Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού (bullying) στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση : οι αναπαραστάσεις των μαθητών και ο ρόλος του διευθυντή και των εκπαιδευτικών του σχολείου
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση εμφάνισης φαινομένων – κρουσμάτων ενδοσχολικής βίας στα σχολεία. Όλο και πιο συχνά μαθητές αλλά και εκπαιδευτικοί και γονείς αναφέρουν εκδηλώσεις σχολικού εκφοβισμού (bullying). Oι συνέπειες για τους ίδιους τους συμμετέχοντες –θύματα, δράστες και πα...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=a*E3*B9*7F*E3*DA*BFrc*7C*10*E3t*DDv*F3&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=2&WebPageNr=1&SearchTerm1=2014%20.1.67348&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=2 http://hdl.handle.net/11610/14360 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική αύξηση εμφάνισης φαινομένων – κρουσμάτων ενδοσχολικής βίας στα σχολεία. Όλο και πιο συχνά μαθητές αλλά και εκπαιδευτικοί και γονείς αναφέρουν εκδηλώσεις σχολικού εκφοβισμού (bullying). Oι συνέπειες για τους ίδιους τους συμμετέχοντες –θύματα, δράστες και παρατηρητές- είναι αρνητικές και επηρεάζουν σοβαρά τη λειτουργία του σχολείου. Στη συγκεκριμένη έρευνα διερευνάται το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε σχέση με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. Συγκεκριμένα διερευνάται η κοινωνική αναπαράσταση των μαθητών για το bullying και ο βαθμός θυματοποίησης και άσκησης βίας που δηλώνεται από τους ίδιους. Αναφορικά με τους εκπαιδευτικούς διερευνώνται, οι απόψεις και ο τρόπος που κατανοούν το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού (bullying), οι αντιλήψεις τους για τους συμμετέχοντες (θύτες – θύματα) και τις οικογένειες τους, οι τρόποι αντιμετώπισης του φαινομένου και οι ανάγκες τους για επιμόρφωση. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων της έρευνας προκύπτει ότι η κοινωνική αναπαράσταση των μαθητών για τον σχολικό εκφοβισμό προσδιορίζεται κυρίως από τα στοιχεία της «βίας» και του «φόβου» και βρίσκεται σε φάση διαμόρφωσης και μεταλλαγής λόγω του δυναμικού της χαρακτήρα στο σχολικό χώρο. Τα συνολικά ποσοστά που καταγράφηκαν στην έρευνά, σύμφωνα με τα οποία το ποσοστό των μαθητών θυμάτων bullying φτάνει στο 8,35% και των δραστών στο 5,04%, συμφωνούν με τις μετρήσεις άλλων σημαντικών ελληνικών και διεθνών ερευνών. Από τις άμεσες μορφές θυματοποίησης, η λεκτική είναι αυτή που δηλώνεται ότι υφίστανται περισσότερο οι μαθητές, με κοροϊδίες, άσχημα λόγια και πειράγματα. Η συκοφαντία στους τρίτους και ο αποκλεισμός από τις παρέες είναι αυτές που κυριαρχούν από τις έμμεσες μορφές θυματοποίησης. Ως θύτες, οι μαθητές του δείγματος, ασκούν εκφοβισμό κυρίως με λεκτική βία, με κοροϊδίες, άσχημα λόγια και πειράγματα. Ο αποκλεισμός από την παρέα και η σκόπιμη αγνόηση ακολουθεί στις εκδηλώσεις βίας, μαζί με την συκοφάντηση των θυμάτων στους άλλους συμμαθητές τους. Από τα ευρήματα της έρευνας προκύπτει ότι η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών για το ζήτημα του σχολικού εκφοβισμού είναι πολύ μικρή ενώ αναγνωρίζουν τη σημαντικότητα του φαινομένου στην Ελλάδα και δηλώνουν έτοιμοι να διαχειριστούν φαινόμενα εκφοβισμού που συμβαίνουν στο σχολείο. Τονίζουν δε την ανάγκη για ενημέρωση και επιμόρφωση τους σχετικά με την αντιμετώπιση και διαχείριση εκδηλώσεων σχολικού εκφοβισμού. Η αντίληψη που έχουν οι εκπαιδευτικοί για τα γενικά χαρακτηριστικά των θυτών - δραστών σχολικού εκφοβισμού, περιλαμβάνει τα στοιχεία που αναφέρονται σε άλλες ελληνικές και διεθνείς έρευνες και στη βιβλιογραφία. Συγκεκριμένα περιλαμβάνει τη σωματική δύναμη, την ευερεθιστικότητα, τη χαμηλή σχολική επίδοση, την έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων, τη μέτρια δημοφιλία. Αντίστοιχα στα κύρια χαρακτηριστικά που αποδίδονται στους μαθητές-θύματα εκφοβισμού περιλαμβάνονται, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η παθητική στάση, κάποια φυσική αδυναμία και οι λίγοι φίλοι. |
|---|