Διοίκηση διαδικτυακών κοινοτήτων πρακτικής και μάθησης : ο ρόλος του διευκολυντή/συντονιστή
Οι σύγχρονες διαδικτυακές τεχνολογίες καθιστούν εφικτές εφαρμογές που πρόσφατα σχετικά φάνταζαν αδύνατες καθώς και νέα είδη αλληλεπιδράσεων που επαναπροσδιορίζουν το περιεχόμενο της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Στο πλαίσιο αυτό νέα παιδαγωγικά μοντέλα εμφανίζονται, όπως οι κοινότητες πρακτικής, με αντ...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Άλλοι συγγραφείς: | |
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*AE*25*9C*CD*F0*AD*F09*9F*2D*40*5EfJ*CFJ&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2014%20.1.65170&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/14355 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Οι σύγχρονες διαδικτυακές τεχνολογίες καθιστούν εφικτές εφαρμογές που πρόσφατα σχετικά φάνταζαν αδύνατες καθώς και νέα είδη αλληλεπιδράσεων που επαναπροσδιορίζουν το περιεχόμενο της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Στο πλαίσιο αυτό νέα παιδαγωγικά μοντέλα εμφανίζονται, όπως οι κοινότητες πρακτικής, με αντίστοιχες παιδαγωγικές στρατηγικές. Στην παρούσα εργασία περιγράφεται η μελέτη της περίπτωσης μιας Διαδικτυακής Κοινότητας Πρακτικής (ΔΚΠ) που λειτούργησε στα πλαίσια ενός ακαδημαϊκού μαθήματος σε ένα μεικτό μοντέλο e-learning. Ο σχεδιασμός και η διαχείριση της κοίνοτητας συνδυάζει το πλαίσιο παιδαγωγικού σχεδιασμού της Dabbagh (2005) με το ολοκληρωμένο μοντέλο διαχείρισης του κύκλου ζωής της κοινότητας των Irribery και Leroy (2009). Η μελέτη του συνδυασμού του θεωρητικά τεκμηριωμένου παιδαγωγικού σχεδιασμού και του κύκλου ζωής των κοινοτήτων, ως μοντέλου διαχείρισης που λαμβάνει υπόψη ερευνητικά τεκμηριωμένους παράγοντες επιτυχίας, καθώς και ο τρόπος εφαρμογής τους σε μεικτό e-learning αποτελεί το ενδιαφέρον της παρούσας έρευνας. Από τα αποτελέσματα διαφάνηκε πως η ΔΚΠ ήταν ιδιαίτερα επιτυχής καθώς εξασφάλισε την ενεργό συμμετοχή των μελών καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας της. Επιπλέον, παουρσίαζεται η περίπτωση μιας ιδιαίτερης εκπαιδευτικής κατάστησης που αφορά σε συνδυασμό διαδικτυακών και δια ζώσης συναντήσεων των εκπαιδευομένων. Η εργασία θέτει τα θεμέλια για την ανάπτυξη διαδικτυακών κοινοτήτων πρακτικής σε μεικτά περιβάλλοντα e-learning. |
|---|