Η ενσυναίσθηση κατά την άσκηση ηγεσίας : η περίπτωση της προσχολικής εκπαίδευσης
Η έννοια της ενσυναίσθησης ως δεξιότητας, που προσδίδει στις ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις τη διάσταση της νοητικής και συναισθηματικής κατανόησης, αποτέλεσε αντικείμενο προβληματισμού και επίμονων συζητήσεων σε διάφορα πεδία των ανθρωπιστικών επιστημών. Ως εγγενές χαρακτηριστικό του ανθρώπου αλλά και...
Αποθηκεύτηκε σε:
| Κύριος συγγραφέας: | |
|---|---|
| Γλώσσα: | Greek |
| Δημοσίευση: |
2015
|
| Θέματα: | |
| Διαθέσιμο Online: | https://vsmart.lib.aegean.gr/webopac/FullBB.csp?WebAction=ShowFullBB&EncodedRequest=*0CA*A2*28R*2E*EAO*8C*A1*CF*00*9Da*FF*A1&Profile=Default&OpacLanguage=gre&NumberToRetrieve=50&StartValue=1&WebPageNr=1&SearchTerm1=2014%20.1.59218&SearchT1=&Index1=Keywordsbib&SearchMethod=Find_1&ItemNr=1 http://hdl.handle.net/11610/14276 |
| Ετικέτες: |
Προσθήκη ετικέτας
Δεν υπάρχουν, Καταχωρήστε ετικέτα πρώτοι!
|
| Περίληψη: | Η έννοια της ενσυναίσθησης ως δεξιότητας, που προσδίδει στις ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις τη διάσταση της νοητικής και συναισθηματικής κατανόησης, αποτέλεσε αντικείμενο προβληματισμού και επίμονων συζητήσεων σε διάφορα πεδία των ανθρωπιστικών επιστημών. Ως εγγενές χαρακτηριστικό του ανθρώπου αλλά και ως στοιχείο που δύναται να καλλιεργηθεί και να εξελιχθεί, μελετήθηκε ως παράμετρος, που επιδρά στις διαπροσωπικές σχέσεις, διαμορφώνει περιβάλλοντα επαφών και δύναται να καθορίσει αντίστοιχα οπτικές, ορίζοντες και στόχους σε επίπεδο πολιτικών στοχεύσεων. Στο πεδίο της εκπαιδευτικής πολιτικής, η ενσυναίσθηση με έμμεσο ή άμεσο τρόπο, συνδέθηκε με μαθησιακούς σκοπούς αλλά και στόχους, που αφορούν στην πολύπλευρη και πολυπρισματική διαμόρφωση των προσωπικοτήτων. Παράλληλα όμως έχει υπογραμμισθεί ως παράγοντας διαμόρφωσης των σχέσεων στο εκπαιδευτικό περιβάλλον αλλά και ευρύτερα στον εργασιακό χώρο. Από την άλλη η ηγεσία των εκπαιδευτικών μονάδων δύναται να αποτελέσει τον καθοριστικότερο παράγοντα όχι μόνο εύρυθμης λειτουργίας τους ως προς την απόδοση του εκπαιδευτικού έργου, αλλά και έναν παράγοντα διαμόρφωσης σχέσεων δημιουργίας και έμπνευσης μέσα στο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Η ικανότητα της ενσυναίσθησης, ως παράμετρος κοινωνικής εναρμόνισης και συνύπαρξης, έχει μελετηθεί ως προς τη διάσταση της διευκόλυνσης και της εδραίωσης σχέσεων τόσο μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητικού δυναμικού όσο και στο επίπεδο των συναδελφικών σχέσεων της μονάδας, αλλά και στο άνοιγμα του σχολείου προς την ευρύτερη κοινότητα.Η παρούσα εργασία πρόκειται να εξετάσει το ρόλο και τη δυναμική της ενσυναίσθησης στη διαμόρφωση σχέσεων συνεργασίας, αλληλοϋποστήριξης, σύμπραξης και κοινού οράματος μέσα στους κόλπους της προσχολικής εκπαίδευσης, υπό την οπτική και την ασπίδα μίας ηγεσίας ανοιχτής στις ανάγκες της ευρύτερης εκπαιδευτικής κοινότητας. Καθώς οι ανάγκες της προσχολική ηλικίας υπογραμμίζουν την αναγκαιότητα διαμόρφωσης ενός πλαισίου ποικίλων και ευρέων σχέσεων, τόσο μέσα στα πλαίσια της σχολικής μονάδας όσο και κυρίως στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, η έννοια της ενσυναίσθησης μελετάται ως χαρακτηριστικό κοινωνικής δικτύωσης και συσπείρωσης στο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Σκοπός λοιπόν της παρούσας μελέτης αποτελεί η ανάδειξη της σπουδαιότητας του χαρακτηριστικού της ενσυναίσθησης στην ηγεσία εκπαιδευτικών μονάδων προσχολικής εκπαίδευσης στη δημιουργία μία συνεργατικής κουλτούρας, στην εγκαθίδρυση σχέσεων συνεργασίας, σύμπραξης και προσφοράς στο συνολικό εκπαιδευτικό οικοδόμημα. |
|---|