Η εξελικτική πορεία της Ειδικής Αγωγής από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα, το θεσμικό πλαίσιο, οι προτάσεις καθώς και η σύγχρονη πραγματικότητα στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Η Ειδική Αγωγή στην Ελλάδα δεν έχει μακρόχρονη ιστορία. Μέχρι την περίοδο της Μεταπολίτευσης, το θέμα της εκπαίδευσης των μαθητών με ειδικές ανάγκες αντιμετωπίζονταν εντελώς επιδερμικά. Οι προσεγγίσεις που υιοθετήθηκαν, δεν υπολόγιζαν τις κοινωνικές παραμέτρους και διαστάσεις του θέματος, με αποτέλε...
Saved in:
| Summary: | Η Ειδική Αγωγή στην Ελλάδα δεν έχει μακρόχρονη ιστορία. Μέχρι την περίοδο της Μεταπολίτευσης, το θέμα της εκπαίδευσης των μαθητών με ειδικές ανάγκες αντιμετωπίζονταν εντελώς επιδερμικά. Οι προσεγγίσεις που υιοθετήθηκαν, δεν υπολόγιζαν τις κοινωνικές παραμέτρους και διαστάσεις του θέματος, με αποτέλεσμα, τα παιδιά αυτά να αποκτούν μεν κάποιες βασικές δεξιότητες αλλά να μην ενσωματώνονται στην εκπαίδευση, αλλά ούτε και στην κοινωνία και να παραμένουν στο περιθώριο φέροντας το στίγμα των «ανίκανων». Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι να καταγράψει την εξελικτική πορεία της ειδικής αγωγής από τη Μεταπολίτευση μέχρι και σήμερα, το θεσμικό πλαίσιο που υπάρχει, καθώς και τη σύγχρονη πραγματικότητα που επικρατεί στα σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η μεθοδολογία που επιλέχθηκε είναι της βιβλιογραφικής ανασκόπησης. Το συμπέρασμα της μελέτης μας είναι ότι από την Μεταπολίτευση και έπειτα, το θεσμικό πλαίσιο τουλάχιστον, παρουσίασε σημαντικές αλλαγές. Το ίδιο συνέβη σε μεγάλο βαθμό και με την κοινωνία. Ωστόσο, η θεωρία από την πράξη παρουσιάζει σημαντικές αποκλίσεις. Αυτό οφείλεται στην απουσία συστηματικής ενημέρωσης και επιμόρφωσης, τόσο προς τους εκπαιδευτικούς, όσο και προς τους γονείς και τους υπόλοιπους μαθητές, δημιουργώντας προβλήματα στην εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου της Ειδικής Αγωγής. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχουν γίνει σημαντικά βήματα και εξελίξεις στο χώρο της Ειδικής Αγωγής. Είναι όμως ακόμα μεγάλη η πορεία που πρέπει να διανυθεί και το βασικότερο εμπόδιο που υπάρχει είναι η άγνοια. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η Ειδική Αγωγή δεν είναι ένα θέμα που αφορά μόνο την επίσημη εκπαιδευτική πολιτική. Αφορά τους εμπλεκόμενους με την εκπαιδευτική διαδικασία κυρίως τους ίδιους τους μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες καθώς και όλη την κοινωνία. Για να είναι λοιπόν αποτελεσματική η Ειδική Αγωγή, θα πρέπει να συμμετέχουν με διάφορους τρόπους οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι στο σχεδιασμό της, επισημαίνοντας τους παράγοντες και τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργήσουν ουσιαστικά εμπόδια στην εφαρμογή της. Με αυτό τον τρόπο, πολλά θετικά στοιχεία που περιλαμβάνονται στο θεσμικό πλαίσιο, θα μπορέσουν να εφαρμοστούν στην πράξη και να δώσουν στους μαθητές που έχουν ανάγκη ουσιαστική εκπαίδευση με σκοπό την πλήρη κοινωνική ενσωμάτωσή τους. Ως προτάσεις προκύπτουν τα εξής:α) Αρτιότερη στελέχωση του εκπαιδευτικού δυναμικού των σχολείων με δασκάλους ειδικευμένους στην Ειδική Αγωγή.β) Συνεχείς ενημερώσεις από την πλευρά της Πολιτείας προς τους εκπαιδευτικούς σε ό,τι αφορά τους μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, καθώς και τη συνεκπαίδευσή τους με τους υπόλοιπους μαθητές. γ) Συνεχείς ενημερώσεις από ειδικούς προς όλους τους γονείς και κηδεμόνες από διάφορους έγκυρους φορείς.δ) Συνεχείς δράσεις, αλλά και καμπάνιες σε διάφορα ΜΜΕ και ό,που αλλού είναι δυνατό, με στόχο την ακύρωση των διάφορων στερεοτύπων που εμποδίζουν την ένταξη των παιδιών αυτών στη σχολική κοινότητα και ουσιαστικά τα εξοστρακίζουν από το κοινωνικό γίγνεσθαι. Στις δράσεις αυτές θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές προβολές, που απευθύνονται σε μικρούς και μεγάλους και το θέμα τους περιστρέφεται γύρω από τα προβλήματα και τη θετική στάση ζωής ατόμων με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.ε) Οργανωμένη αλλά διακριτική προσπάθεια από την πλευρά του Σχολείου για την ευαισθητοποίηση όλων των μαθητών απέναντι στα προβλήματα του άλλου, μέσω ενδεδειγμένων εκπαιδευτικών πρακτικών, μελετημένων από τους ειδικούς, με κύριο στόχο την καλλιέργεια της επικοινωνίας. |
|---|