες – αν αντιμετωπίζουν- όταν τελικά επιλέγονται για τη στελέχωση των επιτελικών θέσεων.6.Αν τα ερευνητικά δεδομένα διαφοροποιούνται σήμερα σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες και από τη μια εκπαιδευτική βαθμίδα στην άλλη (πρώτη και δεύτερη).Δείγμα: Για το σκοπό της έρευνας χρησιμοποιήθηκε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα ερευνών, το οποίο διερευνούσε την παρουσία των γυναικών εκπαιδευτικών σε θέσεις στελεχών εκπαίδευσης, στο χώρο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα και διεξήχθησαν την περίοδο της τελευταίας δεκαετίας (2004-2014). Όλες οι έρευνες επιλέχθηκαν με κριτήριο την πληρότητα, δηλαδή, το ότι η μία συμπληρώνει την άλλη και όλες μαζί συνθέτουν μία πλήρη εικόνα για το θέμα.Συμπεράσματα: Με βάση τα ερευνητικά δεδομένα της παρούσας έρευνας, εντοπίστηκαν αντιλήψεις κοινές στους εκπαιδευτικούς και των δύο φύλων, που δείχνουν κάποια συναίνεση και συνάφεια στις απόψεις τους αλλά και αντιλήψεις διαφοροποιημένες ως προς την έμφυλη ταυτότητά τους, ως προς επιμέρους χαρακτηριστικά, όπως το γνωστικό τους υπόβαθρο ή την θεώρησή τους για την ηγεσία που οδήγησε στη δημιουργία μιας αντιφατικής εικόνας σε επίπεδο προσδοκιών. Πιο συγκεκριμένα, τα στοιχεία της έρευνας έδειξαν ότι ακόμη και σήμερα οι γυναίκες υποαντιπροσωπεύονται στη διοίκηση σχολικών μονάδων, παρόλο που έχουν μεγαλύτερη αναλογία στο σύνολο των εκπαιδευτικών και ανέδειξαν τα αίτια υποαντιπροσώπευσης των γυναικών στις θέσεις διοίκησης, τα οποία παραμένουν ίδια με αυτά των προηγούμενων δεκαετιών και συνοψίζονται ιεραρχικά, ως προς σπουδαιότητα τους, στα εξής:α) Στο ασυμβίβαστο της συνύπαρξης ιδιωτικής και δημόσιας ζωής, β) Στην ύπαρξη στερεοτυπικών απόψεων, σε σχέση με τα φύλα, γ) Στην απειρία των γυναικών εκπαιδευτικών στη διαχείριση διοικητικών θεμάτων, δ) Στο αυξημένο ενδιαφέρον για την άσκηση διδακτικών καθηκόντων, ε) Στην επιλογή στελεχών με βάση κομματικά κριτήρια, στ) Στην αριθμητική επικράτηση του ανδρικού φύλου στα συμβούλια επιλογής στελεχών, ζ) Στην αποστασιοποίηση από τις συγκεντρωτικές- εξουσιαστικές δομές της εκπαίδευσης, ως συνειδητή επιλογή.Κλείνοντας, έχουμε να παρατηρήσουμε ότι, αν και η ελληνική κοινωνία έχει εξελιχθεί και, τουλάχιστον στον επαγγελματικό τομέα, γίνεται μεγάλη προσπάθεια να αρθούν εμπόδια που βασίζονται στη διάκριση των δύο φύλων, εντούτοις, υπάρχουν ακόμα διακρίσεις, οι οποίες είναι υποσυνείδητες και είναι αποτέλεσμα της λειτουργίας και της επίδρασης των κοινωνικών αντιλήψεων που επικρατούσαν για ολόκληρες δεκαετίες.