Ο εκπαιδευτικός λόγος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (Δ.Ο.Ε.) για τη δομή, την οργάνωση, τη διοίκηση και την εποπτεία της Γενικής Εκπαίδευσης (1974 – 2009)
Η εκπαίδευση, τόσο στην τυπική όσο και στην άτυπη μορφή της, αποτελεί το βασικό εργαλείο κοινωνικής συντήρησης-παράδοσης, αναπαραγωγής αλλά και καινοτομίας. Για όλους τους εμπλεκόμενους στη υπόθεση της εκπαίδευσης (θεσμούς, φορείς και πρόσωπα), η ενασχόληση με τις ιστορικο-κοινωνικές της καταβολές κ...
Saved in:
| Summary: | Η εκπαίδευση, τόσο στην τυπική όσο και στην άτυπη μορφή της, αποτελεί το βασικό εργαλείο κοινωνικής συντήρησης-παράδοσης, αναπαραγωγής αλλά και καινοτομίας. Για όλους τους εμπλεκόμενους στη υπόθεση της εκπαίδευσης (θεσμούς, φορείς και πρόσωπα), η ενασχόληση με τις ιστορικο-κοινωνικές της καταβολές και διαστάσεις δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις για μια, κατά το δυνατό, αντικειμενική αντίληψη του πλαισίου και των δυνατοτήτων της για επίκαιρη συμβατότητα και μελλοντική παρεμβατικότητα. Εξ’ άλλου, στην κοινωνική εξέλιξη συμβάλλουν ομάδες και άτομα. Στις ομάδες (πολιτικά κόμματα, ενώσεις, σύλλογοι κ.λ.π.) συνενώνονται άτομα με κοινές ανάγκες και ενδιαφέροντα, ίσως, και κοινές ιδεολογίες. Οι ομάδες επηρεάζονται από τις κυρίαρχες, κάθε φορά, αξίες, τα ιδεώδη και τις ιδέες που επικρατούν στην κοινωνία, αλλά, στην συνέχεια, ασκούν επιρροή πάνω σ’ αυτήν. Επομένως, η χαρτογράφηση και κατανόηση του τρόπου λειτουργίας των θεσμικών ή μη θεσμικών ομάδων, που ενεργούν στη βάση οργανωμένων επιδιώξεων και συμφερόντων, αποτελεί κομβικό σημείο στην ερμηνεία του τρόπου διαμόρφωσης της επίσημης εκπαιδευτικής πολιτικής. Η παρούσα διπλωματική εργασία επιχειρεί να ερευνήσει και να «χαρτογραφήσει» το συνδικαλιστικό λόγο της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (Δ.Ο.Ε.), σε ό,τι αφορά στα ζητήματα δομής και οργάνωσης, εποπτείας και διοίκησης της Γενικής Εκπαίδευσης, της περιόδου 1974 – 2009. Για την αναψηλάφηση και ανάλυση του εκπαιδευτικού λόγου της Δ.Ο.Ε. επιλέξαμε να καταφύγουμε στο ερευνητικό εργαλείο της «ανάλυσης περιεχομένου». Η ερευνητική μας στρατηγική προέβλεψε τον προσδιορισμό τριών κατηγοριών ανάλυσης.: α) Δομή της εκπαίδευσης, β) Οργάνωση και Διοίκηση της Εκπαίδευσης, γ) Εποπτεία της Εκπαίδευσης και την κατηγοριοποίηση του υλικού μας σε 15 υποκατηγορίες, που ανταποκρίνονται στην παραπάνω αρχική εις τριπλούν κατάταξή μας. Η ερμηνεία των ευρημάτων της έρευνάς μας επιχειρήθηκε με τη χρήση του μεθοδολογικού εργαλείου της ιστορικο-συγκριτικής ανάλυσης. Πρόκειται για μεθοδολογία συνδυασμού της ιστορίας με την κοινωνική επιστημονική θεωρία, για μια συναίρεση της ιστορίας με τις κοινωνικές επιστήμες. Συμπερασματικά, η αναλυτική (ποσοτική και ποιοτική) προσέγγιση του πραγματολογικού μας υλικού καθιστά μάλλον εμφανή μια ιδιαίτερη διαφοροποίηση τόσο στο περιεχόμενο και το ύφος του λόγου, όσο και στη συνδικαλιστική πρακτική της Ομοσπονδίας στις παρακάτω τρεις χρονικές περιόδους: α) 1974-1981, β) 1981-1989, γ) 1989-2009. Η κάθε μια από αυτές αναδεικνύει ένα ιδιαίτερο ύφος και στοχοθεσία-επικέντρωση στον εκπαιδευτικό-συνδικαλιστικό λόγο, που σχετίζεται α. με τους πολιτικούς συσχετισμούς στην ηγεσία της Δ.Ο.Ε., β. τα ώριμα αιτήματα της εκπαιδευτικής βάσης και γ. το πολιτικό και κοινωνικοϊστορικό συγκείμενο της κάθε περιόδου. |
|---|